یک مستمریبگیر در واکنش به رونمایی از طرح «زرینتامین»:
بازنشستهای که نان شب ندارد، طلا میخواهد چه کار؟
یک فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی گفت: بازنشسته امروز طلا نمیخواهد؛ زندگی میخواهد، درمان میخواهد، آرامش میخواهد، میخواهد با عزت زندگی کند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، نشست ۲۳ شهریورماه که تحت عنوان «دیدار صمیمانه» رئیسجمهور و وزیر کار با بازنشستگان برگزار شد، بیش از آنکه مرهمی بر زخمهای کهنه و عمیق معیشتی نیروی کارِ بازنشسته باشد، پرده از شکاف پرناشدنی میان اتاقهای تصمیمگیری و واقعیت زیست طبقه کارگر برداشت.
در این نشست، احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، از طرحی با نام «زرینتأمین» رونمایی کرد؛ الگویی گرهخورده به مثلث بانک رفاه، سازمان تأمین اجتماعی و شرکت سرمایهگذاری تأمین اجتماعی (شستا) که به ادعای او قرار است امکان خرید اقساطی طلا در سه قسط بدون سود و کارمزد را از طریق کسر از حقوق ماهانه بازنشستگان فراهم آورد. میدری مدعی شد در این ساختار، قیمت طلا تا پایان دوره سه ماهه ثابت میماند و افزایش نرخ آن به عنوان «سود» نصیب بازنشستگان میشود؛ طرحی که در ظاهر با ویترین «شفافیت»، «مشارکت اختیاری» و «خلق ثروت» آراسته شده، اما عمل فایدهای برای بازنشستهی محتاج نان شب ندارد.
این دست طرحها بر شالودهای کج و ساختاری یکسویه بنا شدهاند. در شرایطی که طبق آمارهای موجود، نزدیک به ۶۰ درصد از بازنشستگان تأمین اجتماعی حداقلبگیر هستند و دریافتی ماهانهشان در خط ۲۰ میلیون تومان درجا میزند و میانگین دریافتی مابقی نیز میان ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان متغیر است، پیشنهاد گره زدن حقوقهای ناچیز به بازار طلا، فلزی گرانبها که قیمت هر گرم آن به ارقام نجومی ۲۳ میلیون به ازای هر گرم رسیده و نرخ آن از حقوق بازنشسته کمتر است، تنها نشانه بیخبری عمیق سیاستگذاران از سفرهای است که پیشتر آب رفته است.
سازمان تامین اجتماعی نیز که فلسفه وجودیاش صیانت از اندوختههای بیمهای، پرداخت بهموقع مطالبات و تضمین درمان رایگان نیروی کار است، اکنون بهجای تسویه معوقات معطلمانده و افزایش مزایای مزدی بازنشستگان، بستری میسازد تا رمق باقیمانده دستمزد آنان بلعیده شده و وارد چرخههای سرمایهگذاری بنگاههای شستا شود.
اینکه عالیترین مقام متولی رفاه و کار کشور به بازنشستهای که زیر بار تورم کمر خم کرده، پیشنهاد خرید اقساطی طلا میدهد، نشان از این دارد که متولیان امر درک عینی و واقعی از خط فقر و صورتحسابهای خردکننده زندگی بازنشستگان ندارند. بازنشستهای که در تأمین هزینههای اولیه زنده ماندن مانده است، چطور میتواند مخاطب پروژههای تولید طلا باشد؟
رنج واقعی سفره و درمان بازنشستگان
احسان خیری، فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، در گفتوگو با ایلنا، با نقد طرح این موضوع به عنوان «خبر خوش» گفت: «باید از وزیر کار پرسید بازنشسته تأمین اجتماعی که حتی در تأمین نان شب خود با سختی و مرارت مواجه است، اساساً طلا را برای چه میخواهد؟»
وی تأکید کرد: «وزیر کار در حالی از خرید طلا برای بازنشستگان سخن میگوید که به نظر میرسد از وضعیت بخش بزرگی از بازنشستگان تأمین اجتماعی بهویژه جامعه حداقلبگیران کاملاً بیخبر است؛ کسانی که حقوق دریافتیشان در برابر این تورم کمرشکن و سنگین، حتی کفاف هزینههای یک هفته زندگی معمولی را هم نمیدهد.»
این فعال بازنشستگان با دست گذاشتن بر وضعیت فاجعهبار درمان و سلامت بازنشستگان تصریح کرد: «رنج این جامعه از حد مشکلات معیشتی معمولی گذشته است. امروز بازنشستهای وجود دارد که توان مالی خرید داروهای تجویز شدهاش را ندارد و زمانی که پزشک برای یک ماه دارو مینویسد، به دلیل ناتوانی مطلق مالی مجبور میشود همان داروی یکماهه را قطرهقطره و با مخاطره انداختن جانش، برای دو ماه مصرف کند.»
خیری افزود: «این وضعیت دیگر صرفاً یک مشکل اقتصادی یا فقر ساده نیست، بلکه مستقیماً سلامت و جان انسانها را به بازی گرفته است. کار به جایی رسیده که برخی از بازنشستگان وقتی توان پرداخت هزینههای سنگین درمان، جراحیها و بیماریهای صعبالعلاج خود را ندارند، از شدت شرمندگی در برابر خانواده و فرزندانشان، حتی از پزشک معالج میخواهند کاری کند که دیگر بار هزینههای درمانی بر دوش خانوادهشان نیفتد. مسئولان اول باید این حجم از درد و رنج عمیق را ببینند و سپس از خرید طلا سخن بگویند.»
این بازنشسته ادامه میدهد: «این دردها را ببینید، بعد از خرید طلا برای بازنشسته صحبت کنید! از یک طرف، معوقه اردیبهشتماه بازنشستگان پرداخت نشده، حق عائلهمندی بازماندگان و حق اولاد بازماندگان را بهطور کلی قطع کردهاید؛ ۷۱۶ هزار تومان قدرت خرید حداقلبگیران که در سال گذشته برقرار بود را حذف کردهاید و مزایای بازنشستگان را فریز نمودهاید؛ از طرف دیگر، به همین بازنشسته میگویید طلا بخرد؟ با کدام پول، آقای وزیر»
خیری میافزاید: «مگر بازنشسته پول اضافه دارد که شما برایش محل سرمایهگذاری تعیین میکنید؟ اگر بازنشسته پولی برای پسانداز و سرمایهگذاری داشت، خودش بهتر از هر کسی میدانست با پولش چه کار کند. از طرف دیگر، سؤال جدی این است که این سیاست چه نسبتی با وظایف وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی دارد؟ اگر دغدغه وزارتخانه واقعاً رفاه مردم است، برای جوان بیکار شغل ایجاد کنید، برای اشتغال سیاستگذاری کنید، برای معیشت مردم چارهاندیشی کنید و برای بازنشستهای که تمام عمرش حق بیمه پرداخته، امنیت معیشتی و درمانی فراهم کنید.»
این فعال صنفی بازنشستگان در پایان تاکید کرد: «آقای وزیر، اول نان بازنشسته را تأمین کنید، بعد از طلا حرف بزنید، اول دارویش را تأمین کنید، بعد از سرمایهگذاری بگویید. اول هزینه درمان و جراحیاش را فراهم کنید، بعد پیشنهاد خرید طلا بدهید. اول معوقات و مطالباتش را پرداخت کنید، بعد برای پولی که در جیبش نیست تصمیم بگیرید. بازنشسته امروز طلا نمیخواهد؛ زندگی میخواهد، درمان میخواهد، آرامش میخواهد، میخواهد با عزت زندگی کند. آقای میدری؛ بازنشسته را با وعده خرید طلا سرگرم نکنید. درد بازنشسته را درمان کنید.....»
