اجرای طرح‌های فوری بازیابی تولید کشور و فرآورده‌های نفتی برای بازسازی آسیب‌ها

متن گزارش به شرح ذیل است:

همکاران بزرگوار امروز بیش از هر زمان دیگری روشن شده است که امنیت انرژی صرفاً یک موضوع اقتصادی نیست، امنیت انرژی ستون فقرات امنیت ملی، ثبات اجتماعی، قدرت بازدارندگی و اقتدار ژئوپلوتیکی جمهوری اسلامی است. هدف اصلی دشمن تنها حمله به زیر ساخت فیزیکی نبود بلکه ایجاد اختلال در زنجیره تامین سوخت و بر هم زدن نظم توزیع، ایجاد نارضایتی عمومی، القای احساس ناامنی و تضعیف جایگاه اجتماعی نظام بود.

اما آنچه در این روز‌های حساس اتفاق افتاد دقیقا عکس خاص دشمن بود، جمهوری اسلامی ایران موفق شد یکی از بزرگترین عملیات‌های مدیریت بحران انرژی در تاریخ معاصر کشور را با موفقیت اجرا کند؛ علی رغم افزایش ناگهانی تقاضا برای سوخت، فشار‌های روانی ناشی از جنگ رسانه‌ای دشمن، تهدید برخی زیرساخت‌های حیاتی، اختلال در برخی مسیر‌های حمل و نقل و افزایش مصرف در بخش‌های مختلف کشور، زنجیره تامین انتقال ذخیره سازی و توزیع فراورده‌های نفتی بدون ایجاد بحران فراگیر به فعالیت ادامه داد.

بررسی‌های کمیسیون انرژی مجلس نشان می‌دهد که دولت در ماه‌های گذشته مجموعه‌ای از اقدامات موثر را برای ارتقای تاب آوری زنجیره تامین سوخت کشور در دستور کار قرار داده است که قطعاً وزیر محترم در این خصوص گزارش ارائه می‌دهند.

اما کمیسیون انرژی از ابتدای جنگ تحمیلی پیگیری‌ها و اقدامات نظارتی را برای پایداری زنجیره تامین سوخت کشور در دوران جنگ و پس از آن به صورت فعالانه انجام داد بلافاصله پس از حملات دشمن به زیرساخت‌های انرژی کشور طی روز‌های جنگ تحمیلی رمضان از طریق حضور میدانی اعضای کمیسیون در مناطق آسیب دیده نسبت به ارزیابی وضعیت و برآورد خسارت اقدام نمود.

پس از جنگ نیز این کمیسیون با برگزاری جلسات متعدد با وزرای محترم نفت، صمت و نیرو و معاونان ایشان و انجام بازدید‌های میدانی تکمیلی موضوع آسیب زیرساخت‌های تامین سوخت را دنبال کرد.

اگرچه به دلیل کاهش قابل توجه تقاضا در فصول بهار و تابستان ناترازی گاز قابل مدیریت است، اما افزایش تقاضا در فصول پاییز و زمستان، کمبود گاز بخش‌های مختلف را متاثر خواهد کرد و برای حل این بحران مجموعه دولت باید اقدامات گسترده‌ای را به صورت فوری در دستور کار قرار دهد اهم اقدامات اصلاحی برای مدیریت شرایط تامین سوخت کشور به شرح ذیل است.

اجرای طرح‌های فوری بازیابی تولید کشور و فرآورده‌های نفتی و استفاده از ظرفیت بند ب ماده ۱۴ قانون برنامه هفتم پیشرفت برای بازسازی آسیب‌ها، هماهنگی همه بخش‌های دولت در راستای کاهش مصرف سوخت در کشور و اجرای فوری طرح‌های بهینه سازی مصرف انرژی از طریق شکل‌گیری بازار بهینه‌سازی مصرف انرژی و مردمی‌سازی بهینه‌سازی انرژی بر مبنای ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت با هدف کاهش حداقل ۱۰ درصدی مصرف سوخت با محوریت سازمان بهینه سازی و مدیریت راهبردی انرژی کشور، برنامه‌ریزی دقیق برای تخصیص حامل‌های انرژی خصوصاً گاز طبیعی با اولویت تامین گاز بخش خانگی و به گونه‌ای که حداقل تبعات اقتصادی را به دنبال داشته باشد. اهتمام همه ارکان دولت برای واردات گاز از کشور‌های شمالی به میزان حداقل ۴۰ میلیون متر مکعب در روز و استفاده حداکثری از سوخت جایگزین مانند ال پی جی و نفت سفید در بخش‌های نیروگاهی صنایع حمل و نقل و در صورت نیاز بخش خانگی، تسریع در احداث نیروگاه‌های تجدید پذیر و اجرای طرح‌های افزایش راندمان نیروگاه‌های حرارتی با هدف کاهش تقاضای سوخت نیروگاه‌ها، برنامه‌ریزی برای دورکاری و تعطیلات زمستانی کشور در صورت تشدید ناترازی، پرهیز از شوک‌های انرژی اجتماعی و شفاف‌سازی اطلاع رسانی و آگاهی بخشی مسئولانه و به هنگام به مردم برای حفظ امنیت جامعه و مدیریت بحران و همراهی آحاد جامعه با برنامه‌های اصلاحی دولت.

در انتها شایان ذکر است که اگرچه حملات آمریکایی صهیونیستی به زیرساخت‌های انرژی کشور آسیب‌هایی را وارد کرد، اما بررسی‌های کارشناسی حاکی از آن است که امکان برون رفت از شرایط موجود و بازسازی خسارت‌ها با تدابیر دولت و اقدامات جهادی دستگاه‌های اجرایی و جلب مشارکت مردم فراهم بوده و ملت ایران می‌تواند در عرصه اقتصادی نیز دشمن را به عقب رانده و مسیر اعتلای کشور را با سرعت بیشتر طی کند.

کمیسیون انرژی تاکید دارد که ارزیابی عملکرد دولت نباید صرفاً بر مبنای اقدامات انجام شده باشد بلکه باید بر اساس اثر واقعی اقدامات زنجیره سنجیده شود. شاخص‌های اصلی این ارزیابی عبارتند از کاهش مصرف، کاهش شکاف تولید و مصرف، کاهش قاچاق، افزایش سهم سی ان جی، افزایش روز‌های پوشش ذخایر، اجرای کامل پیمایش اتصال کامل صورتحساب الکترونیکی و افزایش تاب آوری زیرساخت‌های حیاتی انرژی.

راهبرد پیشنهادی کمیسیون تغییر جهت سیاست گذاری از مدیریت کوتاه مدت تامین به مدیریت پایدار مصرف، حکمرانی داده محور و فعال سازی ظرفیت سوخت‌های جایگزین، کنترل شبکه‌ای قاچاق و ارتقا تاب آوری زنجیره انرژی کشور است.