حلقه محاصره دریایی با مذاکره یا زور باید بشکند/ کاهش کیفیت و افزایش قیمت کالا با واردات زمینی

مجیدرضا حریری، رئیس اتاق مشترک ایران و چین در گفت‌و‌گو با ایلنا و در پاسخ به این سوال که «ادامه محاصره دریایی کشورمان توسط آمریکا آیا تاثیری روی تجارت ما خواهد داشت یا خیر؟» گفت: این اقدام آمریکا علیه کشور ما نمی‌تواند بی‌تاثیر بر تجارت و اقتصاد ما باشد، زیرا در تمام دنیا عمده حمل و نقل کالا و تجارت روی آب انجام می‌شود و تجارت ما نیز از این قاعده مستثنی نیست.

بخش عمده‌ای از واردات و صادرات کشور از مسیر‌های آبی بوده است

رئیس اتاق مشترک ایران و چین با اشاره به اینکه بخش زیادی از صادرات ما مواد اولیه است، گفت: بخش بزرگی از صادرات کشور ما نفت و گاز است. همچنین، حدود ۸۰ درصد از صادرات غیرنفتی کشور نیز محصولات مبتنی بر نفت یا معدن است که به عنوان مواد اولیه برای کارخانجات بزرگ دنیا صادر می‌شود.

حریری با بیان اینکه بخش اعظم این صادرات به طرف شرق آسیا و از طریق دریا منتقل می‌شود، افزود: از طرفی، بخش عمده‌ای از واردات کشور ما تاکنون از مسیر‌های آبی بوده است.

لجستیک و پسکرانه حلقه مفقوده تجارت زمینی ایران با همسایگان

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین گفت: با توجه به این دلایل، بسته شدن مسیر آبی اگر در حد کوتاه‌مدت باشد، قابل جبران است، اما در بلندمدت می‌تواند حجم تجارت ما را تحت‌تاثیر خودش قرار بدهد. البته این موضوع به مفهوم این نیست که تجارت ما را به صفر می‌رساند. به هر حال ما کشوری هستیم با مرز‌های زمینی بسیار گسترده و تعداد زیادی از همسایگانی که با آنها مرز‌های زمینی داریم و می‌توانیم از آن مرز‌ها کارمان را راه بیندازیم.

به گفته حریری، اما تجارت از مرز زمینی باعث می‌شود که هم هزینه کار بالا برود و هم سرعت کار پایین بیاید و هم اینکه، این مسیرها، مسیر‌های مطابق معمول ما نیست، زیرا ورود بار به بندر اهمیت ندارد، بلکه آنچه در تجارت مهم است، لجستیک و پسکرانه‌ای است که آن بندرگاه دارد و این لجستیک و پسکرانه را ما در مرز‌های زمینی به حد کافی نداریم.

با مذاکره یا زور؛ باید حلقه محاصره بشکند!

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین در مورد ادامه محاصره بنادر دریایی جنوبی کشور توسط آمریکا، گفت: اثرات محاصره دریایی بر اقتصاد کشور ما اگر در بلندمدت ادامه پیدا کند، حتی از تحریم‌های چند ساله‌ای که بر ما تحمیل شده، بیشتر است. بنابراین، این محاصره دریایی با مذاکره باید پایان پیدا کند یا اگر امکان مذاکره نیست، حتما باید با زور این محاصره را از بین برد، زیرا ادامه محاصره برای زمان بلندمدت اقتصاد ما را دچار اشکالات اساسی می‌کند.

حریری ادامه داد: ما می‌توانیم کالا‌های اولویت‌دار مثل دارو و غذا را از مسیر‌های دیگر وارد کنیم؛ اما امکان اینکه تمام واردات کالا‌ها از مسیر‌های زمینی وارد شود، نیست.

کاهش کیفیت و افزایش قیمت کالا با واردات زمینی

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین با بیان اینکه ۲ تا ۳ میلیون کانتینر فقط در گمرکات بندری ما دپو شده است، گفت: این آمار نشان‌دهنده این است که ما در ماه در بنادر جنوبی بیشتر از یک میلیون کانیتنر را تخلیه و بارگیری می‌کردیم و قاعدتا نمی‌توانیم از راه زمین در کوتاه‌مدت این کار را صورت دهیم و به اشکالات اساسی می‌خوریم.

حریری با اشاره به استفاده ایران از بنادر کشور‌های همسایه برای تسریع در تجارت کشور، گفت: حتی اگر از بنادر کشور‌های همسایه مثل ترکیه و پاکستان بخواهیم استفاده کنیم، لجستیک مورد نیاز برای حمل کالا به کشور را در مرز‌های زمینی نداریم و هزینه حمل این کالا‌ها همین الان که این اتفاق در حال انجام است، بعضا تا ۴ تا ۵ برابر در شرایط غیر محاصره افزایش می‌یابد. این هزینه به اقتصاد ما تحمیل می‌شود، زیرا واردات کالا هم از نظر کیفیت و کمیت کاهش می‌یابد و هم قیمت آن بالا می‌رود.

انتخاب اول ما برای بازگشایی حلقه محاصره؛ مذاکره است

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین با تاکید بر اینکه نباید اجازه دهیم محاصره بنادر کشور در بلندمدت ادامه پیدا کند، گفت: انتخاب اول ما برای باز کردن حلقه محاصره مذاکره است؛ اما اگر با مذاکره، محاصره پایان نیافت، باید با اعمال قدرت این کار را انجام دهیم.

حریری در پاسخ به این سوال که «ما در مقابل این محاصره نظامی چقدر تاب‌آوری داریم؟» گفت: تاب‌آوری در مقابل این محاصره نظامی یک مقوله است و آسیب و ضرر ما از این محاصره، مقوله‌ای دیگر!

وی خاطرنشان کرد: ما می‌توانیم در بلندمدت نیز در مقابل این محاصره دریایی، تاب‌آوری داشته باشیم؛ اما صنایع در بلندمدت دچار مشکلاتی در تامین مواد اولیه، ماشین‌آلات و قطعات یدکی خواهند شد که اگر این مدت بازهم طولانی شود و موجودی انبار‌های ما به تقلیل برود و به صفر نزدیک شود، آن زمان پیامد‌های اشتغال و پیامد‌های جبران‌ناپذیری برای اقتصاد کشور خواهد داشت. این است که من معتقدم که اثرات محاصره نظامی و دریایی بنادر جنوبی،  از تحریم‌ها مهلک‌تر برای اقتصاد کشور است و ما بایستی حتما این محاصره را از دو مسیر مذاکره یا اعمال زور، پایان دهیم.