در گفتگو با ریحانه جعفری تاکید شد؛
سیمین دانشور، نویسندهای که زنان را مرکز جهان داستانیاش قرار داد
سیمین دانشور، نویسندهای که در هوای بهاری اردیبهشت چشم به جهان گشود، زبان زنانه، جهان بینی زنانه و صمیمیت و خلوص زنانه را در داستانهایش به رخ میکشد. شاید مهمترین تاثیر او در ادبیات ایران این باشد که به زنان نشان داد نیازی نیست مانند مردان بنویسند و میتوانند از زاویه دید خود جهانی داستانی بسازند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، سیمین دانشور، نویسندهای که در هوای بهاری اردیبهشت چشم به جهان گشود، زبان زنانه، جهان بینی زنانه و صمیمیت و خلوص زنانه را در داستانهایش به رخ میکشد. شاید مهمترین تاثیر او در ادبیات ایران این باشد که به زنان نشان داد نیازی نیست مانند مردان بنویسند و میتوانند از زاویه دید خود جهانی داستانی بسازند.
ریحانه جعفری، نویسنده در گفتگو با ایلنا گفت: زمانی که نوجوان بودم شروع به مطالعه کتابهای سیمین دانشور کردم. کتاب شهری چون بهشت بسیار زنانه و صمیمانه و متفاوت بود. تصاویر به حدی جذاب و ماندگار بود که هنوز هم به خاطر دارم.
او افزود: البته کتابهای قدسی قاشی نور نیز که کودکانه بود بسیار زیبا بودند اما کتابهای سیمین دانشور بیانگر نویسندهای بود که جهان را با کلمات به تصویر کشیده بود. کتاب سووشون نیز تجربه بسیار جذابی بود که هربار خوانش آن کهنگی به همراه نداشت.
جعفری گفت: دانشور کتابهایی نیز ترجمه کرده اما به جذابیت کتابهای تالیفیاش نیست. او در فضای فرهنگی رشد کرده و همسایهاش ابراهیم گلستان بوده است. زندگی این نویسنده خود داستانی جذاب است. زنی روشنفکر در دورانی که کمتر زنی نویسنده داستانهای جذابی همچون او بود و بیشتر زنان در عرصه شعر شهرتی داشتند. همچون فروغ فرخزاد و سیمین بهبهانی که زنان را در حوزه شعر مطرح کردند.
او تاکید کرد: سیمین دانشور راه را برای دیده شدن و جدی گرفته شدن زنان نویسنده پس از خودش باز کرد و موجب شد زنان نویسنده نیز به اندازه مردان دیده شوند. همچنین داستانهای او در ادبیات الهام بخش بسیاری از زنان و مردان نویسنده پس از خودش بود. در کتابهای افرادی همچون زویا پیرزاد و فریبا وفی میتوان ردپای آثار سیمین دانشور را دید.
جعفری گفت: او در سووشون زنی را نشان میدهد که گاهی رفتارهایی از سر خامی دارد اما نسبت به شهری چون بهشت پختگی بیشتری دارد. هستی نوریان اما بسیار بالغانه و پختهتر رفتار میکند که هرکدام از این زنها نمایانگر دورانی خاص از شخصیت خود دانشور هستند.
او افزود: دانشور زنان را مرکز اصلی داستانهای خود قرار میدهد و در داستانهایش زنان شخصیت اصلی هستند. او در داستانهایش زنان را از حاشیه بیرون آورده و به مرکز داستان میآورد که در نتیجه زنان در ادبیات ایران بیش از گذشته مطرح میشوند.
این نویسنده کودک و نوجوان تاکید کرد: دانشور فرزندی نداشت اما این غم را تبدیل کرد به کار و ادامه تحصیل در آمریکا. او نویسندهای در حوزه رئال بود و در داستانها و زبانی که به کار برده، صمیمیتی خاص دیده میشود. فضای داستانی او نیز از زنانگی او نشات میگیرد. در کوچه ادبیاتی که دانشور عبور کرده حال و هوای نویسندههای پیشین روی او تاثیر گذاشته، همانگونه که تاثیر او در ذهن نویسندههای پس از خود نقش بسته است.
او افزود: در داستانهای او مردان نیز حضور دارند اما نقش برجسته زنان بدون شعار و ادعا و درنتیجه زنانگی در جهان داستانی از ویژگیهای بارز داستانها و قلم این نویسنده برجسته است.
