یادداشتی از سیدرضا صدرالحسینی:
ترامپ، نتانیاهو و لبنان
جامعه جهانی بر لزوم توقف حملات تأکید میکند اما از سوی دیگر نتانیاهو ادعا میکند که تمایل به گفتگو با بیروت دارد.
سیدرضا صدرالحسینی، کارشناس مسائل منطقه طی یادداشتی برای ایلنا به تشریح ابعاد حملات اسرائیل به لبنان پرداخت که به شرح زیر از نظر میگذرد:
پس از توقف موقت تبادل آتش بین آمریکا و جمهوری اسلامی، رژیم صهیونیستی که از سالها پیش به دنبال نابودی جریانهای مقاومت، بهویژه حزبالله در لبنان بود، این فرصت را غنیمت شمرد و با شدت عمل، جنایات خود را آغاز کرد. این اقدام دو هدف اصلی داشت؛ نخست، تأثیرگذاری بر گفتگوها و مذاکرات احتمالی ایران و آمریکا در پاکستان و دوم، قلع و قمع حزبالله بهعنوان مهمترین مانع اسرائیل در لبنان و در نهایت به این دلایل رژیم صهیونیستی این اقدام را انجام داد.
در واقع، اسرائیل تصور میکرد با این حرکات میتواند موضوع لبنان را از چارچوب آتشبس و مذاکرات احتمالی ایران و آمریکا خارج کند، زیرا در توافقها و شروط اولیه میان ایران و آمریکا، موضوع جبهه مقاومت (بهویژه مسئله لبنان و مقاومت آن) مورد تأکید قرار گرفته بود. نتیجه اینکه نتانیاهو، که علاقه چندانی به برقراری آتشبس میان ایران و آمریکا ندارد، برای حفظ مسند قدرت، دست به چنین اقدامی زد. با این حال، حزبالله سریعاً پاسخ لازم را داد و ضربات قابلتوجهی به پیکره نظامی ارتش رژیم صهیونیستی وارد کرد و در همین ایام نیز توانست یکی از پایگاههای اسرائیل در خاک لبنان را تصرف کند و موج مهاجرت ساکنان شمال سرزمینهای اشغالی به مناطق مرکزی را تداوم بخشد.
به نظر میرسد این بخش از اهداف نتانیاهو به نتیجه نرسید و حتی گزارشهای غیررسمی حکایت از توقف آتش ارتش رژیم صهیونیستی در برخی مناطق لبنان دارد. از سوی دیگر، جمهوری اسلامی اعلام کرده بود که به هیچوجه حاضر به مذاکره با آمریکا نیست و در مجموع باید گفت اسرائیل در این مسیر، زیر فشار قرار دارد. واقعیت این است که جامعه جهانی بر لزوم توقف حملات تأکید میکند و از سوی دیگر نتانیاهو ادعا میکند که تمایل به گفتگو با بیروت دارد.
بر این اساس ممکن است در روزهای آینده، بهعلت نیاز آمریکا به برگزاری مذاکرات با جمهوری اسلامی (حتی اگر صرفاً برای تعیین چارچوبهای مذاکره باشد) فشارهایی از جانب آمریکا بر نتانیاهو وارد شود که او را به توقف موقتی ادامه جنایات وادارد؛ اما آنچه مسلماً روشن و در طول سالها ثابت شده، این است که مذاکرات مستقیمی بین دولت لبنان و رژیم صهیونیستی برگزار نخواهد شد؛ همانگونه که در موضوعات مربوط به آبها و تعیین مرزهای آبی، چاههای نفت و نیز آتشبس پس از جنگ «۶۶ روزه»، مذاکرات عمدتاً غیرمستقیم بوده و مذاکره مستقیم انجام نگرفت.
