سیاستگذاری در حوزه سالمندی باید بر دانش و چارچوب نظری استوار باشد
دستیار اجتماعی رئیسجمهور با تأکید بر ضرورت پیوند میان دانش و سیاستگذاری در حوزه سالمندی گفت: مواجهه با تحولات اجتماعی بدون برخورداری از چارچوب نظری و پشتوانه علمی، سیاستگذاری را با مشکل مواجه میکند و نشستهای علمی میتوانند زمینه تصمیمگیری مبتنی بر مطالعه و دانش را فراهم کنند.
به گزارش روابط عمومی موسسه کار و تامین اجتماعی، دکتر علی ربیعی در نشست «مسائل سالمندی امروز؛ آینده سالمندی و چالشها» با اشاره به اهمیت استفاده از ظرفیت علمی در فرآیند سیاستگذاری اظهار کرد: همانگونه که یک پژوهش بدون مبانی و چارچوب نظری کامل نیست، اداره کشور و سیاستگذاری نیز نمیتواند بدون اتکا به دانش، مطالعه و چارچوب نظری مشخص پیش برود.
وی با اشاره به برگزاری نشستهای علمی و استفاده از ظرفیت انجمنهای تخصصی افزود: حرکت به سمت بهرهگیری سازمانیافته از ظرفیت انجمنهای علمی میتواند فاصله میان دانشگاه، جامعه و سیاستگذار را کاهش دهد و زمینه حضور مؤثرتر نهاد علم در فرآیند تصمیمسازی را فراهم کند.
ربیعی سه خروجی اصلی را برای چنین تعاملاتی ضروری دانست و گفت: نخستین خروجی باید «دانشافزایی» باشد؛ چراکه در بسیاری از حوزهها هنوز دانش و تجربه موجود بهصورت منظم ثبت و انباشته نشده است و بخشی از سرمایه دانشی سازمانها با خروج نیروهای باتجربه و بازنشسته از دست میرود.
وی خاطرنشان کرد: بخش قابل توجهی از دانش موجود در سازمانها، دانش ضمنی و تجربهای است که طی سالها شکل گرفته و لازم است این دانش به دانش صریح، مکتوب و قابل انتقال تبدیل شود تا با بازنشستگی افراد از چرخه سازمانی خارج نشود.
دستیار اجتماعی رئیسجمهور دومین کارکرد نشستها و فعالیتهای علمی را افزایش آگاهی عمومی عنوان کرد و افزود: جامعه نیز باید نسبت به مسئله سالمندی و پیامدهای آن حساس شود. بسیاری از مسائل اجتماعی تنها با تصمیم دولت حل نمیشوند و بدون همراهی و آگاهی جامعه، اجرای سیاستها نیز با محدودیت مواجه خواهد شد.
وی سومین خروجی را تأثیرگذاری بر سیاستگذاری دانست و اظهار کرد: یافتههای علمی، تجربههای اجتماعی و شناخت دقیق مسائل باید در نهایت به زبان سیاستگذاری ترجمه شود تا تصمیمگیران بتوانند بر اساس شناخت واقعی از جامعه، برنامهریزی کنند.
ربیعی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تجربههای شخصی از زندگی در کنار سالمندان گفت: جامعه ایران همچنان برای «زیست با سالمند» نیازمند آموزش و تغییر نگرش است و موضوع سالمندی تنها به ارائه خدمات پزشکی یا پرداخت مستمری محدود نمیشود؛ بلکه نحوه تعامل خانواده، محیط زندگی و جامعه با سالمندان نیز اهمیت اساسی دارد.
وی با اشاره به مشکلات موجود در محیطهای شهری خاطرنشان کرد: بخش مهمی از فضاهای عمومی، پیادهروها، ساختمانها و زیرساختهای شهری متناسب با نیاز سالمندان و افراد دارای محدودیت حرکتی طراحی نشدهاند و همین مسئله میتواند حضور اجتماعی سالمندان را محدود کند.
دستیار اجتماعی رئیسجمهور با تأکید بر مفهوم عدالت فضایی افزود: سالمند باید بتواند مانند سایر شهروندان از فضای شهری، امکانات عمومی، نور، محیط اجتماعی و فرصت حضور در جامعه برخوردار باشد و نباید شرایط جسمانی فرد به انزوای اجباری وی منجر شود.
ربیعی در پایان تأکید کرد: مسئله سالمندی نیازمند نگاهی فراتر از اقدامات مقطعی است و باید با تکیه بر دانش، تجربه، آگاهیبخشی عمومی و تبدیل یافتههای علمی به سیاستهای اجرایی، برای جامعهای آمادهتر در برابر روند سالمندی برنامهریزی کرد.