در جریان بررسی سیاست مزدی مبتنی بر تنوع مطرح شد؛
دستمزد منطقهای و بحران مشروعیت شورای عالی کار؛ ضرورت بازنگری در نظام تعیین مزد در ایران
پنل سوم همایش تخصصی تنظیم روابط کار با عنوان «بررسی امکانات و محدودیتهای نظام تعیین حداقل دستمزد در ایران با تأکید بر سیاست مزدی مبتنی بر تنوع» برگزار شد و کارشناسان به نقد ساختار فعلی تعیین مزد پرداختند.
به گزارش روابط عمومی موسسه کار و تامین اجتماعی، مغداد والایی نماینده پلتفرم جابویژن با اشاره به پیشبینیناپذیر بودن فرآیند تعیین مزد گفت: این موضوع به هر دو طرف کارگر و کارفرما آسیب میزند و یک فرآیند علمی به چانهزنی تبدیل شده است. وی افزود: از سال ۱۳۹۹ این نوسانات نشان میدهد بررسیهای علمی جای خود را به چانهزنی داده و هر تصمیم غلطی در شرایط فعلی میتواند فاجعهبار باشد.
وی دستمزد منطقهای را ابزاری برای تمرکززدایی دانست و تصریح کرد: دستمزد نباید در تمام جغرافیای کشور یکسان باشد. همچنین افزایش تدریجی مزد در بازههای ششماهه میتواند از شوکهای اقتصادی جلوگیری کند.
در ادامه مجتبی زارعی مدیر کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار اظهار کرد: وقتی مزد شایسته پرداخت نمیشود، نمیتوان انتظار کار شایسته داشت. وی افزود: کارگر برای تأمین معیشت حتی از پوشاک و بهداشت خود میزند و ادامه این وضعیت میتواند به فروپاشی اجتماعی منجر شود.
عباس گرگی مشاور معاونت روابط کار با انتقاد از ساختار شورای عالی کار گفت: حقیقت این است که سهجانبهگرایی واقعی در شورای عالی کار وجود ندارد. دولت از نقش تسهیلگری خارج شده و همین امر مشروعیت شورا را زیر سؤال برده است.
وی با اشاره به فاصله دستمزد و خط فقر افزود: یک کارگر برای خروج از فقر باید حدود ۲۹۷ دلار درآمد داشته باشد، در حالی که این رقم گاهی به ۱۰۰ دلار هم میرسد و قدرت خرید بهشدت کاهش پیدا میکند. دستمزد منطقهای باید مبتنی بر نرخ فقر و ویژگیهای منطقهای باشد و بدون پیمانهای جمعی منطقهای قابل تحقق نیست.
فاطمه عزیزخانی پژوهشگر مرکز پژوهشهای مجلس نیز با اشاره به ناکفایتی دستمزد در اقتصاد ایران گفت: تنها تورم و رشد اقتصادی در افزایش دستمزد لحاظ میشود و سایر عوامل نادیده گرفته میشوند. وی افزود: دستمزد منطقهای میتواند به ارتقای کرامت کارگران، بهویژه در شهرهای بزرگ کمک کند.
وی در پایان تأکید کرد: دولت باید پیشبینی دقیقی از تورم سال آینده داشته باشد و از محل درآمدهای مالیاتی، بهطور مشخص از حداقلبگیرها حمایت کند، چرا که اکنون زمان توجه جدیتر به این گروه است.