داروهای تایید شده برای درمان ریزش مو در مردان

حدود ۲۰ درصد از مردان تا سن ۲۰ سالگی طاسی آغاز می‌شود و تا ۳۰ سالگی این رقم به ۳۰ درصد می‌رسد. این روند تا ۵۰ سالگی ادامه می‌یابد و در این هنگام حدود نیمی از مردان مقدار قابل توجهی از موهای خود را از دست داده‌اند و شیوع طاسی مردانه با افزایش سن همچنان افزایش می‌یابد.

چه چیزی باعث طاسی با الگوی مردانه می‌شود؟

طاسی با الگوی مردانه که به عنوان آلوپسی آندروژنتیک نیز شناخته می‌شود، شایع‌ترین نوع ریزش مو است. در کنار افزایش سن، ژنتیک و هورمون‌های جنسی مردانه معروف به آندروژن‌ها نقش‌های اصلی را ایفا می‌کنند. عامل اصلی طاسی مردانه ترکیب دی‌هیدروکسی تستوسترون (DHT) است که از هورمون تستوسترون مشتق می‌شود. میزان اضافی DHT باعث کوچک شدن فولیکول‌های مو و همچنین کوتاه شدن چرخه رشد طبیعی هر مو می‌شود که هر دو باعث تسریع ریزش مو می‌شوند.

داروهایی برای پیشگیری از ریزش مو و درمان آن

در حال حاضر دو داروی تاییدشده برای درمان ریزش موی با الگوی مردانه وجود دارند: داروی موضعی ماینوکسیدیل که بدون نسخه در دسترس است و داروی فیناستراید (پروپشیا)، قرصی که با تجویز پزشک قابل‌تهیه است. هر دوی این داروها را باید به مدت چهار تا شش ماه به طور مداوم مصرف کنید تا بهبود قابل توجهی را مشاهده کنید - و سپس برای حفظ این بهبودی در رویش‌ موها باید به طور نامحدود آنها را مصرف کنید.

ماینوکسیدیل ۵ درصد (روگین): ماینوکسیدیل در ابتدا به صورت قرصی برای درمان فشار خون بالا تولید شد. پس از اینکه پزشکان متوجه شدند افرادی که ماینوکسیدیل مصرف می‌کنند، موهای زائدی روی بدنشان رشد می‌کند، این دارو به عنوان درمان ریزش مو مورد استفاده قرار گرفت. این دارو برای ریزش مو به صورت کف (فوم) یا مایع عرضه می‌شود که دو بار در روز روی پوست سر مالیده می‌شود. کارشناسان معتقدند که این دارو با گشاد کردن رگ‌های خونی در پوست سر عمل می‌کنند. این گشاد کردن رگ‌های خونی به افزایش جریان خون در پوست سر منتهی می‌شود و مواد مغذی مورد نیاز را برای تحریک رشد مو فراهم می‌آید.

بیشتر افراد استفاده از مایع را آسان‌تر می‌دانند زیرا به اندازه کف به موهای اطراف نمی‌چسبد. اما برخلاف کف، مایع حاوی پروپیلن گلیکول، یک ماده نگهدارنده است که می‌تواند پوست را تحریک کند و در برخی افراد باعث خارش و قرمزی شود.

فیناستراید (پروپشیا):‌ این دارو که به صورت قرص روزانه مصرف می‌شود، با تداخل در تبدیل تستوسترون به دی‌هیدروتستوسترون عمل می‌کند. عوارض جانبی فیناستراید شامل کاهش میل جنسی، اختلال نعوظ و مشکلات انزال است. گزارش‌هایی مبنی بر ادامه این عوارض جانبی حتی پس از قطع دارو وجود دارد. بزرگ شدن پستان‌ها، اختلال موقت در باروری و تغییرات خلقی نیز می‌تواند رخ دهد. بررسی‌ها نشان داده‌اند فیناستراید خوراکی، بر اساس میانگین تغییر در تراکم مو پس از شش ماه استفاده، کمی مؤثرتر از ماینوکسیدیل موضعی است.

هشدار در مورد محصولات و مکمل‌های ترکیبی

سایر محصولات رشد مو که معمولاً به صورت آنلاین فروخته می‌شوند، نه تنها تاثیر اثبات‌شده‌ای ندارند ، بلکه به طور بالقوه خطراتی هم دارند. برای مثال محصولات ترکیبی موضعی فیناستراید می‌توانند میزان دی‌هیدروتستوسترون خون را تقریباً به اندازه فیناستراید خوراکی کاهش دهند. کاربران عوارض جانبی مشابه قرص‌های فیناستراید، از جمله اختلال نعوظ، اضطراب و افسردگی را گزارش کرده‌اند.

سایر محصولات حاوی مخلوط‌های آزمایش نشده‌ای از ویتامین‌ها، مواد معدنی و مکمل‌های غذایی مانند کورکومین، آشواگاندا و عصاره چای سبز هستند. گزارش‌هایی اگرچه نادر درباره آسیب کبدی ناشی از دارو در افراد جوان سالم از این مکمل‌ها وجود دارد.

در افق پیش رو

در آینده، یک قرص خوراکی ماینوکسیدیل با دوز پایین و رهایش طولانی مدت نیز ممکن است گزینه‌ای مؤثر و راحت‌تر برای رشد مجدد مو باشد. اگر مطالعات طولانی‌تر و بزرگ‌تر، مزایا و ایمنی این ترکیب جدید را تأیید کنند، این اولین قرص غیرهورمونی برای درمان طاسی با الگوی مردانه خواهد بود.

چندین درمان جدید بالقوه دیگر برای طاسی مردانه در دست تولید هستند، از جمله کلاسکوترون (بریزولا)، که در حال حاضر برای درمان آکنه تأیید شده است. این داروی موضعی نیز تاثیر دی‌هیدروتستوسترون را مهار می‌کند، اما به طور بسیار انتخابی - فقط در فولیکول مو به جای سراسر بدن. کارآزمایی‌های بالینی درباره این دارو در حال انجام است، اما نتایج اولیه نشان می‌دهد که تقریباً به اندازه داروهای موجود در حال حاضر مؤثر است و فقط عوارض جانبی جزئی، از جمله قرمزی و خارش، دارد. سایر نامزدهای امیدوارکننده شامل داروی پیریلوتامید می‌شود که باز دی‌هیدروتستوسترون را به طور انتخابی مهار می‌کند و داروی PP۴۰۵ که هدف از ساخت آن تحریک سلول‌های بنیادی در فولیکول‌های موی خفته است.