تغییر راهبرد آمریکا در هرمز؛ الگوی تازه حملات واشنگتن علیه ایران

به گزارش ایلنا، منابع نظامی آمریکایی مدعی شده‌اند واشنگتن پس از حمله به مواضعی در جزیره لارک، در حال تغییر رویکرد خود در قبال تحرکات سپاه پاسداران در اطراف تنگه هرمز است و قصد دارد با افزایش فشار نظامی، مانع بازسازی توان دریایی ایران در این منطقه شود.

«ارم‌نیوز» در گزارشی ادعایی نوشت، آمریکا علاوه بر مواضع راداری و موشکی، تأسیسات و انبارهایی را که برای جابه‌جایی و بازسازی تجهیزات نظامی سپاه استفاده می‌شوند، زیر نظر گرفته است.

آمریکا ۳۰ اوت( هشتم شهریور) اعلام کرده بود دو سکوی مرتبط با عملیات تهدیدکننده کشتیرانی را در جزیره لارک هدف قرار داده است. این حمله بار دیگر تنگه هرمز را به کانون تقابل مستقیم ایران و آمریکا تبدیل کرد.

لارک آخرین هدف نیست

یک منبع در وزارت دفاع آمریکا که از برنامه‌ریزی‌های مرتبط با ایران اطلاع دارد، مدعی شد فرماندهی مرکزی آمریکا پس از حمله به لارک، فهرست اهداف تحت نظارت خود در اطراف هرمز را به‌روزرسانی کرده و بخش‌هایی از قشم، تأسیسات نیروی دریایی سپاه در بندرعباس و محور جاسک را در اولویت قرار داده است.

به گفته این منبع، آمریکا جابه‌جایی برخی رادارها، تجهیزات ارتباطی و سامانه‌های موشکی سپاه به مواضع جدید را رصد کرده و این مراکز را نیز در فهرست اهداف تحت نظر خود قرار داده است.

هدف واشنگتن، بنا بر این ادعاها، شناسایی و هدف قرار دادن روند بازسازی یگان‌های دریایی سپاه پیش از بازگشت آنها به مواضع عملیاتی در اطراف تنگه هرمز است.

فشار برای جلوگیری از بازسازی توان ایران

یک منبع در شورای امنیت ملی آمریکا نیز مدعی شد کاخ سفید پس از حمله به لارک تصمیم گرفته گزینه‌های نظامی را برای هفته‌های آینده آماده نگه دارد و در صورت مشاهده تحرکات ایران علیه کشتیرانی یا نیروهای آمریکایی، امکان واکنش سریع نظامی را حفظ کند.

بر اساس این گزارش، واشنگتن قصد دارد با به‌روزرسانی مداوم فهرست اهداف، فاصله میان شناسایی تحرکات ایران و تصمیم‌گیری درباره حمله را کاهش دهد تا تهران فرصت کافی برای بازسازی توان نظامی خود در اطراف هرمز نداشته باشد.

مارک توث، کارشناس امنیت ملی آمریکا، نیز معتقد است واشنگتن در شرایط کنونی به‌دلیل برتری هوایی، دریایی و اطلاعاتی دست بالا را دارد و ادامه فشار می‌تواند هزینه بیشتری برای ایران ایجاد کند.

او هشدار داد تداوم این روند ممکن است تهران را ناچار به اختصاص منابع بیشتری برای حفاظت از مناطق جنوبی کند و در نهایت تنگه هرمز را از یک اهرم فشار برای ایران به عاملی برای افزایش هزینه‌های نظامی و اقتصادی این کشور تبدیل کند.