مذاکرات خیالی؛ ترامپ با صندلی خالی هم مذاکره میکند!
با اعلام دونالد ترامپ مبنی بر اینکه «مقامات ایرانی با تمام خواستههای ما موافقند»، کاخ سفید از تأسیس «دفتر مذاکرات خیالی» با مدیریت مستقیم خود رئیسجمهور خبر داد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، نخستین جلسه دور جدید از مذاکرات آمریکا با مقامات ایران، عصر روز گذشته در دفتر کار رئیسجمهور ترامپ برگزار شد. منابع آگاه میگویند آقای ترامپ بعد از امضای توافقنامهای ۲۵۰ صفحهای با یک صندلی، در جمع خبرنگاران اعلام کرد: «بهترین مذاکرات عمرم بود. طرف ایرانی به همه چیز بله گفت. حتی به پیشنهاد الحاق نوار غزه به فلوریدا هم رأی مثبت داد.»
روایت اول: خبرنگار آمریکایی: تمام مذاکرات ایالات متحده با ایران همیشه جعلی بوده است، به این معنا که «مذاکرهکنندگان» آمریکایی هرگز از ابتدا با حسن نیت مذاکره نمیکردند. تنها تفاوت این است که اکنون، ایران از شرکت در مذاکرات جعلی خودداری میکند. بنابراین اکنون ترامپ باید مقامات ایرانی خیالی را اختراع کند که به گفته او تقریباً با تمام خواستههای ایالات متحده موافق هستند. این سطح از حماقت فراتر از حد انتظار است.
روایت دوم: خبرنگار آمریکایی: راستش را بخواهید، آمریکا همیشه در مذاکرات با ایران تقلب میکرده. تنها فرقش این است که حالا دیگر ایران حتی به این بازیِ ازپیشباخته هم تن نمیدهد. پس ترامپ مجبور شده یک تیم مذاکرهکنندهی خیالی از ایران بسازد که توی ذهنش به همهچیز «بله» میگویند! این دیگر آنقدر مسخره است که از حد حماقت هم گذشته.
روایت سوم: گزارش یک جلسه محرمانه در کاخ سفید!
در اتاق بیضی شکل، ترامپ پشت میز کارش نشسته و روبرویش یک صندلی خالی...
ترامپ: خب، آقای… آهان… «نمایندهی محترم ایران»، خیلی خوش آمدید. من از همین اول بگویم که شما با همهچیز موافقید. درست است؟
صندلی خالی: …
ترامپ: عالی! ببینید چقدر مذاکرات خوب پیش میرود. این آقا با همهچیز موافق است. بهترین مذاکرهکنندهی تاریخ! (به مشاورش نگاه میکند) ببین، گفتم ایران سر عقل آمده.
مشاور: آقای رئیسجمهور… آن صندلی خالی است.
ترامپ: خالی؟! تو به من میگویی این آقایی که با همهچیز موافق بود، صندلی خالی است؟! یعنی من داشتم با خودم حرف میزدم؟!
مشاور: (با احتیاط) خب… بله. حدوداً سه هفته است.
ترامپ: (با هیجان) یعنی این همه مدت که به خبرنگارها گفتم «مذاکرات عالی پیش میرود» … من داشتم با یک صندلی حرف میزدم؟!
مشاور: صندلی و چند تا کوسن، آقای رئیسجمهور.
ترامپ: (نگاهی به صندلی میاندازد) خب… پس این آقا با چه چیزهایی موافق بود؟
مشاور: با همهچیز. شما هرچه گفتید، اون صندلی گفت «بله».
ترامپ: (با افتخار) دیدی؟ بهترین مذاکرهکنندهها کسانیاند که حرف نمیزنند! (یک لحظه مکث) پس چرا تحریمها را برنداشتیم؟
مشاور: چون… خب… صندلی که تحریم نمیشود.
ترامپ: آهان. پس باید صندلی را تحریم کنیم!
مشاور: آقای رئیسجمهور، صندلی را چین ساخته.
ترامپ: چین؟! پس این هم یک توطئهی چینی است! (توییت میکند) «چین با فرستادن صندلیهای جاسوس به کاخ سفید، مذاکرات را خراب کرد! من با صندلیها به توافق رسیده بودم!»
چند ساعت بعد، در شبکههای اجتماعی:
کاربر اول: یعنی شما میگویید ترامپ سه هفته با یک صندلی مذاکره کرده؟!
کاربر دوم: نه بابا، این را پنتاگون هم تأیید کرده. میگویند صندلی کاملاً همراستا با آمریکا بوده، ولی ایران به صندلی پشت نکرده!
کاربر سوم: والا من از الان میترسم ببینم رئیسجمهور بعدی چه کسی مذاکره میکند… شاید با کتری!
نتیجه اخلاقی: اگر روزی ترامپ گفت «به توافق تاریخی رسیدیم»، حتماً بپرسید: با کی؟ اگر گفت با نمایندهی ایران، یک راست بروید ببینید صندلیهای کاخ سفید کم شده یا نه!
