پوربابایی در گفتوگو با ایلنا:
حمله به کمکهای دارویی و تجهیزات پزشکی، نقض آشکار حقوق بشردوستانه است
یک حقوقدان گفت: حمله به مراکز بیمارستانی و تجهیزات پزشکی و دارویی و کمکهای بشردوستانه دارویی و درمانی، خلاف مقررات بینالمللی و حقوق بشردوستانه حاکم بر مخاصمات است و قابلیت پیگیری در مراجع قضایی بینالمللی را دارد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، روز هشتم فروردین ماه یک فروند هواپیمای غیرنظامی کشورمان که حامل دارو و تجهیزات پزشکی تعدادی از کشورها به ایران بود و در فرودگاه مشهد به زمین نشسته بود، مورد حمله نیروهای متخاصم قرار گرفت. دو روز بعد سازمان هواپیمایی کشوری این حمله را محکوم و آن را جنایت جنگی و نقض آشکار حقوق بینالملل دانست و از نهادهای بینالمللی خواست که ضمن رسیدگی فوری به این اقدام، عاملان آن را مورد پیگرد قرار دهند.
این حمله در شرایطی صورت گرفته است که همانگونه که در بیانیه سازمان هواپیمایی کشوری هم آمده است، براساس قواعد بینالمللی از حمله کنوانسیونهای شیکاگو و مونترال مربوط به حوزه هوانوردی، هرگونه اقدام علیه ایمنی هواپیماهای غیرنظامی از مصادیق اعمال مجرمانه بینالمللی در حوزه هوانوردی محسوب میشود. از سوی دیگر بر اساس مادهٔ ۵۲ پروتکل الحاقی اول به «کنوانسیونهای ژنو»، حمله به اهداف غیرنظامی از جمله هواپیماهای حامل کمکهای بشردوستانه مصداق «جنایت جنگی» است.
هوشنگ پوربابایی؛ حقوقدان و وکیل دادگستری در گفتوگو با خبرنگار ایلنا تاکید کرد: بر اساس کنوانسیونهای بینالمللی، اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و قوانین حاکم بر مخاصمات مسلحانه، بعد از جنگ جهانی دوم و تاسیس سازمان ملل، قواعد حاکم بر جنگ با ترتیبات دیگری برای جهانیان مصوب شده است.
او توضیح داد: بر این اساس در جنگها و مخاصماتی که میان دولتهای مختلف رخ میدهد، استثنائاتی مورد تاکید قرار گرفته است. این موارد غیرنظامیان ساکن در کشورهای درگیر جنگ را تحت شمول خود قرار میدهد. غیرنظامیانی که در پیکار نیستند و همچنین اسرای جنگی هم مشمول همین موارد مستثنی شده و تحت حفاظت در قواعد حقوق بشردوستانه بینالمللی هستند.
پوربابایی با اشاره به اینکه مدارس، مراکز علمی، بیمارستانی، تجهیزات پزشکی و بیماران هم در جنگ از مصونیت برخوردار هستند. مراکز و تجهیزات مذکور برای مصارف عامه و حیاتی انسانها به کار گرفته میشوند و به همین دلیل در جرگه پایگاههای نظامی یا ادوات نظامی قرار نمیگیرند و در مخاصمات شرکت نمیکنند.
او بیان کرد: حمله به این مراکز و تجهیزات پزشکی و دارویی و کمکهای بشردوستانه دارویی و درمانی، خلاف مقررات بینالمللی و حقوق بشردوستانه حاکم بر مخاصمات است و قابلیت پیگیری در مراجع قضایی بینالمللی را دارد، اگر این کشور قادر به پاسخگویی و پیگرد متخلف باشند.
این حقوقدان تاکید کرد که حمله به مراکز و جمعیت غیرنظامی، جنگ نظامی تلقی نمیشود. چنین جنگی علیه غیرنظامیان برای به تسلیم درآوردن کشور مقابل است. این درحالی است که هر حملهای که علیه غیرنظامیان یا افرادی که در امور نظامی مداخله ندارند مانند آنچه برای مدرسه میناب رخ داد ، مصداق بارز «جنایت جنگی» است.
