این روزها کتاب و شاهنامه زیاد بخوانیم

به گزارش خبرنگار ایلنا، نویسندگان معتقدند بهترین کار این است که مردم را به جستجوی آگاهی و مطالعه تشویق کنیم.

اصغر نوری، نویسنده و مترجم به ایلنا گفت: بهترین کاری که نویسندگان در این شرایط می‌توانند انجام دهند، همان نوشتن و مکتوب کردن وقایع است. بهتر است نویسندگان در فضای مجازی و صفحات خود مطالب و عقاید خود را عنوان کنند. بهترین کار پناه بردن به آگاهی و کتاب است. تمام مشکلات ما از ناآگاهی است.

نوری تاکید کرد: باید تشویق کنیم مردم خود به دنبال آگاهی باشند. رسانه باید مردم را تشویق به مطالعه کند.به جای اینکه بگوییم به جای این هنرمند در جستجوی هنرمند دیگری برای آگاهی باشید، باید بگوییم در جستجوی آگاهی باشید. به جای اینکه بگویم این نکته را از فلان کتاب آموختم ترجیح می‌دهم به مردم بگویم این کتاب را بخوانید. شاید آن‌ها درک بهتری از کتاب داشته باشند و نکات بهتری را دریابند. در این صورت در آینده هم راحت‌تر گفتگو می‌کنیم. حافظ می‌گوید: یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد. به عقیده او ما همه در این مصرع گیر کرده‌ایم.

این مترجم درباره کتاب‌هایی که اکنون می‌توان خواند، بیان کرد: به نظرم بهترین راهکار خواندن ادبیات است. من پیشنهاد می‌کنم کتاب‌هایی در حوزه جنگ را بخوانند. خودم در حال مطالعه کتاب سفر به انتهای شب سلین را می‌خوانم. این درباره مردی است که به جنگ می‌رود و با این کتاب شرایط انسان پس از جنگ را درمی‌یابیم. ادبیات به ما نشان می‌دهد که تنها نیستیم. کتابهای احمد محمود نیز بسیار زیبا هستند و او از برترین نویسندگان ماست. او از جنگ ایران و عراق تاثیر گرفته و بدون هیچ ادعایی آن‌را در کتاب‌های خود می‌آورد.

او درباره اقداماتی که اکنون نویسندگان به عنوان راهکاری برای نوشتن، می‌توانند در نظر بگیرند، بیان کرد: به نظرم ادبیات در این شرایط به معنای مواجهه با خود است. اگر با خودم مواجه باشم، زندگی خود را بنویسم، مرزها، تردیدها، آرزوها را بنویسم در آینده رمان نویس بهتری خواهم شد.

نوری گفت: به نظرم نویسندگان تازه کار باید خاطرات روزانه خود را بنویسند. باید صادقانه زندگی خود ار بنویسند. این بهترین تمرین برای نوشتن در این روزها است که بعدها می‌توان از دل آن داستان‌هایی استخراج کرد.

او درباره قفل شدن ذهن برخی نویسندگان در شرایط جنگی بیان کرد: دلیل این که ذهن قفل می‌شود این است که به سوژه فکر می‌کنیم. برای همین این تمرین را پیشنهاد کردم. وقتی چیزی شبیه به جستار یا روایت می‌نویسیم شبیه به زندگی و واقعی است. همین نوشتن‌ها داستانی است. اما در واقعیتی که از صبح در وضعیت جنگی هستیم، به سوژه فکر کنیم، قطعا ذهن قفل می‌شود. برای نوشتن نیازمند آسایش فکری هستیم که نداریم. باید دور و بر خود را بهتر نگاه کنیم. محله خود را بنگریم. زمانی که سانسور می شوند بهترین کار سکوت کردن است. اما این به معنای بی تفاوتی نیست چراکه اگر بی تفاوت بودند از ایران می‌رفتند. اکنون زندگی محدود شده و کمتر تردد می‌کنیم. در فضای کمتری زندگی می‌کنیم.

نوری درباره تاثیر ادبیات و شاهنامه بر میهن دوستی گفت: همیشه از خودم می‌پرسم فردوسی شاهنامه را برای خود نوشته یا برای مردم؟ در آن قرن و آن زمانه، فردوسی شاهنامه را نوشته تا مردم بخوانند؟ فردوسی به عنوان یک انسان به ماموریت خود فکر کرد. ادبیات پیش از خود را گردآوری کرده و با زبانی که در حال از میان رفتن بود، این ادبیات را نوشته است.

او افزود: اگر هرکسی براساس دغدغه خود کار خود را انجام دهد، این عمل بر جامعه نیز تاثیرگذار است. فردوسی صداقتی داشته که در 30 سال شاهنامه بزرگ را نوشته است. ادبیات باید با صداقت نوشته شود.