ایلنا از آذربایجان غربی گزارش می دهد؛
سایه جنگ بر امنیت شغلی کارگران/ روایت کارگران بیکار شده از سختیهای معیشت
در حالی که تحولات اقتصادی و فشارهای ناشی از تنشهای منطقهای بر بازار کار کشور سایه افکنده است، کارگران آذربایجان غربی نیز از پیامدهای مستقیم این شرایط بر امنیت شغلی و معیشت خود میگویند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، افزایش بیکاری همزمان با رشد بیسابقه هزینههای زندگی، شرایط معیشتی کارگران آذربایجان غربی را بیش از گذشته دشوار کرده است. کارگران بیکار شده در نقاط مختلف استان از «تشدید ناامنی شغلی» و «سختتر شدن تأمین نیازهای اولیه خانواده» سخن میگویند.
بسیاری از آنها که در ماههای اخیر شغل خود را از دست دادهاند، تأکید میکنند که «سختی زندگی» بیش از هر زمان دیگری بر خانوادههای کارگری سنگینی میکند.
طبق اعلام اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی آذربایجان غربی، این استان اگرچه یکی از کمترین میزانهای تعدیل نیرو را نسبت به سایر استانها تجربه کرده، اما تعدادی از کارگران در بخشهای مختلف همچنان با بیکاری و بیثباتی شغلی روبهرو هستند. بیشترین تعدیل نیروی ثبتشده مربوط به واحدهای مهدکودک بوده که با تعطیلی این مراکز، شمار قابلتوجهی از نیروها با کاهش درآمد و بیکاری مواجه شدهاند.
همچنین بررسیهای انجام شده نشان میدهد در جنگ رمضان۳۳ واحد کارگاهی در استان دچار آسیب شدهاند، که۲۷ واحد غیرمستقیم و ۶ واحد بهصورت مستقیم تحت تأثیر قرار گرفتهاند که از میان آنها تنها یک کارگاه فعال مانده و پنج واحد دیگر غیرفعال شدهاند.
درکنار این مشکلات، حادثه تلخ کارخانه نشاستهسازی نقده که به جان باختن ۱۰ کارگر انجامید، بار دیگر ضرورت توجه ویژه به امنیت شغلی، ایمنی محیط کار و حمایت از قشر کارگر را یادآور شد.
کارگران بیکار شده در گفتگوهای خود مهمترین دغدغهشان را «معیشت روزانه، آینده نامعلوم و ناتوانی در تأمین هزینههای ضروری زندگی» عنوان میکنند و خواهان حمایتهای موثرتر در حوزه بیمه بیکاری، ایجاد فرصتهای شغلی پایدار و برخورد جدی با واسطهگری در بازار کار هستند.
بیکاری و افزایش دوبرابری اجاره خانه
یکی از کارگران سابق یک کارگاه تولیدی در ارومیه میگوید: قیمت اجاره خانه از پارسال دو برابر شده، هزینه مواد غذایی هر هفته بالا میرود، اما هیچ کاری پیدا نمیشود.
خود درمانی به جای مراجعه به پزشک
کارگر دیگری به افزایش هزینه های درمان اشاره کرده و می گوید: با افزایش ویزیت پزشکان و بیکاری ناچار به خود درمانی روی آورده ایم.
در کنار این مشکلات اقساط وام هایی که بر اثر بیکاری به تعویق افتاده نیز شرایط معیشتی کارگران را بیش از پیش دشوار کرده است.
کارگرانی که در ماههای اخیر بهدلیل تعطیلی یا رکود واحدهای تولیدی بیکار شدهاند، از ناتوانی در پرداخت اقساط وامهایی میگویند که در سالهای گذشته برای خرید مسکن، لوازمخانگی یا پوشش هزینههای ضروری دریافت کرده بودند. تعویق چندماهه پرداختها، موجب شده تا برخی از آنان با اخطارهای بانکی یا تهدید به ضبط ضمانتنامهها و سفتهها مواجه شوند.
تماس های مکرر بانک برای پرداخت اقساط وام
یکی از کارگران بیکار شده در ارومیه میگوید: دو ماه است قسط وامم را نتوانستهام بدهم. قبلاً با کار در کارخانه حداقل درآمد ثابتی داشتم، اما حالا شغلی که ندارم هیچ هر روز هم از بانک برای اقساط عقب افتاده با من تماس می گیرند.
بیکاری، تورم بالا و بدهی بانکی، فشار روانی و اقتصادی سنگینی بر طبقه کارگر وارد کرده است. در شرایطی که درآمدها ثابت مانده و هزینهها افزایش یافته، ادامه روند فعلی میتواند موج دوم فقر و ناتوانی مالی را در میان خانوارهای کارگری ایجاد کند.
در کنار این مشکلات، گزارشها از رشد چشمگیر هزینههای ضروری زندگی در استان خبر میدهد. اجارهبهای مسکن، قیمت مواد خوراکی، لبنیات و حملونقل از مهمترین مواردی هستند که به گفته کارگران کمرشکن شده است. اکنون بسیاری از کارگران حتی در صورت اشتغال، با حقوق ناچیز و تحت قراردادهای موقت، توان گذران زندگی را ندارند که در کنار بیکاری، افزایش هزینههای روزمره به بحران معیشتی دامن زده است.
در برخی مناطق شهری، اجارهخانه تا ۱۰۰ درصد افزایش یافته و قیمت مواد خوراکی مانند برنج، لبنیات و گوشت قرمز برای خانوادههای کارگری به سطحی رسیده که دیگر حضورشان در سفره روزمره عادی نیست.
ترکیب بیکاری و تورم، موجب شده بسیاری از کارگران دیگر امیدی به آینده شغلی پایدار نداشته باشند و به مشاغل موقت یا غیررسمی با درآمد پایین پناه ببرند که اغلب این شغلها فاقد بیمه و امنیت هستند.
در همین حال، مسئولان اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی آذربایجان غربی از تدوین برنامههایی برای حمایت از اقشار آسیبپذیر و ایجاد طرحهای اشتغالزایی سخن میگویند. اما واقعیت میدانی نشان میدهد که تا زمانی که رشد هزینههای زندگی مهار نشود و امنیت شغلی تثبیت نگردد، کارگران همچنان در حالتی از فرسایش اقتصادی و روانی باقی خواهند ماند.
