مشاور مخطوطات کتابخانه حرم رضوی خبر داد:
رونمایی از نسخه 350 ساله شاهنامه فردوسی در کتابخانه مرکزی حرم رضوی
مشاور علمی مدیریت مخطوطات کتابخانه حرم رضوی به رونمایی از یک نسخه نفیس شاهنامه در این مجموعه اشاره کرده و گفت: نسخه خطی شاهنامه فردوسی با قدمت حدود 350 سال در کتابخانه مرکزی حرم مطهر رضوی رونمایی شد. با توجه به نوع کاغذ و مرکب استفاده شده در این نسخه، متون موجود در انتهای نسخه و 6 ستونه بودن آن، این اثر متعلق به اواخر قرن یازدهم یا اوائل قرن دوازدهم هجری قمری است.
به گزارش ایلنا، سید امیر منصوری در مراسم رونمایی از این نسخه خطی 350 ساله شاهنامه فردوسی که در کتابخانه مرکزی حرم رضوی برگزار شد، افزود: قطع رحلی این شاهنامه 350 ساله نشان میدهد که این اثر برای شخصیت بزرگ و مهمی در هند، کتابت شده و در سال 1166 قمری وقف حرم رضوی شده است. این شاهنامه خطی به شماره 4127 در کتابخانه حرم رضوی به خط نستعلیق خوش 37 سطری در 325 برگ نوشته شده و در دسترس اهل علم و ادب قرار دارد.
وی به تعداد نسخ خطی شاهنامه در کتابخانه حرم رضوی اشاره کرده و ادامه داد: در حال حاضر 34 مجلد خطی با محوریت شاهنامه در مرکز نسخ خطی کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است. بیشترین نسخههای شاهنامه که در سدههای 12 و 13 هجری قمری کتابت شده در هند بوده است. همچنین بیشترین نسخههای شاهنامههای موجود در کتابخانه آستان قدس نیز در هند، نگاشته شده است که به قرابت میان ایران و هند و ارادت واقفان هندی به این مجموعه، برمیگردد.
مشاور علمی مدیریت مخطوطات کتابخانه حرم رضوی اظهار داشت: قدیمیترین نسخه شاهنامه کتابت شده در هند که در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی موجود است، قدیمیترین شاهنامه تاریخدار این کتابخانه نیز به شمار میآید و متعلق به سال 1067 هجری قمری است. نخستین شاهنامه کتابت شده در خراسان، شاهنامه بایسنغری است. از این شاهنامه 2 نسخه در کتابخانه و موزه ملی ملک، موقوفه فرهنگی آستان قدس رضوی و کتابخانه کاخ گلستان، وجود دارد.
منصوری به ماهیت بیشترین شاهنامههای تاریخی به جا مانده از قرون گذشته اشاره داشته و در این خصوص تصریح کرد: بیشترین شاهنامههای به جا مانده از قرون و اعصار گذشته درباری هستند. به این معنا که این شاهنامههای خطی به سفارش وزرا و پادشاهان کتابت شدهاند. از نیمه دوم قرن دهم هجری قمری با افزایش میزان کاغذ و کاهش هزینه اتمام کتابت آثار فرهنگی و تاریخی مانند شاهنامه، «وراقان» نیز این اثر فردوسی را در هند به رشته نگارش درآوردهاند.