اصغر فرهادی در خانه سینما مطرح کرد:
صدای سینمای ایران جزو بهترینهای دنیاست
اصغر فرهادی کارگردان سینما با حضور در مراسم بزرگداشت صدابرداران و صداگذاران پیشکسوت سینما که روز گذشته سیام شهریور در خانه سینما برگزار شد درباره این حرفه سخن گفت.
به گزارش ایلنا، اصغر فرهادی در ابتدای سخنانش با ابراز خوشحالی از حضور در مراسم صدابرداران و صداگذاران پیشکسوت سینما، به سابقه همکاری خود با حسن زاهدی اشاره کرد و گفت: من در چهار فیلم با او همکاری داشتم. امشب در این جمع جای هنرمندانی از جمله جهانگیر شکاری، مسعود بهنام و آقای نجفی خالی دانست.
وی درباره جایگاه صدا در سینما بیان داشت: خیلی جاها صحبت شده که صدا خیلی مهم است و این تبدیل شده به جملهای تکراری که شاید واقعاً معنایش را خیلی نمیدانیم. اینکه صدا چقدر مهم است.
فرهادی با بیان اینکه هرچه بیشتر گذشت، بیشتر درگیر صدا شدم، ادامه داد: برای من اهمیت صدا به این معناست که امروز بیشتر از قبل و خیلی جدیتر، موقع نوشتن و کار کردن به صدا فکر میکنم.
فرهادی خاطرنشان کرد: هنگام نوشتن یک صحنه، اکنون یکی از پرسشهایش این است که صدای این صحنه چگونه خواهد بود و چه نقشی در شکلگیری آن خواهد داشت.
صدا باید وارد مرحله تخیل فیلمساز شود
فرهادی با اشاره به تجربهای در یکی از پروژههای اخیر خود، از تغییری در شیوه فکر کردنش نسبت به صدا سخن گفت و توضیح داد: در آن پروژه، برخلاف روند معمول، یکی از نخستین کارهایی که انجام دادم، فکر کردن به صدای صحنه بوده است.
من این تجربه را نشانهای از تغییر نگاهم به صدا میدانم . اهمیت صدا برای من از مرحله اجرا فراتر رفته و به مرحله تخیل و نوشتن فیلم رسیده است.
وی ادامه داد: اگر امروز در سینما کمتر تخیل میکنیم، بخشی از مسئله میتواند به این بازگردد که صدا را آنطور که باید در شکلگیری جهان فیلم جدی نمیگیریم.
وی با اشاره به نمونههایی از سینمای ایران و بهطور مشخص آثار داریوش مهرجویی، از نوع استفاده خلاقانه و گاه «شلخته» اما زیبای صدا در فیلمهای او یاد کرد و گفت: این تجربهها نشان میدهد صدا میتواند از یک عنصر صرفاً فنی فراتر برود و در ساختار و حس فیلم نقش داشته باشد.
نقش صدابردار فراتر از ثبت صداست
فرهادی در بخش دیگری از سخنانش، درباره تجربه همکاری با نسلهای مختلف صدابرداران سینمای ایران صحبت کرد و گفت یکی از ویژگیهای مهم این هنرمندان، تنها توانایی فنی آنان نیست.
وی خاطرنشان کرد: صدابرداران حرفهای، علاوه بر ورود صدا به ساختار سینما، در بسیاری از پروژهها حضوری فراتر از وظیفه تخصصی خود دارند و به نوعی درگیر کلیت فیلم میشوند.
فرهادی در این زمینه به تجربه همکاری خود با حسن زاهدی اشاره کرد و گفت: حضور صدابردارانی که من با آنها کار کردم، آقای زاهدی و آقای نجفی، این تفاوت را با بچههای دیگر کاملاً احساس میکنم که انگار بیشتر درگیر فیلم هستند و فقط آن دستگاه ضبط صدا نیست.
وی این ویژگی را از وجوه مهم و ارزشمند حرفه صدابرداری در سینمای ایران دانست و بیان داشت: ارتباط این هنرمندان با فیلم و فضای پشت صحنه، گاه به رابطهای فراتر از یک همکاری صرفاً تخصصی تبدیل میشود.
خاطره فرهادی از همکاری با حسن زاهدی
فرهادی در ادامه، خاطرهای از یکی از پروژههای مشترک خود با حسن زاهدی را روایت کرد؛ پروژهای که به گفته او، گروه در شرایط دشوار و محیطی محروم مشغول فیلمبرداری بود.
وی توضیح داد : گروه در آن پروژه با مشکلاتی از جمله فشارهای اقتصادی، شرایط نامناسب محیطی و سوءتفاهمهایی درباره وابستگی آنان به تلویزیون و حکومت مواجه شده بود و حتی شرایط به جایی رسید که گروه تصمیم گرفت کار را متوقف کرده و به تهران بازگردد.
فرهادی گفت: در آن شرایط، حسن زاهدی پیشنهاد کرد خودش برای حل مسئله تلاش کند. زاهدی آن شب به خانه یکی از افراد محلی رفت و روز بعد شرایط برای ادامه کار فراهم شد.
وی درباره جزئیات آن اتفاق گفت نمیداند زاهدی دقیقاً با مردم محلی چه گفت، اما نتیجه آن بود که گروه توانست کار خود را ادامه دهد.
فرهادی به توانایی فنی صدابرداران و صداگذاران سینمای ایران اشاره کرد و گفت: کیفیت صدای تولیدشده در سینمای ایران، در سطحی است که میتوان آن را با بهترین نمونههای جهانی مقایسه کرد.
وی ادامه داد: در مواردی که صدای فیلمهای ایرانی در خارج از کشور ارائه شده، کیفیت ضبط و صدای آثار مورد توجه قرار گرفته است. در بخش صدا، سینمای ایران همچنان در میان دو یا سه کشور برتر جهان قرار دارد و این موضوع میتواند از افتخارات سینمای ایران باشد.
