ایلنا از هرمزگان گزارش میدهد؛
بنزین هست، مدیریت نیست؛ بندرعباس زیر بار صفهای فرسایشی سوخت +فیلم
طولانی شدن دوباره صفهای بنزین در بندرعباس، آن هم در روزهایی که گرمای شدید و فشارهای اقتصادی زندگی مردم را سختتر کرده، موج تازهای از نارضایتی شهروندان را به دنبال داشته است؛ مردمی که معتقدند مشکل کمبود سوخت نیست، بلکه نبود مدیریت، نظارت و برنامهریزی درست در جایگاههای عرضه است.
به گزارش خبرنگار ایلنا از بندرعباس، معضل سوخت در هرمزگان، بهویژه در بندرعباس، سالهاست به زخمی کهنه برای مردم تبدیل شده؛ زخمی که هر بار با آغاز فصل گرما، افزایش ترددها یا شرایط خاص کشور، دوباره سر باز میکند و زندگی روزمره شهروندان را مختل میسازد. این روزها بار دیگر صفهای طولانی و فرسایشی مقابل جایگاههای سوخت در سطح شهر دیده میشود؛ صفهایی که نهتنها وقت مردم را هدر میدهد، بلکه آرامش روانی آنان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
در شرایطی که دمای هوا در بندرعباس گاهی به مرز غیرقابل تحمل میرسد و خاموش کردن کولر خودرو حتی برای چند دقیقه ممکن نیست، شهروندان ناچارند ساعتها در صفهایی بایستند که انتهایشان معلوم نیست. بسیاری از مردم میگویند این وضعیت دیگر قابل توجیه نیست؛ چرا که سالهاست مسئولان وعده ساماندهی میدهند اما مشکل همچنان پابرجاست.
موضوعی که بیش از هر چیز دیگری باعث نارضایتی مردم شده، این است که حتی استفاده از کارت سوخت شخصی نیز دیگر راهگشا نیست. در بسیاری از جایگاهها، خودروها با کارت شخصی هم باید ساعتها در صف بمانند؛ مسئلهای که نشان میدهد مشکل تنها به محدودیت کارت آزاد ختم نمیشود، بلکه ضعف در مدیریت و نظارت بر جایگاهها نیز نقش مهمی در شکلگیری این بحران دارد.
پمپهایی که نیمهجان کار میکنند
یکی از مشکلات جدی که مردم بارها به آن اشاره کردهاند، خرابی مکرر نازلها و پمپهای سوخت است. در برخی جایگاهها، از میان چند پمپ فعال یک سکو، تنها یک یا دو پمپ سالم و قابل استفاده است. طبیعی است وقتی ظرفیت واقعی جایگاهها نصف یا حتی کمتر از حالت استاندارد باشد، صفها به شکل غیرقابل کنترلی طولانی میشوند.
از سوی دیگر، محدود بودن کارتهای آزاد در جایگاهها نیز فشار مضاعفی بر مردم وارد کرده است. در بسیاری از پمپبنزینها تنها یک کارت آزاد فعال وجود دارد و همین مسئله موجب کندی روند سوختگیری و افزایش تنش میان رانندگان میشود.
شهروندان معتقدند حداقل اقدامی که میتوان انجام داد، تفکیک صف خودروهای دارای کارت شخصی از خودروهای متقاضی کارت آزاد است؛ موضوعی که میتواند بخشی از بینظمی موجود را کاهش دهد. با این حال، تاکنون اقدام جدی و فراگیری در این زمینه صورت نگرفته است.
قاچاق ادامه دارد، فشار بر مردم بیشتر میشود
مسئولان بارها اعلام کردهاند که محدودیتهای اعمالشده با هدف مقابله با قاچاق سوخت انجام میشود؛ اما پرسش افکار عمومی این است که اگر قاچاق همچنان ادامه دارد، پس نتیجه این سختگیریها چه بوده است؟ مردمی که هیچ نقشی در قاچاق ندارند، امروز باید هزینه ناکارآمدیها را با اتلاف وقت، گرمازدگی و فشار روانی بپردازند.
بسیاری از شهروندان میگویند کافی است از بندرعباس خارج شوید تا تفاوت شرایط را ببینید؛ در بسیاری از شهرهای دیگر، حتی شهرهای همجوار در استانهای اطراف، سوختگیری بدون صف و تنش انجام میشود و کارتهای آزاد نیز در دسترس هستند. اما در بندرعباس، شهری که قلب انرژی و سوخت کشور محسوب میشود، مردم برای چند لیتر بنزین باید ساعتها در انتظار بمانند.
بیتوجهی به مردمی که پای کشور ایستادهاند
این گلایه جدی از سوی مردم مطرح است که چرا نظارت مؤثری بر عملکرد جایگاهها وجود ندارد؟ چرا تعمیر پمپهای خراب با تأخیر انجام میشود؟ چرا تعداد کارتهای آزاد متناسب با نیاز شهر افزایش پیدا نمیکند؟ و مهمتر از همه، چرا مسئولان تا زمانی که خودشان درگیر این صفها نشوند، صدای مردم را نمیشنوند؟
شهروندانی که در سالهای اخیر زیر فشار مشکلات اقتصادی، گرمای طاقتفرسا و شرایط خاص کشور ایستادگی کردهاند، انتظار دارند حداقل خدمات اولیه با احترام و نظم بیشتری به آنان ارائه شود. مردمی که پای وطن و کشورشان ماندهاند، شایسته ساعتها معطلی و فرسودگی در صفهای سوخت نیستند.
در استانی که بخش مهمی از سوخت کشور را تأمین میکند، ادامهدار بودن چنین وضعیتی تنها یک ضعف مدیریتی ساده نیست؛ بلکه بیتوجهی آشکار به شأن و حقوق مردمی است که سهم بزرگی در اقتصاد و امنیت کشور دارند.
