۶ شهر گمشده که باستانشناسان نتوانستند آنها را پیدا کنند
تمدنهای کهن و گمشده همیشه یکی از رموز و معماهای دنیای باستان بودهاند که بسیاری از باستانشناسان درصدد شناخت آنها و یافت سرنخهایی از این شهرها در ترانشههای خود بودهاند. پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ بود که هزاران لوح باستانی از شهری به نام «ایریساگریگ» در بازار عتیقهجات پیدا شد. پس از بررسی این لوحها بود که باستانشناسان توانستند رد ایریساگریگ در عراق را شناسایی کنند و اعلام کنند که این شهر باستانی عراق در ۴ هزارسال تا چه حد رونق داشته است.
به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از لایوساینس، با اینکه باستانشناسان از طریق متون کهن، برخی از شهرهای باستانی مهم را شناسایی کردهاند اما تاکنون نتوانستهاند آنها را پیدا کنند.
باستانشناسان سالهاست مشغول کاوش تمدنهای گمشده هستند، اما همه چیز را پیدا نکردهاند. آنها معتقدند شهرهای باستانی برجستهای، از جمله پایتختهای پادشاهیها و امپراتوریهای بزرگ در دل خاک سرزمینهای امروزی مدفوناند که هنوز توسط محققان کشف نشدهاند.
آنها میگویند: ما میدانیم که این شهرها وجود دارند زیرا متون باستانی آنها را توصیف میکنند، اما ممکن است مکان آنها در طول زمان گم شده باشد.
برخی از این شهرها توسط غارتگران یافت شده که البته تعداد زیادی از آثار آنها به یغما رفته است. با این حال شهرهای کهن اما مدفون مانده در دل خاک که هنوز کلنگ باستانشناسان به آن ها اصابت نکرده و ناشناخته مانده، به شرح زیر است:
ایریساگریگ، شهری که غارت شد اما پیدا نشد
مدت کوتاهی پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، هزاران لوح باستانی از شهری به نام "ایریساگریگ" در بازار عتیقهجات پیدا شد. از روی این لوحها، محققان میتوانستند بگویند که ایریساگریگ در عراق بوده و حدود 4 هزار سال پیش رونق داشته است.
این لوحها نشان میدهند که حاکمان شهر باستانی در کاخهایی زندگی میکردند که سگهای زیادی در آن نگهداری میشدند. آنها همچنین شیرهایی را نگهداری میکردند که به گاوها غذا میدادند. کسانی که از شیرها مراقبت میکردند و به آنها «شبانان شیر» گفته میشد، جیره آبجو و نان دریافت میکردند. کتیبهها همچنین از معبدی که به انکی، خدای شرارت و خرد، اختصاص داده شده بود، نام میبرند و میگویند که گاهی اوقات جشنوارههایی در داخل معبد برگزار میشد.
محققان معتقدند که غارتگران، ایریساگریگ را تقریبا همزمان با حمله آمریکا در سال ۲۰۰۳ پیدا و غارت کردهاند. باستانشناسان تاکنون این شهر را پیدا نکردهاند.
ایجتاوی، تصرف کننده دو سرزمین
فرعون مصر، آمنمحات اول (حکومت حدود ۱۹۸۱ تا ۱۹۵۲ پیش از میلاد) دستور ساخت پایتخت جدیدی را داد. این پایتخت با نام «ایتجتاوی» شناخته میشد و میتوان آن را به «تصرفکنندهی دو سرزمین» یا «آمنمحات، تصرفکنندهی دو سرزمین» ترجمه کرد. همانطور که از نامش پیداست، آمنمحات با آشفتگی قابل توجهی روبرو شد. سلطنت او با ترورش پایان یافت.
با وجود ترور آمنمهات، ایچتاوی تا حدود سال ۱۶۴۰ پیش از میلاد، پایتخت مصر باقی ماند تا اینکه بخش شمالی مصر توسط گروهی موسوم به «هیکسوسها» تصرف شد و پادشاهی از هم پاشید.
اگرچه ایجتاوی پیدا نشده است، باستانشناسان بر این باورند که در جایی نزدیک به محل لیشت، در مرکز مصر واقع شده است. چراکه به اعتقاد آنها، بسیاری از مقبرههای نخبگان، از جمله هرمی متعلق به آمنمهات اول، در لیشت واقع شدهاند.
امپراتوری اکد، از خلیجفاس تا آناتولی
شهر اکد که آگاده نیز نامیده میشود، پایتخت امپراتوری اکد بود که بین سالهای ۲۳۵۰ تا ۲۱۵۰ پیش از میلاد شکوفا شد. این شهر در اوج خود، امپراتوری از خلیج فارس تا آناتولی امتداد داشت. بسیاری از فتوحات آن در زمان سلطنت "سارگون اکدی" که حدود ۲۳۰۰ پیش از میلاد میزیست، رخ داد. یکی از مهمترین سازهها در خود اکد، "اولماش" بود، معبدی که به ایشتار، الههای مرتبط با جنگ، زیبایی و باروری، اختصاص داده شده بود.
اکد هرگز پیدا نشده است، اما گمان میرود که در جایی در عراق ساخته شده باشد. سوابق باستانی نشان میدهد که این شهر با پایان امپراتوری اکد در حدود ۲۱۵۰ پیش از میلاد ویران یا متروکه شد.
الیهودو؛ محل تبعیدیهای دوران باستان
الیهودو، نامی که به معنای «شهر» یا «شهرستان» یهودا است، مکانی در امپراتوری بابل بود که یهودیان پس از فتح پادشاهی یهودا توسط نبوکدنصر دوم، پادشاه بابل، در سال ۵۸۷ پیش از میلاد، در آن زندگی میکردند. او بخشی از جمعیت را به تبعید فرستاد، عملی که بابلیها اغلب پس از فتح یک منطقه انجام میدادند.
حدود ۲۰۰ لوح از این سکونتگاه وجود دارد که نشان میدهد افراد تبعیدی که در این سکونتگاه زندگی میکردند، ایمان خود را حفظ کرده و از یهوه، نام خدا، در نامهای خود استفاده میکردند . مکان الیهودو توسط باستانشناسان شناسایی نشده است، اما مانند بسیاری از این شهرهای گمشده، احتمالا در جایی که اکنون عراق است، واقع شده است. با توجه به اینکه این لوحها در بازار عتیقهجات پیدا شدهاند و هیچ سابقهای از پیدا شدن آنها در یک کاوش باستانشناسی وجود ندارد، به نظر میرسد که در مقطعی غارتگران موفق به یافتن مکان آن شدهاند.
واشوکانی محل زندگی هوریها
واشوکانی پایتخت امپراتوری میتانی بود که تقریبا بین سالهای ۱۵۵۰ تا ۱۳۰۰ پیش از میلاد وجود داشت و بخشهایی از شمال شرقی سوریه، جنوب آناتولی و شمال عراق را شامل میشد. این امپراتوری با رقابت شدید امپراتوری هیتی در شمال و امپراتوری آشور در جنوب مواجه شد و قلمرو آن به تدریج از دست آنها خارج شد.
واشوکانی هرگز پیدا نشده است و برخی از محققان فکر میکنند که ممکن است در شمال شرقی سوریه واقع شده باشد. مردمی که در پایتخت و در واقع در بخش بزرگی از امپراتوری آن زندگی میکردند، به عنوان "هوریها" شناخته میشدند و زبان خاص خود را داشتند که امروزه از متون باستانی شناخته شده است.
تینیس، گمشدهای در جنوب مصر
تینیس که با نام تجنو شناخته میشود، شهری باستانی در جنوب مصر بود که در اوایل تاریخ تمدن باستان شکوفا شد. به گفته نویسنده باستانی مانِثو، این شهر جایی بود که برخی از پادشاهان اولیه مصر از حدود ۵۰۰۰ سال پیش، زمانی که مصر در حال متحد شدن بود، در آن حکومت میکردند. علی صدیق عثمان، بازرس وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر، در مقالهای که در مجله آبیدوس منتشر شد، اعلام کرده است: پایتخت مصر کمی پس از اتحاد به ممفیس منتقل شد و تینیس در دوره پادشاهی قدیم (حدود ۲۶۴۹ تا ۲۱۵۰ پیش از میلاد) به پایتخت یک نوم (استانی از مصر) تبدیل شد.
اگرچه گمان میرود که تینیس در نزدیکی ابیدوس، واقع در جنوب مصر، باشد، اما هرگز شناسایی نشده است. این تا حدودی به این دلیل است که بسیاری از اعضای نخبه جامعه، از جمله خانواده سلطنتی، حدود ۵۰۰۰ سال پیش در نزدیکی ابیدوس دفن شدهاند.
