در گفتوگو با ایلنا مطرح شد:
یک جامعه شناس عضو هیات علمی دانشگاه گفت:پس از حوادث دی ماه خشم در جامعه نه تنها فروکش نکرده، بلکه اکنون به کینههای جدی تبدیل شده است.
یک جامعه شناس عضو هیات علمی دانشگاه گفت:پس از حوادث دی ماه خشم در جامعه نه تنها فروکش نکرده، بلکه اکنون به کینههای جدی تبدیل شده است.
دبیر اجرایی خانه کارگر گفت: در قوانین مرتبط با کار، بهویژه در فصل مربوط به پیمانهای دستهجمعی، عدم تعرض به اعتصابات بهصراحت مورد تأکید قرار گرفته است. در قانون برنامه پنجم نیز اعتراضات صنفی به رسمیت شناخته شد. با این تفاوت که طبق قانون کار، اعتراض و اعتصاب در کارخانه به رسمیت شناخته شده اما در برنامه پنجم تاکید شد که حتی به اعتراض و اعتصاب در خیابان هم نمیتوان متعرض شد.
یک جامعهشناس رویدادهای ۱۸ و ۱۹ دی را وضعیتی «باخت–باخت» دانست که در آن هیچ برندهای وجود نداشت و تأکید کرد: به اعتقادمن، این یک فصل خاص در تاریخ ما است و بعد از این وضعیت متفاوت خواهد بود.
نوجوانانی که به اعتراضات میپیوندند، لزوما دنبالهرو هیجان جمعی نیستند؛ بسیاری از آنان با حس عدالتخواهی، تجربه زیسته تبعیض، جستوجوی هویت و میل به اثرگذاری اجتماعی وارد صحنه میشوند و درعینحال از احتمال خطر و خشونت نیز بیخبر نیستند.
عضو هیات علمی حقوق بینالملل دانشگاه اصفهان گفت: رفتار حرفهای پزشک تحت هیچ شرایطی و مطلقا نباید مجرمانه تلقی شود.
رئیس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران با بیان اینکه برخورد با اعتراضات اخیر میتوانست بسیار هوشمندانهتر از آنچه رخ داد باشد، تأکید کرد: از این جهت نقدهایی وارد است و این موضوع نیازمند بازنگری است. ابتدا باید بپذیریم که هیچ وضعیتی بهترین وضعیت ممکن نیست و نباید چنین تلقی کنیم که عملکرد ما کاملاً درست بوده است؛ چراکه اگر تدبیرها بهدرستی انجام میشد، اساساً کار به اینجا نمیرسید.
رییس سازمان صدا و سیما با بیان اینکه تا زمانی که اعتراض باشد، اعتراض را پوشش میدهیم، گفت: در کیش، قزوین، اصفهان، گرگان و البرز تلاش کردند که به مراکز صدا و سیما حمله کنند که جدیترینش در کیش و در مشهد اتفاق افتاد.
جامعهشناس، نویسنده و پژوهشگر حوزه اقوام، رفتارهایی مانند دستزدن، سما و پایکوبی در سوگواریهای نوین را انعکاسی از اعتراض و نارضایتی میداند.
وزیر دادگستری، حوادث دیماه ۱۴۰۴ را حاصل دسیسه و برنامهریزی چند ساله دشمنان نظام و مردم دانست.
رئیس انجمن آسیبشناسی اجتماعی ایران حضور افراد زیر ۱۸ سال بازمانده از تحصیل در جریان اعتراضات را پیامد نادیده انگاشتن بخشها و اقشاری از جامعه در کنار فقدان احساس تعلق اجتماعی این بخشها دانست: وقتی امیدی به آینده در این بخش از جامعه وجود ندارد و فرصتها به صورت عادلانه و برابر در دسترس آنها قرار نمیگیرد و این بخش نادیده گرفته میشود، نباید به نوجوانان متعلق به این قشر مورد غفلت واقع شده، خرده گرفت که چرا معترض است. بلکه ساختارهایی که در حوزه اجتماعی و تعلیم و تربیت مسئولیت خود را به خوبی ایفا نمیکند، باید پاسخگو باشند.