آل کاظم در گفتوگو با ایلنا:
کشورهای منطقه برای تأمین امنیت خود باید به ائتلاف منطقهای روی بیاورند/ میتوان نام این مجموعه را «2+6» گذاشت
سفیر جمهوری اسلامی ایران در عراق، با اشاره به تحولات منطقه و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و عراق، بر ضرورت شکلگیری یک ائتلاف منطقهای میان کشورهای حوزه خلیج فارس، عراق و ایران تأکید کرد و گفت: کشورهای منطقه بیش از گذشته به این نتیجه رسیدهاند که باید امنیت خود را بهصورت درونزا تأمین کنند؛ همچنین توسعه روابط اقتصادی و تجاری میان کشورهای همسایه میتواند در خنثیسازی و بیاثر کردن تحریمها مؤثر باشد.
محمد صادق آلکاظم، سفیر جمهوری اسلامی ایران در عراق، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره اینکه بعد از جنگ رمضان مطرح شد نظم نوین در منطقه در حال شکلگیری است، ایران در این نظم نوین در چه جایگاهی قرار گرفته است، گفت: تحولات منطقه؛ جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی و حتی عراق این ضرورت را ایجاب میکند که کشورهای منطقه امنیت درونزای خود را اعمال کنند. همه متوجه شدند که آمریکا نتوانسته است از پایگاههای خود حفاظت کند، چه رسد به اینکه بتواند از کشورهای منطقه دفاع کند.
سفیر ایران در عراق با بیان این که تمام این تحولاتی که اتفاق افتاده و این جنگ ظالمانه، ایجاب میکند که کشورهای حوزه خلیج فارس، بهعلاوه عراق و جمهوری اسلامی ایران، به یک اجماع دست پیدا کنند، اظهار داشت: میتوان نام این مجموعه را «2+6» گذاشت تا بتوانند امنیت خود را در ابعاد مختلف امنیتی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در این ائتلاف یا مجموعه، با هر نامی که داشته باشد، تأمین کنند و انشاءالله ثبات و آرامش را به منطقه به ارمغان بیاورند.
وی تاکید کرد: به نظر من، زمینههای چنین ائتلافی نیز در منطقه وجود دارد. علیرغم اینکه جنگ به وجود آمده و شرایطی را تحمیل کرده است، اما پیامهایی که جمهوری اسلامی ایران دریافت میکند، این نوید را میدهد که انشاءالله چنین ائتلافهایی در منطقه شکل بگیرد.
آلکاظم در پاسخ به پرسشی درباره ظرفیتهای اقتصادی ایران با توجه به داشتن چندین کشور همسایه و تأثیر مناسبات اقتصادی منطقهای؛ باتوجه به این که آمریکا از تحریمهای جدید علیه ایران صحبت میکند، این ارتباطات چه کمکی در خنثی یا بیاثر کردن تحریمها میتواند داشته باشد، گفت: جمهوری اسلامی ایران تقریباً با ۱۶ کشور همسایه است و وزیر محترم امور خارجه هم در برنامه خود، سیاست همسایگی را مطرح کردهاند که استانهای همجوار میتوانند مبادلات تجاری، برنامههای اقتصادی، مناطق آزاد، برنامههای سرمایهگذاری و تولید مشترک را به مرحله اجرا برسانند.
وی تصریح کرد: هر دو کشور، یعنی کشورهایی که همسایه هستند و برنامههای اینچنینی دارند، میتوانند از این ظرفیتها استفاده کنند و روابط اقتصادی خود را توسعه و گسترش دهند.
