واکنشهای شخصیتهای فرهنگی-هنری به تجاوز دشمن صهیونی ـ آمریکایی به ایران؛
آمریکاییها و صهیونیستها: در باتلاق گیر افتادهایم
ایالات متحده با وجود در اختیار داشتن قدرتمندترین ارتش جهان، در برابر ایرانِ تحت محاصره ۵۰ ساله، برای تشکیل ائتلاف نظامی دست به دامان متحدان متعددی شده است. واشنگتن از کردها برای حمله زمینی، از بریتانیا، فرانسه، کانادا، اوکراین و کرهجنوبی و از کشورهای خلیجفارس برای کمک در حمله هوایی، درخواست کرده اما تاکنون دستکم در ظاهر یک پاسخ دریافت کرده است: ما «هرگز» در جنگ با ایران شرکت نمیکنیم.
به گزارش خبرنگار ایلنا، گاهی اوقات محاسبات قدرت، تصویری متناقض از موازنه نظامی ارائه میدهند. ایالات متحده آمریکا، به عنوان کشوری که مدعی در اختیار داشتن قدرتمندترین و پیشرفتهترین ارتش جهان است، در برابر جمهوری اسلامی ایران، کشوری که نزدیک به پنج دهه در محاصره همهجانبه اقتصادی و سیاسی به سر میبرد، رفتاری دوگانه و قابل تأمل از خود نشان میدهد. درحالیکه انتظار میرفت واشنگتن با اتکا به همین توان نظامی افسانهای، راهبرد یکجانبهای را در قبال تهران در پیش گیرد، اما تحولات میدانی و دیپلماتیک نشان از نوعی استیصال و نیاز مبرم به جلب حمایت دیگران دارد.
این نیاز، در قالب رایزنیهای فشرده و «التماس»های رسانهای و دیپلماتیک به بازیگران مختلف بینالمللی و منطقهای نمود یافته است. کردهای منطقه برای مشارکت در یک حمله زمینی فراخوانده شدهاند، کشورهایی نظیر اکراین، بریتانیا، اوکراین، کانادا، فرانسه و حتی کره جنوبی هدف رایزنیهای فشرده برای مشارکت یا پشتیبانی از یک ائتلاف ضدایرانی قرار گرفتهاند. همچنین، کشورهای حاشیه خلیجفارس برای ایفای نقشی محوری در این معادله تحت فشار گذاشته شدهاند.
اما آنچه این معادله را پیچیدهتر و معنادارتر میکند، نه فقط نیاز آمریکا به شرکای متعدد، بلکه شکاف درون این ائتلاف فرضی است. در نقطه مقابل این التماسها، ایران همچنان با اتکا به توان داخلی و متحدان راهبردی خود، بدون آنکه نیازی به درخواست ورود مستقیم بازیگرانی مانند یمن به یک جنگ تمامعیار داشته باشد، ایستاده است.
موضعگیریهای کشورهای مختلف دربرابر خواست ترامپ برای حضور در جنگ علیه ایران، تصویری از انزوای نسبی یک ابرقدرت و پیچیدگی تشکیل ائتلافی علیه کشوری را نشان میدهد که پنجاه سال تمام در محاصره بوده است و اینک نیز بدون حضور قدرتمند هیچ کشوری، به بازدارندگی مؤثری در سطح منطقه دست یافته است.
میتوان گفت جز رژیم صهیونیستی هیچ کشوری آشکارا آمریکا را در تجاوز به ایران همراهی نمیکند و ترامپ مایوس از ائتلاف آمریکایی منطقه خاورمیانه و اروپا در این جنگ تنها ماندهاست. این روزها ترامپ در تلهای گرفتار شده که هرگز گمان آن را نمیکرد: آمریکا تنها مانده است، خوار و حقیر.
در زیر برخی از تازهترین واکنشهای افراد و شخصیتهای مختلف را نسبت به تجاوز آشکار آمریکا و رژیم صهیونیستی را میخوانید:
توئیت یکی از صهیونیستهای ساکن در فلسطین اشغالی درباره زندگی مدام در پناهگاهها خواندنی است: پیروزی تاریخی بر ایران و حزب الله آنقدر تاریخی بود که ما اکنون امروز برای چهارمین بار، پس از یک سری حملات ترکیبی ایران و حزب الله، در پناهگاه نشستهایم.
ویدئوی وایرال شده در رسانههای عبری که آوری گلعاد، سلبریتی و مجری مشهور اسرائیلی، حین حمله موشکی ایران از خودش ضبط کرده است، نیز قابل توجه است: من واقعا میترسم نمیخوام مثل آوارهها بمیرم!
یا وقتی یک صهیونیست مینویسد: بین آژیرهای خطر زندگی میکنیم. به دادههای چند ساعت اخیر نگاه کنید؛ ۹ ساعت و بیش از ۳۰ هشدار. شلیکهای بیوقفه! زندگی از آژیری به آژیر دیگر. مدام در حال ورود و خروج به پناهگاه هستیم. ۱۰ دقیقه زمان هشدار برای شلیک از سمت ایران، بههیچوجه شبیه به ۱۰ ثانیه (در بهترین حالت) هشدار برای شلیک موشک از سوی لبنان نیست.
یا سخنان داگلاس مک گرگور، سرهنگ بازنشسته ارتش ایالات متحده، خالی از لطف نیست وقتی میگوید: دوران هژمونی ما در خاورمیانه به پایان رسیده. به نظرم ما کاملا از خلیج فارس بیرون رانده خواهیم شد.
