جایزه دانشجویی فتو لندن ۲۰۲۶ در قاب تصاویر/ جایی برای خلاقیت دانشجویان+آثار منتخب

به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از گاردین، جایزه دانشجویی «فتو لندن ۲۰۲۶» به آکانکشیا داهال از دانشگاه ریونزبورن لندن تعلق گرفت؛ او از میان فهرست نهایی چهار هنرمندی انتخاب شد که از سوی استادان دانشگاه‌های بریتانیا معرفی شده بودند.

سه نامزد دیگر این جایزه آنا برادشاو از دانشگاه بیرمنگام سیتی، بو فن از کالج ارتباطات لندن و مدیسون هافنر از دانشگاه فالموث بودند. 

هیئت داوران این دوره را فیونا شیلدز، مدیر بخش عکاسی روزنامه گاردین؛ لیزا اسپرینگر، کیوریتور عکاسی موزه ویکتوریا؛ عکاس میمی مولیکا؛ و کیمبرلی هوانگ، دبیر عکس صلیب سرخ بریتانیا تشکیل می‌دادند. 

رویداد «فتو لندن ۲۰۲۶» به تا ۱۷ مه در Olympia London برگزار می‌شود.

رویدادی جهانی برای ابراز خلاقیت

جایزه دانشجویی فتو لندن  یکی از بخش‌های تثبیت‌شده و مهم  است؛ بخشی که طی سال‌های اخیر به‌ عنوان سکوی دیده‌شدن نسل تازه عکاسان بریتانیایی و بین‌المللی جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است.

این جایزه که اکنون در مسیر برگزاری دهمین دوره‌های خود قرار دارد، نه فقط یک رقابت دانشجویی، بلکه نوعی میدان آزمایشی برای سنجش جهت‌های آینده عکاسی معاصر به شمار می‌رود؛ جایی که مرز میان آموزش دانشگاهی و جهان حرفه‌ای هنر تا حد زیادی از میان برداشته می‌شود. 

اهمیت این جایزه در آن است که مستقیماً به درون نظام آموزشی هنر در بریتانیا متصل است و از میان صدها پروژه دانشگاهی، آثاری را انتخاب می‌کند که توانایی عبور از فضای آکادمیک و ورود به گفتگوی جهانی هنر را دارند. همین ویژگی باعث شده است که این جایزه به‌ نوعی «نقشه‌ی جریان‌های تازه» در عکاسی معاصر تبدیل شود؛ از عکاسی مستند تا رویکردهای مفهومی، از تصویرسازی‌های ساخته‌شده تا تجربه‌های میان‌رشته‌ای با علوم، فناوری و حتی حوزه‌های درمانی. 

در این چارچوب، خلاقیت عنصر مرکزی داوری است؛ اما نه صرفاً به معنای فرم یا زیبایی‌شناسی، بلکه به‌ مثابه توانایی هنرمند در باز تعریف رابطه‌ی تصویر با واقعیت، بدن، حافظه و تجربه زیسته. به همین دلیل، جایزه دانشجویی فتو لندن بیش از آن‌که به دنبال «تصویر خوب» باشد، به دنبال «ایده‌ی تصویری تازه» است؛ ایده‌ای که بتواند امکان‌های جدیدی برای فهم عکاسی در زمانه معاصر باز کند.

در بخشی از بیانیه این رویداد آمده است؛ 

 امسال بیش از ۸۰ دانشجو از سوی استادان دوره‌های دانشگاهی در دانشگاه‌های بریتانیا نامزد شدند. 

این هنرمندان منتخب که در حوزه‌هایی چون عکاسی مستند، عکاسی مفهومی، پرتره و تصویرسازی ساختگی فعالیت می‌کنند، بازتاب‌دهنده گستره متنوع شیوه‌های عکاسی معاصر هستند که امروز از دل دوره‌های آموزشی بریتانیا ظهور یافته‌اند. 

پروژه آنا برادشاو با عنوان «نمی‌دانم تو از کجا آغاز می‌شوی و من کجا پایان می‌یابم» به بررسی دوقلویی، هویت و بیماری از خلال رویکردی مفهومی می‌پردازد که در مرز میان هنر و سلامت قرار دارد.

برادشاو که از روان‌شناسی، پژوهش‌های علمی و اصول فوتوتراپی الهام گرفته، از عکاسی به‌عنوان ابزاری برای بازتاب، ارتباط و بهزیستی استفاده می‌کند و در گستره وسیع‌تر فعالیت هنری خود، با فناوری‌هایی چون تصویربرداری حرارتی نیز کار می‌کند.

عنوان مجموعه:

لحظه‌ای ناگفته: سکون در میان جمعیت

عکس: آکانکسیا داهال، دانشگاه ریونزبورن

عکس: آکانکسیا داهال، دانشگاه ریونزبورن

عکس: آکانکسیا داهال، دانشگاه ریونزبورن

با بازیگوشی در حال کاوش در فضای بین امر ملموس و امر خیالی، با استفاده از عکاسی برای تفسیر مجدد زندگی روزمره از منظری تغییر یافته. من از طریق ساخت صحنه‌های عمداً ناقص و وسایل کاغذی دست‌ساز، پتانسیل تئاتری محیط‌های عادی را آزمایش می‌کنم. موتیف‌های آشنای خانگی، مانند خانه‌ها، قیچی‌ها و لباس‌ها، به صورت ماکت‌های کوچک بازسازی می‌شوند؛ این نشان می‌دهد که ایده‌های عادی بودن، به جای اینکه یک مفهوم ثابت یا پایدار باشند، ساخته می‌شوند/عکس: مدیسون هافنر، دانشگاه فالموث

این سازه‌های کاغذی به دنبال برهم زدن حس مقیاس و فضای سه‌بعدی بیننده هستند و تصاویری خلق می‌کنند که هم آشنا و هم مصنوعی هستند/عکس: مدیسون هافنر، دانشگاه فالموث

از طریق آزمایش‌های بازیگوشانه و پوچی ظریف، من تصمیم می‌گیرم واقعیت روزمره را به عنوان چیزی گذرا ببینم؛ چیزی که ناملموس و بی‌قید و بند است/عکس: مدیسون هافنر، دانشگاه فالموث

صرع، نحوه‌ی وجود ما به عنوان دوقلوها را پیچیده کرده است. آنچه زمانی به عنوان تقارن به نظر می‌رسید، به دلیل عدم قطعیت پزشکی مختل شده است؛ شباهت‌ها اکنون به نقاطی برای پیشرفت و مقایسه‌ی ناهموار تبدیل شده‌اند. بدن آینه‌ای از طریق تغییر برداشت‌ها از هویت، دوباره تعریف می‌شود/عکس: آنا برادشاو، دانشگاه شهر بیرمنگام

این اثر با حذف موقت فشارهای بیرونی زندگی، به دنبال فضایی آرام‌تر در زیر بیماری و رنجش است. در آن لحظه، صرفاً حضور وجود دارد؛ /عکس: آنا برادشاو، دانشگاه شهر بیرمنگام