یک فعال کارگری در گفتوگو با ایلنا عنوان کرد:
نگرانیها برای امنیت شغلی و وضعیت معیشتی جامعه کارگری / زیبنده نیست دستمزد وفاداریهای کارگران با ابلاغ خبرهای تعدیل نیرو داده شود
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه نسبت به وضعیت تعدیل نیروهای کار ابراز نگرانی کرده و گفت: در پی بروز مشکلات ناشی از شرایط جنگی حاکم بر جامعه و آسیب واحدهای تولیدی و صنعتی، متأسفانه امنیت شغلی و وضعیت معیشتی جامعه کارگری به مرحله هشدار رسیده است. موضوع تعدیل نیروهای کار شاید مهمترین و تلخترین اخباری است که در بین جامعه کاری منتشر میشود و نگرانیهای بسیاری را در پی دارد.
داوود میرزایی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، افزود: خبرهایی که مبنی بر تعدیل کارگران از واحدهای تولیدی و صنعتی، چه واحدهای آسیبدیده و چه واحدهای آسیبندیده از شرایط جنگی به گوش میرسد، متأسفانه چندان خوشایند نیست. در چنین شرایطی آسیب رسیدن به واحدهای تولیدی و صنعتی، گریبانگیر زنجیره کار و تولید شده است. این وضعیت تنها به تعدیل نیروی کار و بیکار شدن کارگران منجر شده است و این جامعه کارگری است که باید در چنین شرایطی نگران معیشت خود باشد.
وی ادامه داد: اگر جنگی اتفاق بیفتد، در هیچ یک از گروههای شغلی، نه در گروههای کارمندی، نه در گروههای انتظامی و نظامی، نه در گروههای کادر درمان و خدماترسان، هیچ شخصی شغل خود را از دست نمیدهد و بیکار نمیشود، به جز کارگران که باید همواره نگران وضعیت اشتغال و امنیت شغلی خود باشند. وقوع چنین اتفاقاتی عوارض اجتماعی بسیاری با خود به همراه دارد. موضوعی که باید با جدیت به آن پرداخته شود و امیدواریم که هرچه زودتر تدابیر اساسی در این راستا اندیشیده شود.
تعدیل نیروهای کار و تولید قابل توجیه نیست
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه به دغدغههای جامعه کارگری به دلیل شرایط ناشی از تعدیل نیروی کار اشاره کرده و اظهار داشت: تعدیل نیروهای کار و تولید که چندین سال با تمامی دغدغهها و استرسها، نگرانیهایی را بابت عدم امنیت شغلی داشتند تا بتوانند برای زندگی خود برنامهریزی کنند، قابل توجیه نیست. متأسفانه این اتفاقات در بعضی از واحدهای تولیدی و صنعتی در حال وقوع است. متأسفانه امروز کارگران در جریان یک جنگ نابرابر شغل خود را از دست میدهند.
میرزایی تصریح کرد: کارفرمایان شعار میدهند و عنوان میکنند که بزرگترین و بهترین سرمایه کاری، نیروی انسانی است. مگر میشود زمانی که انسان در شرایط اضطرار قرار میگیرد، بخواهد بهترین و حساسترین سرمایه اصلی خود را در معرض تعدیل یا در معرض فروش قرار دهد. قطعاً اگر مشکلی برای انسان اتفاق بیفتد سعی میکند از سرمایههایی که مازاد است و برای مجموعه کارایی چندانی ندارد، تعدیل کند. نه اینکه نیروی انسانی کارآزموده و آموزشدیده خود را کنار بگذارد.
وی به چالشهای اخیر در بخشهای کلیدی اقتصادی اشاره کرده و بیان داشت: امروز جامعه کارگری با مشکلاتی دستوپنجه نرم میکند که ریشه در آسیبهای وارد شده به صنایع مادر از جمله صنایع حوزه فولاد و پتروشیمی دارد. متأسفانه این مشکلات به کارخانههای زیرمجموعه و زنجیره تأمین مواد اولیه نیز سرایت کرده و باعث شده است که امروز صدای آهنگ ناموزون تعدیل نیرو از بسیاری از واحدهای تولیدی و صنعتی به گوش برسد. صدایی که تحت هیچ شرایطی خوشایند نیست.
کارفرمایان مقاومت کنند تا از فاجعه تعدیل نیروی کار جلوگیری شود
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه کارفرمایان را خطاب قرار داده و تأکید کرد: کارگران در دوران سودآوری و شرایط خوب واحدهای تولیدی و صنعتی، با بهرهوری بالا برای این واحدهای ثروتآفرینی کردند. در شرایط امروزی نیز که نوبت ناتوانی موقت این واحدها است، کارفرمایان باید جوانمردی به خرج داده و با همراهی دولت، تابآوری خود را بالا ببرند. انتظار میرود کارفرمایان حداقل برای چندین ماه آینده مقاومت کنند تا با بهبود شرایط کشور، از فاجعه تعدیل نیروی کار جلوگیری شود.
میرزایی بر ضرورت بالابردن تابآوریها برای حفظ جایگاه جامعه کارگری و امنیت شغلی این قشر تأکید کرده و ابراز داشت: انتظار داریم که کارفرمایان با کمک دولت و با پشتیبانی مجلس و تمامی ارکان اصلی کشور، تابآوری جامعه کارگری در بخشهای خصوصی و دولتی را بالا ببرند تا بلافاصله با هر تلنگری جامعه کارگری در معرض تعدیل نیرو قرار نگیرد. امیدواریم که دولت و مجلس هرچه سریعتر یک تصمیمات جدی بگیرند تا کارگران به این شیوه در معرض تعدیل شغلی قرار نگیرند.
وی اضافه کرد: تمامی خرابیهایی که در کشور به دست دشمنان آمریکایی و رژیم صهیونیستی اتفاق افتاده است، تمامی این زیرساختها و واحدهای تولیدی و صنعتی باید به دست پرتوان جامعه کارگری ساخته شود. این کارگران هستند که در دوران بعد از 8 سال دفاع مقدس و در زمان سازندگی کشور را ساختند. امروز نیز همین کارگران به یاری خداوند و با همدلی و اتحاد کشور را خواهند ساخت. به شرط آنکه در حق کارگران بیمهری نشود و جامعه کارگری دچار چالش و از هم پاشیدگی نگردد.
زیبنده نیست دستمزد وفاداریهای کارگران با ابلاغ خبرهای تعدیل نیرو داده شود
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه ایثارگریهای جامعه کارگری را یادآوری کرده و گفت: کارگران، پایمردان سنگر اقتصادی در بطن بحرانها هستند. حتی در روزهای بحرانی جنگ رمضان، کارگران روزها در محل کار خود به تلاشهای اقتصادی مشغول بودند و شبها در میدان دفاع از آرمانها حضور داشتند. اکنون که آرامشی نسبی بر کشور حاکم شده است، زیبنده نیست که دستمزد این وفاداریهای کارگران با ابلاغ خبرهای ناگوار تعدیل نیرو داده شود.
میرزایی از رویکرد برخی واحدهای تولیدی و صنعتی در مواجهه با مشکلات به شدت انتقاد خود را ابراز داشته و در این رابطه افزود: بیانصافی است که با نخستین فشار اقتصادی، قرعه به نام تعدیل کارگران بیفتد. جامعه کارگری همواره یار و یاور کشور در عرصههای مختلف به ویژه عرصه کار و تولید بوده است. این قشر شریف در بدترین شرایط ممکن حتی یک لحظه سنگر تولید را رها نکرد و در شرایط دشوار کمبود برق و گاز در تابستان و زمستان، با تمام توان پای چرخه تولید و صنعت ایستاد.
وی ادامه داد: در دوران کرونا زمانی که اکثر گروههای شغلی در شرایط دورکاری قرار داشتند، کارگران سنگر تولید و جبهه اقتصادی را رها نکردند و ایستادند و و در سنگر خود با تمام توان ممکن جنگیدند. خطوط تولید اجازه فاصلهگذاری اجتماعی را در دوران کرونا به کارگران نمیداد، اما ایستادگی کردند و نگذاشتند حتی یک لحظه تولید متوقف شود. در جنگ اقتصادی که سالها کشور درگیر آن است همین کارگران سنگر را نگه داشتند. صحیح نیست که در شرایط فعلی پشت جامعه کارگری خالی شود.
استمرار شکاف معیشتی به هیچ عنوان منصفانه نیست
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه اظهار داشت: بر اساس بررسیهای صورت گرفته، در دوران جنگ تحمیلی، جامعه کارگری با درک عمیق از شرایط حساس کشور و با توافقی جمعی، از مطالبه برای افزایش حقوق و دستمزد خود چشمپوشی کردند تا منابع کشور صرف دفاع از میهن شود. این تصمیم فداکارانه اگر چه در آن مقطع حیاتی بود، اما منجر به ایجاد یک «عقبماندگی سنواتی» در پایه حقوقی کارگران شد و اثرات آن همچنان در زندگی امروز این قشر زحمتکش مشهود است.
میرزایی به وضعیت معیشتی کارگران اشاره داشته و در این خصوص تصریح کرد: در حالی که جامعه کارگری منتظر ترمیم حقوق و دستمزد خود برای گذران حداقلی زندگی بود، موج تعدیل نیروی کار و ارجاع این قشر به بیمه بیکاری که تنها درصدی از حقوق را پوشش میدهد، زندگی آنان را با چالشهای جدی مواجه کرده است. بنابراین از دولت و مجلس انتظار داریم با ورود ضربالاجل و حمایت از کارفرمایان، اجازه ندهند بار سنگین این ناملایمات اقتصادی بر شانههای نحیف کارگران گذاشته شود.
وی بیان داشت: جامعه کارگری پیش از این نیز در بزنگاههای متعدد تاریخی، تعامل و درک بالای خود را از مسائل کلان ملی به اثبات رسانده است. در این راستا بسیاری از کارشناسان معتقد هستند در شرایط اقتصادی کنونی، استمرار این شکاف معیشتی به هیچ عنوان منصفانه نیست. انتظار میرود در تعیین مناسبات جدید حقوق و دستمزد، این پیشینه تاریخی و وفاداری جامعه کارگری لحاظ شود. همچنین برای جبران عقبماندگیهای ناشی از دورانهای گذشته نیز گامهای جدی برداشته شود.
بیمه بیکاری راهکار نیست بلکه آسیب به سرمایه ملی است
دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه تأکید کرد: در ارتباط با بیمه بیکاری نیز در وهله نخست باید عنوان کرد که سرمایه اصلی این بیمه از جیب کارگران پرداخت شده و از جیب کارگران نیز هزینه میشود. بنابراین نه منت سازمان تأمین اجتماعی و نه منت دولت بر سر جامعه کارگری است. البته بیمه بیکاری نیز مدتدار است و مدت کوتاهی را شامل میشود. بر این اساس نمیتوان از این مسیر شرایط پایداری را برای کارگران متصور شد. موضوعی که باید با جدیت به آن پرداخته شود.
میرزایی ابراز داشت: این موضوع را باید در نظر داشت که بیمه بیکاری راهکار نیست، بلکه آسیب به سرمایه ملی است. بنابراین بیمه بیکاری نباید به عنوان نخستین گزینه مدنظر قرار گیرد. برخی تصور میکنند بیمه بیکاری باری از دوش دولت برمیدارد، در حالی که این منابع متعلق به خود کارگران و حاصل سالها تلاش آنها است. رفتن به سمت بیمه بیکاری، در حقیقت هدر رفتن سرمایه انسانی و مالی مجموعه جامعه کارگری است و هیچ منتی در این باره بر دوش هیچ شخصی نخواهد بود.
وی اضافه کرد: کارگری که 10 تا 15 سال در یک مجموعه تولیدی و صنعتی فعالیت داشته و در همین بازه زمانی یک عارضههای شغلی بر وی تحمیل شده، قطعاً با بخشی از بیمارهای درگیر است. بر این اساس اگر از یک مجموعه به مجموعه دیگری منتقل شود، با توجه به آزمایشات دورهای که در بدو استخدام انجام میشود، پاسخ آزمایشهای درستی را اخذ نمیکند و عملاً تبدیل به یک نیروی بیکار در اجتماع میشود که زندگی وی را به نابودی خواهد کشید. موضوعی که باید مورد تأمل قرار گیرد.
