خبرگزاری کار ایران

ایلنا گزارش می دهد؛

زندگی سخت در کوره‌های آجرپزی ارومیه/روایت کارگران میان دود، خاک و گرما

زندگی سخت در کوره‌های آجرپزی ارومیه/روایت کارگران میان دود، خاک و گرما

در حاشیه شهر ارومیه، جایی که دود کوره‌ها آسمان را تیره کرده و بوی خاک با گرمای طاقت‌فرسا در هم آمیخته، افرادی هستند که خشت روی خشت می گذارند تا روزگار خود و فرزندانشان را بنا کنند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، در حاشیه شهر ارومیه و در کنار کوره های آتشبن آجر پزی زندگی هزاران کارگر آجرپز جریان دارد. آنان که با دست‌های پینه‌بسته و عرق‌ریزان، آجر خام را خشت به خشت بر روی هم می‌چینند تا در دل آتش، سختی زندگی را تاب آورند و لقمه‌ای نان برای خانواده‌هایشان فراهم کنند.

اینجا، فصل‌ها معنای دیگری دارند. در سرمای زمستان، در کنار کوره همچنان داغ، به امید روزهای گرم‌تر و کار بیشتر، روزگار می‌گذرانند و در تابستان، در میان شعله‌های سوزان کوره و گرمای سرسام‌آور، با هر خشت، گویی قطره‌ای از وجودشان را در کوره می‌ریزند.

 دستمزد ما تغییر نکرده ولی قیمت اجناس چند برابر شده است

«محمد»، کارگر آجرپز که سال‌هاست در این حرفه مشغول است، با چهره‌ای آفتاب‌سوخته و نگاهی خسته می‌گوید: دستمزد ما تغییر نکرده، ولی قیمت تمامی اجناس چند برابر شده است. حتی قیمت آجرهایی که ما زحمت درست کردن آن را می‌کشیم چند برابر شده ولی دستمزد ما همچنان مثل سال های قبل پرداخت می شود.

وی می افزاید: اجاره خانه، خواربار، لباس بچه‌ها و …، همه چیز گران شده، ما اینجا در گرما و سرما، کنار این کوره عرق می‌ریزیم، ولی آخر ماه که حقوقمان را می‌گیریم، فقط می توانیم نان حلال سر سفره خانواده بگذاریم. 

این کارگر آجر پزی ادامه می‌دهد: فرزندانم در آرزوی خوردن گوشت و مرغ هستند ولی با این دستمزدها مگر می شود گوشت و مرغ تهیه کرد از این ماه حتی تهیه تخم مرغ هم برایمان سخت شده است.

زندگی در سایه دود و گرما

کارگران آجرپزی، اغلب در شرایطی غیراستاندارد و در نزدیکی کوره‌هایی که به گفته خودشان نفس آدم را می‌گیرد، مشغول به کارند. عدم وجود امکانات بهداشتی اولیه، نبود بیمه تأمین اجتماعی و دستمزدهای ناچیز، زندگی را برای این قشر زحمتکش دشوارتر کرده است.

«فاطمه»، همسر یکی از کارگران، با اشاره به مشکلات زندگی خود و خانواده‌اش می‌گوید: همسرم  هر روز صبح زود سر کار می‌رود و شب خسته و خاکی برمی‌گردد. با این همه زحمت، باز هم آخر ماه برای هزینه های زندگی مان کم میاوریم. بعضی وقت‌ها مجبور می شوم خودم  دنبال کارهای کوچیک از قبیل تمیز کردم منزل مردم، پاک کردن سبزی و ....بروم تا بتوانیم اجاره خانه را پرداخت کنیم.

بر اساس آمارهای محلی، کارگران آجرپزی در این منطقه به‌طور میانگین حدود ۳۵ میلیون تومان در ماه دستمزد می‌گیرند، در حالی که هزینه‌های زندگی (اجاره، خوراک، و درمان) به‌طور قابل توجهی افزایش یافته و اکنون بیش از ۷۰ میلیون تومان برآورد می‌شود. این شکاف در درآمد و هزینه، شرایط را برای این خانواده‌ها سخت‌تر کرده است.

«حمید»، یکی دیگر از کارگران، با تأکید بر شرایط کاری می‌گوید: ما روزانه حداقل ۱۰ ساعت بدون  بیمه‌ کار می‌کنیم، اگر اتفاقی بیفتد و نتوانیم کار کنیم، از ما هیچ حمایتی نمی شود.

این کارگران، که چرخ اقتصاد و ساخت‌وساز شهر را با دستانشان می‌چرخانند، تنها یک خواسته دارند، اینکه دیده شوند و از حمایت‌های لازم، از جمله دستمزدی عادلانه، بیمه و شرایط کاری مناسب‌تر برخوردار گردند.

کسی نیست به داد کارگران آجر پزی برسد

دانش اسمعیلی عضو سابق هیات اجرایی خانه کارگر ارومیه، با اشاره به مشکلات اساسی کارگران آجر پزی از جمله پایین بودن سطح معیشت، عدم امنیت شغلی و عدم اجرای صحیح قوانین کار می گوید: بسیاری از کارگران در واحدهای تولیدی و خدماتی استان با حقوقی پایین تر از خط فقر زندگی می کنند و به دلیل نبود نظارت کافی با شرایط کاری سخت و ناایمنی مواجه اند.

اسمعیلی همچنین به وضعیت بیمه تامین اجتماعی کارگران اشاره کرد و گفت: بخش بزرگی از کارگران همچنان از پوشش بیمه ای محروم هستند به ویژه در مشاغل فصلی و غیر رسمی ضعف در اجرای قوانین و عدم همکاری برخی کارفرمایان باعث شده تعداد زیادی از کارگران ازخدمات حمایتی بیمه بی بهره بمانند.

وی با ابراز نگرانی نسبت به آینده بازار کار در استان خواستار توجه جدی مسئولان به وضعیت کارگران شد و افزود: بدون بهبود شرایط معیشتی تضمین امنیت شغلی و اجرای کامل قوانین حمایتی نمیتوان انتظار رشد و پویایی در حوزه تولید و خدمات داشت.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز