دونلی بیصدا شد/ استاد شیرمحمد اسپندار درگذشت
درگذشت استاد شیرمحمد اسپندار تنها پایان زندگی یک هنرمند نیست؛ خاموشی یکی از ماندگارترین صداهای فرهنگ و هویت بلوچستان است؛ او با نوای دلنشین دونلی، روایتگر تاریخ، رنج، شادی، امید و اصالت مردمانی بود که موسیقی را نه صرفاً هنر، بلکه زبان زندگی میدانند.
به گزارش ایلنا، شیرمحمد اسپندار از معدود هنرمندانی بود که توانست موسیقی بومی بلوچستان را از مرزهای جغرافیایی فراتر ببرد و آن را به عنوان بخشی از میراث فرهنگی ایران به جهانیان معرفی کند. سالها تلاش بیوقفه، حضور در جشنوارههای ملی و بینالمللی و اجرای هنرمندانه این ساز کهن، نام او را در شمار مفاخر موسیقی نواحی کشور قرار داد.
این هنرمند پیشکسوت، تنها نوازندهای چیرهدست نبود؛ او معلم، راوی و پاسدار میراث ناملموس بلوچستان بود؛ هر نوایی که از دونلی او برمیخاست، بازتابی از فرهنگ، تاریخ و هویت مردمانی بود که قرنها این هنر را نسل به نسل حفظ کردهاند.
بیتردید، فقدان استاد اسپندار ضایعهای بزرگ برای جامعه فرهنگی و هنری ایران است، اما آنچه از او به یادگار مانده، فراتر از یک نام و یک زندگی است؛ میراثی ماندگار که در حافظه تاریخی موسیقی ایران جاودانه خواهد ماند.
همانگونه که عبدالسلام بلوچزاده، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، نیز تأکید کرده است، استاد شیرمحمد اسپندار از سرمایههای بیبدیل فرهنگی کشور بود که با مجاهدتی خاموش، موسیقی اصیل بلوچستان را زنده نگه داشت و نام این دیار را در معتبرترین محافل فرهنگی جهان طنینانداز کرد.
اکنون مسئولیت جامعه فرهنگی، هنری و دستگاههای متولی، بیش از گذشته حفظ، ثبت، آموزش و معرفی میراث این استاد بزرگ است؛ چرا که میراث فرهنگی، با رفتن صاحبانش نباید به فراموشی سپرده شود.
استاد شیرمحمد اسپندار اگرچه چشم از جهان فروبست، اما نوای ماندگار دونلی او همچنان در گوش تاریخ، در دل مردم بلوچستان و در حافظه فرهنگ ایران طنینانداز خواهد ماند؛ نوایی که هرگز خاموش نمیشود.
