تابعیت امریکایی رضا پهلوی چگونه لو رفت؟

روزنامه فرهیختگان نوشت: رضا پهلوی اصلاً در فکر مبارزه برای آزادی نبود. او مثل خیلی از بستگان پادشاهان مخلوع، بار خود را بسته بود و زندگی اعیانی خود را در خارج از مرزهای ایران می‌گذراند؛ اما زمانی که جنبش‌های ضدایرانی هیچ گزینه دیگری غیر از او پیدا نکردند و جریانات اپوزیسیون را ازهم‌پاشیده دیدند، ناچار شدند او را به خدمت بگیرند. 

اما در مورد تابعیت پهلوی، داستان دلبستگی این خاندان به فرار از کشورشان و زندگی در خارج از مرزها و ترجیح‌دادن منافع شخصی به سرنوشت وطن، موضوع جدیدی نیست و موروثی است. محمدرضا پهلوی در مرداد سال ۱۳۳۲، وقتی نشانه‌های ایستادگی مردم را دید، هراسان کشور را ترک کرد. در همان روزهای آوارگی در هتل‌های رم دیگر سودای بازگشت در سر نداشت. او در آن لحظات به همسرش ثریا گفته بود که دیگر همه‌چیز تمام شده است و باید به آمریکا بروند، در آنجا مزرعه‌ای بخرند و به کار کشاورزی مشغول شوند. 

حالا سال‌ها بعد، پسر او همان مسیر فکری پدر را به شکلی رسمی‌تر دنبال کرده است. درحالی‌که او سال‌ها تلاش می‌کرد خود را تنها یک «مقیم» در آمریکا معرفی کند، اسناد و شواهد جدیدی که از ایالت مریلند به دست آمده، نشان می‌دهند که نام او و همسرش در فهرست رسمی رأی‌دهندگان منطقه پوتوماک در مریلند وجود دارد. موضوعی که معنایی جز داشتن تابعیت رسمی آمریکا ندارد؛ چراکه در آن منطقه برخلاف برخی نقاط دیگر، حق رأی منحصراً در اختیار شهروندان ایالات متحده است. 

این موضوع زمانی فاجعه‌بار می‌شود که بدانیم هر کسی که بخواهد شهروند آمریکا شود باید زیر پرچم این کشور قسم بخورد که تمام وفاداری‌های قبلی خود به هر کشور یا قدرت خارجی را به طور کامل رها کرده و ازاین‌پس تنها به قانون اساسی آمریکا وفادار خواهد بود. 

حقیقت این است که رضا پهلوی با این سوگند، انتخاب خود را کرده است. او اکنون به‌عنوان یک شهروند آمریکایی موظف است طبق همان قسمی که خورده، در جهت منافع کشوری عمل کند که به او شناسنامه داده است. برای مردم ایران که استقلال و تمامیت ارضی کشورشان خط قرمز محسوب می‌شود، کاملاً روشن است که در بزنگاه‌هایی که منافع تهران و واشنگتن در تضاد قرار می‌گیرد، او در کدام سمت ایستاده است. او در واقع تنها کار صادقانه‌ای که انجام می‌دهد، همان عمل به سوگندی است که برای حفظ منافع آمریکا خورده است؛ چه در تشویق برای تحریم‌های بیشتر و چه در همراهی با پروژه‌هایی که معیشت مردم ایران را هدف می‌گیرند.