روز خبرنگار نوبت پاسخ به مطالبه خبرنگاران است:
سرنوشت وعده تأمین زمین تعاونی مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز چه شد؟
«مسکن خبرنگاران» وعدهای که هنوز خبرش نرسیده است
خبرنگاران البرز، سالها از وعدههای مسئولان و مطالبات مردم پرسیدند اما امروز جامعه خبری استان یک سؤال دارد: وعده تأمین زمین و مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز، پس از سه سال پیگیری، دقیقاً در کدام نقطه ایستاده است؟ وعدهای که به حاشیه رفت و به فراموشی سپرده شد.
خبرنگار، همواره صدای مردم بوده است، از وعدههای محققنشده پرسیده، شفافیت را مطالبه کرده و مسئولان را به پاسخگویی فراخوانده است. اما امسال، در روز خبرنگار، جامعه خبری تنها یک بار میخواهد مطالبهگر حق خودش باشد؛ حقی که نه امتیاز ویژه است و نه خواستهای خارج از قانون؛ حق برخورداری از مسکن.
وعده تأمین مسکن رایگان خبرنگاران، وعدهای تازه نیست. در دولت شهید رئیسی، با تأکید بر حمایت از خبرنگاران، تعاونی مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز همچون سایر استانها شکل گرفت و روزنهای از امید در دل جامعه خبری ایجاد شد. سال گذشته نیز همزمان با روز خبرنگار، در دولت چهاردهم، بار دیگر رئیس شورای اطلاعرسانی و سخنگوی دولت بر حمایت از تأمین مسکن خبرنگاران تأکید کردند.
اما امروز، بیش از سه سال از آغاز این مسیر میگذرد و این پرسش همچنان بیپاسخ مانده است؛ سرنوشت این وعده چه شد؟
در استان البرز، طی این سه سال، جلسات متعددی با مسئولان برگزار شد، پیگیریهای مستمر انجام گرفت، نامهنگاری شد و وعدههای مختلف شنیده شد؛ اما هنوز نتیجهای که بتواند امید را به جامعه خبری بازگرداند، حاصل نشده است.
یک روز گفته شد زمین مناسب وجود ندارد؛ روز دیگر، زمینهایی در نقاط دورافتاده استان پیشنهاد شد که نه زیرساخت لازم داشت و نه با هدف تشکیل تعاونی خبرنگاران فعال در مرکز استان همخوانی میکرد. در ادامه نیز راهکار، خرید زمین از بخش خصوصی عنوان شد؛ راهکاری که با واقعیت زندگی خبرنگاران فاصله زیادی دارد.
در یک سال گذشته، با تشدید مشکلات اقتصادی، افزایش چشمگیر قیمت زمین و شرایط دشوار ناشی از جنگ و تورم، حتی خرید زمینی برای پیشنهاد تغییر کاربری نیز برای بسیاری از اعضای تعاونی به امری تقریباً ناممکن تبدیل شده است. خبرنگارانی که بخش قابل توجهی از آنان همچنان با حقالتحریرهای اندک و درآمدهایی نامتناسب با هزینههای زندگی، روزگار میگذرانند، چگونه میتوانند از عهده چنین هزینههایی برآیند؟
از سوی دیگر، در حالی که هنوز نخستین تعاونی مسکن خبرنگاران به سرانجام نرسیده و تعیین تکلیف نشده است، شمار قابل توجهی از فعالان رسانهای استان، چشمانتظار تشکیل دومین تعاونی مسکن خبرنگاران هستند؛ انتظاری که تا تعیین تکلیف تعاونی نخست، در هالهای از ابهام باقی مانده است.
جامعه خبری اما یک سؤال مهمتر نیز دارد: اگر قرار است زمینهای دولتی، مطابق ضوابط و قوانین، برای حمایت از برخی دستگاهها، تعاونیها یا گروههای واجد شرایط اختصاص یابد، چرا تعاونی مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز نباید در میان اولویتهای حمایت قرار داشته باشد؟
خبرنگارانی که نه از سر برخورداری، بلکه به دلیل شرایط دشوار معیشتی، درآمدهای محدود و سالها انتظار، بیش از بسیاری از اقشار دیگر به حمایت نیاز دارند، حق دارند بدانند سهم آنان از این حمایتها کجاست.
امروز مطالبه جامعه خبری البرز، تنها یک مطالبه است؛ «شفافیت».
اگر زمین دولتی برای اجرای این وعده وجود ندارد، صادقانه و شفاف اعلام شود و اگر وجود دارد، جامعه خبری حق دارد بداند زمینهای دولتی وزارت راه و شهرسازی طی این سالها در اختیار چه اشخاص، چه تعاونیها و چه دستگاههایی قرار گرفته است و چرا تعاونی مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز، با وجود همه پیگیریها، هنوز به نتیجه نرسیده است.
این مطالبه، فقط مطالبه چند قطعه زمین نیست؛ مطالبه حفظ کرامت حرفهای خبرنگاری است. جامعهای که از خبرنگارش انتظار دارد بیواهمه مطالبهگر باشد، نباید او را برای ابتداییترین حق زندگی، سالها میان وعده و انتظار سرگردان بگذارد.
این سؤال، از سر گلایه نیست؛ از جنس همان مطالبهای است که خبرنگاران هر روز به نمایندگی از مردم مطرح میکنند.
جامعه خبری، حقیقت را میپذیرد؛ حتی اگر پاسخ، «نبودِ امکان اجرا» باشد. اما آنچه پذیرفتنی نیست، تکرار وعدههایی است که هر سال در روز خبرنگار بیان میشوند و پس از آن، در پیچوخم جلسات، مکاتبات و تغییر مدیران به حاشیه رفته و به فراموشی سپرده میشوند.
روز خبرنگار، دیگر با پیام تبریک، لوح تقدیر و مراسمهای چندساعته معنا پیدا نمیکند. اگر قرار است این روز، نشانی از تکریم واقعی خبرنگار داشته باشد، بهترین هدیه، تعیین تکلیف وعده تأمین مسکن خبرنگاران است؛ وعدهای که سالهاست میان امید و انتظار معلق مانده است.
امروز جامعه خبری بیش از هر زمان دیگری، نه وعدهای تازه، بلکه پاسخی شفاف، برنامهای مشخص و اقدامی عملی میخواهد زیرا خبرنگاران، سالها از مسئولان درباره وعدههای داده شده به مردم پرسیدهاند؛ امروز نیز تنها درباره وعدهای سؤال میکنند که به خودشان داده شده است.
و شاید بهترین تبریک روز خبرنگار، نه در یک پیام، نه در یک لوح تقدیر و نه در یک مراسم، بلکه در تصمیمی باشد که پس از سالها انتظار، قفل این مطالبه را باز کند.
تنها با شفافیت، برنامهریزی دقیق، عدالت در تخصیص امکانات و اراده برای اقدام عملی میتوان امیدوار بود وعده تأمین زمین برای تعاونی مسکن روزنامهنگاران و خبرنگاران البرز از میان انبوه وعدههای تکرارشده، سرانجام به واقعیت تبدیل شود.
