خبرگزاری کار ایران

سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس خبرداد:

آتش بی تدبیری در جنگل‌های کوهمره سرخی شیراز/ آتش‌سوزی ها نتیجه سوءمدیریت و ترک فعل است

آتش بی تدبیری در جنگل‌های کوهمره سرخی شیراز/ آتش‌سوزی ها نتیجه سوءمدیریت و ترک فعل است

بیش از ۹۰ درصد آتش‌سوزی‌های جنگل‌های زاگرس منشأ انسانی دارد

نماینده شیراز و زرقان در مجلس شورای اسلامی با اشاره به آتش‌سوزی گسترده‌ای که از روز یک‌شنبه ۳۱ خردادماه با منشأ انسانی از منطقه بالاده کازرون آغاز شد، گفت: این آتش‌سوزی به دلیل بی‌تدبیری، به سرعت به جنگل‌های زاگرس در منطقه کوهمره‌سرخی شیراز گسترش یافت و به مدت شش روز، پوشش گیاهی و بخشی از جنگل‌های ارزشمند این منطقه را در کام آتش فرو برد.

به گزارش ایلنا، سید اسماعیل حسینی افزود: اگرچه با تلاش مردم بومی منطقه، نیروهای امدادی، جمعیت هلال‌احمر، منابع طبیعی، ارتش و مدیریت بحران استان، آتش در چند مرحله مهار شد، اما به دلیل نبود پایش مناسب، گرمای شدید هوا و وزش باد، آتش‌سوزی بار دیگر شعله‌ور شد و ادامه یافت.

سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی با تأکید بر اینکه جنگل‌های زاگرس، از جمله جنگل‌های منطقه کوهمره‌سرخی شیراز، «ریه ایران» هستند، تصریح کرد: اگر این جنگل‌ها از بین بروند، ایران دیگر نمی‌تواند نفس بکشد. منطقه کوهمره‌سرخی، منطقه‌ای کوهستانی، صعب‌العبور و پوشیده از گونه‌های ارزشمند گیاهی از جمله بلوط به‌عنوان گونه غالب، بنه، کلخنگ، بادام وحشی و ارژن است که نقشی حیاتی در حفظ محیط زیست فارس و شیراز ایفا می‌کند.

وی با اشاره به تکرار آتش‌سوزی‌های گسترده در جنگل‌های زاگرس طی سال‌های اخیر، اظهار داشت: ضروری است طرحی جامع برای آموزش، پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی، پایش مستمر و اطفای به‌موقع حریق تدوین و اجرا شود.

حسینی با بیان اینکه آموزش‌های لازم برای پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی از سوی دستگاه‌های متولی، از جمله سازمان منابع طبیعی، به‌درستی انجام نمی‌شود، گفت: براساس گزارش‌های رسمی، بیش از ۹۰ درصد آتش‌سوزی‌ها منشأ انسانی دارند که بخش عمده‌ای از آن‌ها سهوی است و با آموزش مناسب و به‌موقع می‌توان از وقوع بخش زیادی از این حوادث جلوگیری کرد. متأسفانه مسئولان مربوطه تازه در فصل گرما و همزمان با وقوع آتش‌سوزی‌ها به این نتیجه می‌رسند که اعتبار کافی وجود ندارد یا تجهیزات مورد نیاز تهیه نشده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده نوعی سوءمدیریت و ترک فعل است.

وی یادآور شد: با توجه به سابقه آتش‌سوزی‌های مکرر در جنگل‌های کوهمره‌سرخی، ضروری بود در سال‌های گذشته نیروی انسانی و تجهیزات مورد نیاز به این منطقه اختصاص یابد، اما این اقدام انجام نشده است و اکنون کمبود امکانات، تجهیزات و نیروی انسانی از مهم‌ترین چالش‌های مهار آتش در جنگل‌های زاگرس این منطقه به شمار می‌رود.

نماینده شیراز و زرقان در مجلس ادامه داد: در همین راستا، در مهر و آبان‌ماه سال ۱۴۰۴، دو مرتبه از وزیر جهاد کشاورزی دستور تجهیز پاسگاه حفاظتی کوهمره‌سرخی به تجهیزات مناسب اطفای حریق در مناطق صعب‌العبور اخذ شد، اما متأسفانه به دلیل سهل‌انگاری معاون وزیر و رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، این دستورها همچنان اجرا نشده و نبود اعتبارات کافی، توجیه این ترک فعل عنوان می‌شود.

وی افزود: متأسفانه این بی‌توجهی‌ها در سال‌های اخیر به خاکستر شدن بخش قابل توجهی از پوشش گیاهی و جنگل‌های منطقه منجر شده است و این موضوع از طریق نهادهای نظارتی از جمله دیوان محاسبات و سازمان بازرسی کل کشور پیگیری خواهد شد.

حسینی همچنین با اشاره به گزارش مدیریت بحران استان، گفت: متأسفانه تنها بالگرد دارای قابلیت حمل سبد آب برای اطفای حریق نیز در این ایام به دلیل نقص فنی قادر به انجام عملیات نبود؛ موضوعی که نیازمند بررسی جدی است تا مشخص شود چرا پیش از وقوع بحران، برای رفع چنین مشکلاتی اقدامی صورت نگرفته است.

دبیر مجمع نمایندگان استان فارس با تأکید بر اینکه در کنار اطفای حریق، شناسایی و برخورد با عوامل آتش‌افروز نیز اهمیت ویژه‌ای دارد، اظهار داشت: دستگاه‌های متولی، از جمله دادگستری، باید هرچه سریع‌تر عوامل این آتش‌سوزی‌ها را شناسایی کرده و با خاطیان برخورد قانونی کنند؛ مطالبه‌ای که مردم نیز به‌طور جدی خواستار تحقق آن هستند.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه مردم بومی منطقه بیشترین نقش را در مهار آتش ایفا می‌کنند و بدون حضور آنان عملاً اطفای حریق امکان‌پذیر نیست، ضروری است دستگاه‌های متولی از جمله سازمان منابع طبیعی، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، سازوکاری مشخص برای ساماندهی مشارکت مؤثر مردم بومی و تأمین تجهیزات مورد نیاز آنان تدوین و اجرا کنند.

حسینی در پایان خاطرنشان کرد: این دغدغه تنها به جنگل‌ها و منابع طبیعی ارزشمند کوهمره‌سرخی محدود نمی‌شود، بلکه استان فارس و حوزه انتخابیه شیراز و زرقان با برخورداری از پارک‌های ملی، مناطق حفاظت‌شده و گونه‌های نادر گیاهی و جانوری نیز سال‌هاست از کم‌توجهی در حوزه حفاظت و صیانت رنج می‌برد؛ موضوعی که حفظ این سرمایه‌های طبیعی برای نسل‌های آینده را با چالش جدی مواجه کرده است.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز