فرانسیسکو پانچری مجسمهساز ایتالیایی:
بهترین روش برای بروز احساسهای درونی مجسمهسازی است
وقتی مجمسه درست میکنم، به نتیجه کاری ندارم. اگر آن اثری که میخواهم دربیاید، برای من برد است.
فرانسیسکو پانچری مجسمهساز ایتالیایی میگوید که به هیچ عنوان درباره نتیجه سمپوزیوم فکر نمیکند و در واقع برد و باخت برایش اهمیتی ندارد. تراشیدن سنگ سر تا پای او را سفید کرده است. همانطور که مشغول نوشیدن چای و استراحت کردن است از خودش و مجسمهسازی و سمپوزیوم میگوید.
به گزارش ایلنا:پانچری میگوید: «وقتی مجمسه درست میکنم، به نتیجه کاری ندارم. اگر آن چیزی که میخواهم دربیاید، برای من برد است.»
فرانسیسکو پانچری متولد سال ۱۹۷۶ میلادی در ایتالیا است. در دانشگاه هنر میلان مجسمهسازی خوانده است و نزدیک ۲۰ سال است که مجسمه میسازد. علاوه بر این در استادیوی شخصیاش در ایتالیا به کار مجسمهسازی میپردازد. همچنین او ۱۲ سال است که مجسمهسازی را تدریس میکند. پانچری که شرکت در سمپوزیومهای مختلفیدر کشورهای ایتالیا، لهستان، سوریه، آلبانی و هلند را در کارنامه خود دارد، با ابراز خشنودی از شرکت در چهارمین سمپوزیوم بینالمللی مجمسهسازی تهران، شرایط و امکانات فراهم شده از سوی برگزارکنندگان را خوب ارزیابی میکند و میگوید: «برگزارکنندهها شرایط خوبی را فراهم کردهاند. همه چیز مرتب است. آدمهای اینجا را دوست دارم و همه چیز مرتب است.» او همچنین از نمایشگاه جنبی سمپوزیوم که فرصتی را برای ارائه مجسمهها و ماکتهای شرکتکنندگان چه در بخش اصلی و چه در بخش دانشجویی فراهم کرده است تجلیل میکند و میگوید: «اولین بار است که میبینم در یک سمپوزیوم کارها را برای نمایش گذاشتهاند.»
فرانسیسکو پانچری بهترین روش برای بروز احساسهای درونی و حتی انرژیاش را مجسمهسازی میداند. او تاکنون با مواد مختلفی همچون آهن، برنز، سنگ، چوب و حتی شکلات مجسمه ساخته است. پانچری دلیل انتخاب هر ماده را به فرم اثر مربوط میداند. «بستگی به آن شکلی که میخواهیم درست کنیم دارد. هر مواد اولیه یک روح درونی دارد. ممکن است یک طرح با یک ماده خوب از کار درنیاید و با یک نوع دیگر عالی شود. باید روح طرح و ماده با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.»
طرحی که پانچری برای ارائه در این سمپوزیم در نظر گرفته مجسمهای است که از یک ستون به عنوان پایه تشکیل شده است و سه مثلث روی آن قرار گرفتهاند. یک مثلث رو به بالا و دو مثلث سر پایین در دو سوی آن. اما آیا یک بیننده عادی اثر میتواند به همان مفهومی دست یابد که مد نظر مجمسهساز است؟ «نه اما مهم احساس آنها نسبت به اثر است. حتی ممکن است دریافت آنها با من متفاوت باشد.»
پانچری کمی درباره اثری که در این سمپوزیوم آن را خواهد ساخت توضیح میدهد. مجسمهای که با سه مثلث برای او یادآور گذشته، حال و آینده است. مثلثی که رو به بالاست نماینگر زمان حال است و آن دو تای دیگر نماینده گذشتهای است که رفته و آیندهای که نامعلوم است. به اعتقاد این مجمسهساز ایتالیایی، گذشته و آینده همیشه مهم بوده و هست، با این وجود این زمان حال است که در این مجسمه، آینده و گذشته را با فشار از خود دور میکند.
پانچری امیدوار است که در موعد مقرری که برای آنها تعیین شده مجسمهاش را بسازد. هر چند کار سادهای نیست و در بعضی موارد نمیتوان آنچه را در ذهن شکل میگیرد روی ماده پیاده کرد. «هر چیزی ممکن است. اما ۹۰ درصد عین طرح میشود و حتی ۱۰ درصد هم امکان دارد که بهتر شود. چرا که در زمان ساخت ممکن است ایدههای جدیدی را بیابیم.»
پانچری در پایان میگوید که انتخاب چنین طرحی به شرایط آن روزهایی برمیگردد که قصد داشت برای فراخوان سمپوزیوم طرحی را آماده کند. ایدهای که آن زمان ذهن او را مشغول کرده بود. به گفته او هر مجسمهای در هر زمان بر اساس شرایط آن دوران ساخته و پرداخته میشود. چهارمین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی تهران از ۲۷ شهریور در باغ موزه قصر شروع به کار کرد و تا ۱۶ مهر ماه ادامه خواهد داشت.
