از مذاکره تا محاصره؛ چرا ترامپ نیروی اضافی به خاورمیانه میفرستد؟
همزمان با مطرح شدن احتمال ازسرگیری مذاکرات میان ایران و آمریکا، واشنگتن مسیر متفاوتی را نیز در میدان دنبال میکند؛ مسیری که بر افزایش حضور نظامی و اعمال فشار مستقیم استوار است و نشان میدهد کاخ سفید همچنان به راهبرد «فشار همراه با مذاکره» پایبند مانده است.
به گزارش ایلنا به نقل از الجزیره، آمریکا در روزهای آینده هزاران نیروی جدید به منطقه اعزام میکند. بخشی از این نیروها در قالب ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو بوش» و گروه همراه آن وارد منطقه خواهند شد و همزمان یک یگان آبیخاکی نیز به این آرایش اضافه میشود. این تحرکات در حالی صورت میگیرد که بهگفته منابع آمریکایی، دهها هزار نیروی نظامی این کشور هماکنون در مأموریتهای مرتبط با ایران در منطقه حضور دارند.
افزایش این سطح از استقرار نظامی، همزمان با طرح موضوع محاصره دریایی علیه ایران، بیش از آنکه صرفا جنبه دفاعی داشته باشد، تلاشی برای افزایش فشار بر تهران و تقویت موقعیت واشنگتن در هرگونه مذاکره احتمالی ارزیابی میشود.
برخی تحلیلگران معتقدند این رویکرد، بخشی از الگوی شناختهشده دولت ترامپ است؛ الگویی که در آن، فشار میدانی و تهدید نظامی بهعنوان اهرم چانهزنی در کنار دیپلماسی بهکار گرفته میشود. بهعبارت دیگر، آمریکا تلاش میکند بدون کنار گذاشتن گزینه نظامی، دست برتر را در میز مذاکره حفظ کند و سایر بازیگران بینالمللی را نیز با خود همراه سازد.
آمادهباش در دو سوی ماجرا
در سوی مقابل، نشانهها حاکی از آن است که ایران نیز خود را برای سناریوهای مختلف آماده کرده است. اگرچه مسیرهای ارتباطی سیاسی بهطور کامل قطع نشده، اما بیاعتمادی ناشی از بنبست در مذاکرات اخیر، فضای تصمیمگیری را پیچیدهتر کرده است.
در این میان، ورود بازیگرانی مانند رژیم صهیونیستی به معادلات، دامنه اختلافات را فراتر از موضوع هستهای برده و احتمال گره خوردن مذاکرات به مسائل منطقهای را افزایش داده است؛ موضوعی که رسیدن به توافق را دشوارتر و زمانبرتر میکند.
با این حال، به نظر میرسد تهران تمایلی به عقبنشینی در مؤلفههای اصلی سیاست منطقهای خود ندارد و هرگونه تغییر در این مسیر را مشروط به دریافت امتیازات ملموس و قابل تضمین میداند.
از سوی دیگر، تحرکات اخیر آمریکا را میتوان در چارچوب تلاش برای مدیریت سطح تنش در جبهههای دیگر، از جمله لبنان نیز ارزیابی کرد؛ جایی که واشنگتن در عین حمایت از رژیم صهیونیستی، سعی دارد از گسترش درگیریها به یک بحران فراگیر جلوگیری کند.
در مجموع، آنچه در صحنه دیده میشود، ترکیبی از افزایش فشار نظامی، تحرکات دیپلماتیک و پیچیدهتر شدن معادلات منطقهای است؛ شرایطی که بیش از هر زمان دیگری، آینده تحولات را به تصمیمات راهبردی طرفین گره زده است.
