خبرگزاری کار ایران

ایانا از گیلان گزارش می دهد؛

۳ دهه انتظار برای خانه بهداشت روستای داماش/ساختمان هست، خدمات درمانی نیست

۳ دهه انتظار برای خانه بهداشت روستای داماش/ساختمان هست، خدمات درمانی نیست

ساختمان خانه بهداشت روستای داماش که پس از زلزله سال‌ ۶۹ برای ارائه خدمات اولیه درمانی احداث شد، با گذشت بیش از سه دهه همچنان بدون ارائه خدمات درمانی مستمر مانده و اهالی خواستار تعیین تکلیف این ساختمان و تأمین حداقل خدمات بهداشتی و درمانی در روستا هستند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، سه دهه از احداث ساختمان خانه بهداشت روستای داماش پس از زلزله سال‌ ۶۹ می‌گذرد این ساختمان که قرار بود محلی برای دسترسی اهالی به ابتدایی‌ترین خدمات درمانی باشد، به گفته مردم و اعضای شورای روستا، طی این سال‌ها خدمات درمانی مستمر و قابل اتکایی در آن ارائه نشده است.

اکنون در حالی که دستور تخلیه این ساختمان صادر شده، مطالبه اهالی نه‌تنها تعیین تکلیف سرنوشت بنای موجود، بلکه برخورداری از حداقل خدمات بهداشتی و درمانی در روستایی است که سال‌ها برای تحقق این خواسته پیگیری کرده‌اند.

کوروش هاشمی، عضو شورای اسلامی روستای داماش در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: پس از زلزله سال ۶۹ اهالی و مالکان منطقه زمین مورد نیاز برای احداث خانه بهداشت را در اختیار مسئولان قرار دادند تا مردم بتوانند از خدماتی مانند حضور پزشک، تزریقات و سایر خدمات اولیه درمانی بهره‌مند شوند.

وی افزود: با وجود احداث ساختمان، طی بیش از ۳۰ سال خدمات درمانی مؤثر و مستمری در این محل ارائه نشده و اهالی برای دریافت ابتدایی‌ترین خدمات بهداشتی و درمانی ناچار به مراجعه به روستاها و شهرهای اطراف شده‌اند.

هاشمی ادامه داد: در مقاطعی بخشی از ساختمان در اختیار دهیاری قرار گرفت و قسمت‌هایی نیز مورد استفاده کارکنان خانه بهداشت رودبار بود، اما این ساختمان عملاً نتوانست به یک مرکز درمانی فعال و قابل اتکا برای مردم روستا تبدیل شود.

عضو شورای اسلامی روستا با اشاره به پیامدهای نبود خدمات درمانی گفت: مردم منطقه بارها برای دریافت خدمات اولیه درمانی با مشکل مواجه شده‌اند و حتی مواردی از فوت افراد به دلیل تأخیر در دسترسی به خدمات پزشکی و نبود امکانات اولیه درمانی رخ داده است.

وی با بیان اینکه موضوع بارها از سوی اهالی پیگیری شده است، افزود: طی سال‌های گذشته به فرمانداری، بخشداری، شبکه بهداشت و درمان شهرستان رودبار و دانشگاه علوم پزشکی مراجعه و مکاتبه کرده‌ایم و خواستار استقرار خانه بهداشت و ارائه خدمات درمانی در روستا شده‌ایم، اما تاکنون نتیجه مشخصی حاصل نشده است.

هاشمی تصریح کرد: یکی از پاسخ‌هایی که در سال‌های گذشته به مردم داده می‌شد، این بود که تعداد خانوارهای روستا برای استقرار خانه بهداشت کافی نیست و در فهرست جمعیت مشمول این خدمات قرار نمی‌گیریم.

وی با تأکید بر ضرورت بازنگری در این وضعیت گفت: با توجه به جمعیت، شرایط منطقه و نیاز مردم، انتظار داریم مسئولان حوزه بهداشت و درمان وضعیت روستا را دوباره بررسی کنند و برای ارائه خدمات اولیه درمانی به اهالی تصمیم عملی بگیرند.

عضو شورای اسلامی روستای داماش درباره دستور تخلیه ساختمان خانه بهداشت نیز اظهار کرد: انتظار مردم این است که پیش از تخلیه، وضعیت ساختمان و نحوه بهره‌برداری از آن مشخص شود.

هاشمی افزود: اگر قرار نیست ساختمان موجود به‌عنوان خانه بهداشت مورد استفاده قرار گیرد، حداقل باید برای ارائه خدمات عمومی و رفع بخشی از نیازهای مردم منطقه تعیین تکلیف شود.

وی گفت: مطالبه مردم روستای داماش برخورداری از خدمات درمانی پیچیده نیست؛ اهالی سال‌هاست خواستار دسترسی به حداقل خدمات اولیه بهداشتی و درمانی هستند و انتظار دارند مسئولان دانشگاه علوم پزشکی و شبکه بهداشت و درمان شهرستان، پاسخ روشن و عملی به این مطالبه بدهند.

روستاهای زیر ۵۰۰ نفر مجوز خانه بهداشت ندارند

رئیس شبکه بهداشت رودبار با اشاره به اعتراض اهالی روستای داماش نسبت به نبود خانه بهداشت گفت: بر اساس دستورالعمل‌های کشوری، روستاهایی که جمعیت آنها کمتر از ۵۰۰ نفر باشد، امکان دریافت مجوز مستقل خانه بهداشت را ندارند و ارائه خدمات بهداشتی به این مناطق از طریق روستاهای قمر یا تیم‌های سیار انجام می‌شود.

حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: در ساختار وزارت بهداشت، برای ایجاد خانه بهداشت در روستاها معیارهای مشخصی از جمله جمعیت در نظر گرفته شده است و اگر جمعیت یک روستا از حد تعیین‌شده کمتر باشد، امکان دریافت مجوز مستقل برای خانه بهداشت وجود ندارد.

وی افزود: این موضوع صرفاً مربوط به یک روستا نیست و در بسیاری از مناطق، روستاهایی که جمعیت آنها کمتر از ۵۰۰ نفر است، به‌عنوان روستای قمر تحت پوشش یک روستای بزرگ‌تر قرار می‌گیرند.

رئیس شبکه بهداشت رودبار ادامه داد: در برخی مناطق نیز خدمات بهداشتی به شکل سیار ارائه می‌شود، به این صورت که پزشک یا تیم درمانی در فواصل مشخص، برای مثال هر ۱۵ روز یک‌بار یا ماهانه، به روستا مراجعه کرده و در محلی مانند مسجد، خدمات ویزیت و مراقبت‌های اولیه را به اهالی ارائه می‌کند.

حسینی با بیان اینکه ایجاد خانه بهداشت نیازمند تأمین نیروی انسانی و ردیف اعتباری است، گفت: برای راه‌اندازی یک خانه بهداشت باید نیروی انسانی مورد نیاز تأمین شود و ردیف حقوقی و اعتباری آن نیز وجود داشته باشد، بنابراین حتی دانشگاه علوم پزشکی نیز خارج از چارچوب و دستورالعمل‌های وزارت بهداشت امکان صدور مجوز مستقل برای روستاهای کم‌جمعیت را ندارد.

وی در پاسخ به ادعای اهالی مبنی بر اینکه جمعیت روستای داماش حدود ۴۰۰ خانوار است، گفت: در حال حاضر آمار دقیق جمعیت روستا را در ذهن ندارم و باید آمار رسمی آن بررسی شود.

رئیس شبکه بهداشت رودبار توضیح داد: صرف وجود تعداد زیادی واحد مسکونی در یک روستا لزوماً به معنای افزایش جمعیت ساکن آن نیست و در محاسبه جمعیت، معیارهای رسمی جمعیتی ملاک قرار می‌گیرد. بنابراین باید آمار جمعیت ساکن و ثبت‌شده روستا بررسی شود.

حسینی با اشاره به پیگیری موضوع افزود: آمار دقیق جمعیت روستای داماش را از همکاران دریافت و اعلام خواهیم کرد تا مشخص شود جمعیت واقعی روستا چه میزان است و بر اساس آن، امکان یا عدم امکان ایجاد خانه بهداشت بررسی شود.

وی در پایان تأکید کرد: در صورت قرار گرفتن روستا در گ ۳ دهه انتظار برای خانه بهداشت روستای داماش/ساختمان هست، خدمات درمانی نیست روه مناطق کم‌جمعیت، امکان استفاده از ظرفیت خدمات سیار یا پوشش آن به‌عنوان روستای قمر وجود خواهد داشت تا اهالی از خدمات اولیه بهداشتی محروم نمانند.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز