در گفت وگو با ایلنا مطرح شد:
مرگ خاموش اسناد تاریخی در خانهها/حفظ اسناد تاریخی تنها وظیفه یک سازمان دولتی نیست، بلکه یک مسئولیت ملی و فرهنگی است
مدیرکل مرکز اسناد و کتابخانه ملی یزد، با انتقاد از کمتوجهی به ارزش اسناد شخصی و خانوادگی، گفت: تاریخ یزد فقط در کتابهای رسمی نیست، بلکه در دل قبالهها، وقفنامهها و مکاتباتی است که امروز در معرض نابودی قرار دارند
سعید زارع به مناسبت ۱۹ اردیبهشت، «روز اسناد ملی و میراث مکتوب»، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا دز یزد، به تشریح اهمیت جایگاه اسناد در بازشناسی هویت ملی پرداخت و اظهار کرد: در علم آرشیو، سند تنها به فرمانهای سلطنتی یا مکاتبات دولتی محدود نمیشود؛ بلکه هر نوشته، تصویر، نقشه یا دفتری که در جریان زندگی اداری، اجتماعی یا شخصی تولید شده باشد، یک مدرک معتبر برای شناخت گذشته است.
وی با تاکید بر اینکه تاریخ فقط در کتابهای رسمی نوشته نمیشود، افزود: گاهی یک قباله ازدواج، وقفنامه، دفتر حساب یک تاجر یا حتی یک نامه شخصی و عکس قدیمی، اطلاعاتی از قیمتها، آداب و رسوم و وضعیت اقتصادی یک دوره را فاش میکند که در هیچ کتاب تاریخی یافت نمیشود. این اسناد در کنار هم، حافظه مکتوب و واقعی جامعه ما را شکل میدهند.
مدیرکل مرکز اسناد و کتابخانه ملی یزد، شرایط نامناسب نگهداری را بزرگترین چالش این حوزه دانست و تصریح کرد: رطوبت، نور مستقیم، حشرات و حتی نگهداری در پوششهای پلاستیکی غیراستاندارد، باعث پوسیدگی و نابودی کاغذهای قدیمی میشود و متاسفانه گاهی به دلیل ناآگاهی، این گنجینهها همراه با وسایل بی ارزش دور ریخته میشوند، در حالی که هر کدام از آنها قطعهای از تاریخ یک خانواده و یک شهر هستند.
زارع با دعوت از عموم مردم برای مشارکت در حفظ این میراث، خاطرنشان کرد: مرکز اسناد استان یزد آمادگی کامل دارد تا اسناد قدیمی شهروندان را شناسایی، کارشناسی و مرمت کند.
وی ادامه داد: ما این امکان را فراهم کردهایم که شهروندان اسناد خود را به صورت اهدای دائم، امانتسپاری یا حتی ارائه نسخه دیجیتال در اختیار مرکز قرار دهند تا ضمن حفظ در شرایط استاندارد، نام و هویت صاحبان سند نیز در تاریخ ثبت شود.
وی با اشاره به جذابیت اسنادی همچون نامههای تجار قدیمی یزد و وقفنامههای چندصدساله، گفت: تماشای این اسناد نشان میدهد که زندگی امروز ما چطور در گذشته ریشه دارد.
سعید زارع در پایان با تاکید بر لزوم ارتقای آگاهی عمومی، خاطرنشان کرد: حفظ اسناد تاریخی تنها وظیفه یک سازمان دولتی نیست، بلکه یک مسئولیت ملی و فرهنگی است. هر خانواده نگهبان بخشی از تاریخ این سرزمین است و اگر این اسناد از بین بروند، بخشی از حافظه تاریخی جامعه برای همیشه پاک خواهد شد.
