بهبهان، قلب تپنده نرگس ایران؛ خوزستان چگونه به قطب سوم تولید گل نرگس کشور تبدیل شد؟
خوزستان با تکیه بر ظرفیت تاریخی و اقلیمی شهرستان بهبهان، امروز به یکی از قطبهای اصلی تولید گل نرگس کشور تبدیل شده؛ ظرفیتی که علاوه بر تأمین بازار داخلی، چشمانداز روشنی برای صادرات و توسعه صنایع وابسته ایجاد کرده است.
به گزارش ایلنا از خوزستان، این استان در سالهای اخیر جایگاه ویژهای در تولید گلهای زینتی بهویژه گل نرگس به دست آورده است؛ جایگاهی که ریشه در تاریخ، اقلیم و دانش بومی کشاورزان این منطقه دارد.
بر اساس آمار رسمی، خوزستان با ۲۴۲ هکتار سطح زیر کشت گل نرگس و تولید سالانه حدود ۶۰ میلیون شاخه گل بریده، رتبه سوم کشور را در این حوزه به خود اختصاص داده است.
جواد سلطانی کاظمی، رییس سازمان جهاد کشاورزی خوزستان، با اشاره به نقش کلیدی شهرستان بهبهان در این موفقیت میگوید: بهبهان بهعنوان قطب اصلی و تاریخی نرگس ایران، سهم تعیینکنندهای در تولید این محصول دارد و بخش عمدهای از نرگس کشور در این شهرستان تولید میشود.
به گفته وی، بهبهان از نظر تنوع ژنتیکی و ژرمپلاسم نرگس، یکی از غنیترین مناطق ایران بهشمار میرود؛ موضوعی که باعث شده کیفیت و عطر نرگس این منطقه شهرتی ملی داشته باشد.
برداشت گل نرگس در خوزستان از اوایل آذرماه آغاز شده و تا پایان بهمن ادامه دارد؛ بازهای که به دلیل تولید زودرس، مزیت رقابتی مهمی برای کشاورزان استان ایجاد میکند.
رییس سازمان جهاد کشاورزی خوزستان همچنین با تأکید بر مزیتهای طبیعی استان تصریح میکند: اقلیم مناسب، کیفیت بالای خاک و منابع آبی و تجربه چندین دههای بهرهبرداران، خوزستان را به یکی از مستعدترین مناطق کشور برای توسعه کشت گلهای زینتی تبدیل کرده است. در همین راستا، سهم شهرستان بهبهان از تولید گل نرگس کشور حدود ۱۷ درصد برآورد میشود که نشاندهنده جایگاه راهبردی این شهرستان در نقشه گلکاری ایران است.
سلطانی کاظمی با اشاره به افقهای پیشروی این محصول میافزاید: گل نرگس تنها به بازار گل شاخه بریده محدود نمیشود و قابلیت توسعه زنجیره ارزش در قالب تولید پیاز، پیازچه و حتی فرآوردههای عطری و دارویی را دارد. این ظرفیت میتواند علاوه بر ایجاد اشتغال پایدار، زمینه حضور پررنگتر خوزستان در بازارهای منطقهای و بینالمللی را فراهم کند.
به اعتقاد کارشناسان، حمایت هدفمند از کشاورزان، توسعه صنایع تبدیلی و ایجاد زیرساختهای صادراتی، میتواند نرگس بهبهان را از یک محصول صرفاً کشاورزی به یک برند ملی و حتی بینالمللی تبدیل کند؛ برندی که ریشه در خاک خوزستان دارد و عطر آن، فراتر از مرزها قابل استشمام است.
