خبرگزاری کار ایران

یک فعال صنفی کشاورزان در گفت‌وگو با ایلنا:

کشاورزان مبارکه صدقه نمی‌خواهند/ غرامت ۱۰ میلیونی برای ۵۰۰ میلیون تومان خسارت خشکسالی!

کشاورزان مبارکه صدقه نمی‌خواهند/ غرامت ۱۰ میلیونی برای ۵۰۰ میلیون تومان خسارت خشکسالی!

روستای تاریخی «جوهرستان» که روزگاری به واسطه حق‌آبه زاینده‌رود و برنج مرغوب لنجانش قطب کشاورزی منطقه محسوب می‌شد، این روزها حال و روز خوشی ندارد. خشکسالی‌های اخیر دسترنج کشاورزان را بر باد داده، اما آنچه بیش از خشکسالی نمک بر زخم این قشر زحمتکش پاشیده، نحوه محاسبه و پرداخت غرامت‌های ناچیزی است که هیچ تناسبی با خسارت‌های نجومی و تورم افسارگسیخته ندارد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، روستای «جوهرستان» از توابع بخش گرکن جنوبی شهرستان مبارکه (دهستان نورآباد) در استان اصفهان، تنها یک روستای ساده با ۲۲۶ خانوار و ۹۳۸ نفر جمعیت نیست؛ اینجا روزگاری شهری آباد به همین نام بوده است. دیاری تاریخی که هنوز دو سنگ قبر از حاکمان قدیم آن در قبرستان روستا به یادگار مانده و مسجد آجری دوره سلجوقیان (که اکنون در روستای اراضی واقع شده) از دل سیلابی ویرانگر که شهر باستانی جوهرستان را نابود کرد، جان سالم به در برده است. در دهه دهم هجری، شیخ بهایی با احداث مادی «جوهرستان»، آب زاینده‌رود را به رگ‌های بخش گرکن جنوبی کشاند تا کشاورزی و دامداری شغل آبا و اجدادی مردمانش شود و «برنج لنجان» این خطه به عنوان مرغوب‌ترین نوع برنج منطقه، آوازه پیدا کند. 

اما امروز، کشاورزان این روستای تاریخی با بحرانی جدی دست و پنجه نرم می‌کنند. خشکسالی از یک سو و سیاست‌های جبرانی غیرشفاف از سوی دیگر، عرصه را بر تولیدکنندگان این منطقه تنگ کرده است. 

برای بررسی دقیق‌تر این وضعیت، پای صحبت‌های علیرضا خرمی، یکی از کشاورزان روستای جوهرستان نشستیم. او با اشاره به وضعیت بحرانی کشت در سال جاری به ایلنا می‌گوید: «در سال ۱۴۰۳ به دلیل خشکسالی شدید، زمین‌های کشاورزی ما عملاً با خسارت بسیار سنگینی مواجه شد و دسترنج و سرمایه‌مان از بین رفت.» 

این کشاورز اصفهانی در ادامه به ماجرای پرداخت غرامت‌ها اشاره کرده و می‌افزاید: «اخیراً با پیگیری‌هایی که از سوی مسئولان در مجلس شورای اسلامی و خود کشاورزان انجام شد، مقرر شد مبلغی به عنوان خسارت خشکسالی به حساب کشاورزان واریز شود. اما در کمال تعجب دیدیم که برای هر یک هکتار زمین، تنها حدود ده میلیون تومان واریز شده است!» 

خرمی با طرح یک پرسش اساسی از متولیان امر ادامه می‌دهد: «سؤال اصلی همه کشاورزان این است که این مبلغ واقعاً قرار است جبران کدام بخش از خسارت ما باشد؟ اگر شرایط آب و هوایی عادی بود و کشاورز می‌توانست در همین زمین کشت و کار کند، برآوردها نشان می‌دهد که برای یک هکتار در سال، حدود ۵۰۰ میلیون تومان محصول برداشت می‌کرد. حالا شما قضاوت کنید؛ در مقابل چنین خسارت سنگینی، پرداخت ده میلیون تومان چه دردی از کشاورز دوا می‌کند؟» 

کشاورز صدقه نمی‌خواهد؛ خسارت واقعی را جبران کنید

این کشاورز اهل جوهرستان با تاکید بر اینکه کسی خشکسالی را تقصیر یک فرد یا یک مسئول خاص نمی‌داند، تصریح می‌کند: «ما درک می‌کنیم که خشکسالی یک مشکل بزرگ است که گریبان همه را گرفته. اما مسئله اینجاست که وقتی کشاورز تمام سرمایه، زمان و زحمتش را روی زمین می‌گذارد و به دلیل بی‌آبی محصولش را از دست می‌دهد، آن هم در شرایطی که با هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و این تورم افسارگسیخته مواجهیم، انتظار دارد خسارتی که دریافت می‌کند واقعی و متناسب با میزان زیانش محاسبه شود. کشاورزان صدقه نمی‌خواهند، ما حقمان و جبران خسارت واقعی را می‌خواهیم.» 

خرمی در ادامه خواستار شفاف‌سازی مسئولان شهرستان مبارکه و استان اصفهان شده و چندین پرسش کلیدی را مطرح می‌کند: «مسئولان پاسخ دهند که این مبلغ ناچیز دقیقاً بر چه مبنایی محاسبه شده است؟ فرمول محاسبه خسارت چیست؟ آیا در این محاسبه، قیمت واقعی محصول، هزینه‌های انجام‌شده توسط کشاورز برای آماده‌سازی زمین و درآمدی که در شرایط عادی می‌توانست از این خاک به دست بیاید، لحاظ شده است؟ اگر این مبلغ واقعاً به اسم «خسارت خشکسالی» پرداخت شده، مسئولان بیایند و برای مردم شفاف توضیح بدهند که چطور خسارت حدود ۵۰۰ میلیون تومانی یک کشاورز، تنها ۱۰ میلیون تومان ارزیابی شده است؟ »

با گرانی کود و سم، چرخ کشاورزی نمی‌چرخد

وی در بخش پایانی صحبت‌های خود به عرق ملی و روحیه تولیدگری کشاورزان اشاره کرده و می‌گوید: «کشاورزها به هیچ‌وجه نمی‌خواهند زمین‌هایشان بدون کشت و زرع رها شود. اتفاقاً در این شرایط سخت اقتصادی و تحریم‌هایی که برای ایران عزیزمان پیش آمده، ما می‌خواهیم روی زمین‌هایمان کار کنیم، تولید کنیم و چرخ اقتصاد و معیشت کشور را هرچند اندک بچرخانیم تا بتوانیم آبرومندانه زندگی خانواده‌هایمان را هم تأمین کنیم. اما با این شرایط اقتصادی، این شیوه عجیب جبران خسارت و گران شدن روزافزون کود و سم، ادامه کار کشاورزی برای خیلی از این زحمتکشان که روزگاری زندگی پررونقی داشتند، روزبه‌روز سخت‌تر می‌شود.» 

درخواست این قشر زحمتکش در جوهرستان مبارکه و استان اصفهان کاملاً روشن است: محاسبه خسارت‌ها باید «شفاف، کارشناسی‌شده و متناسب با زیان واقعی کشاورز» باشد. آن‌ها از مسئولان ترحم نمی‌خواهند، بلکه منتظر پاسخی قانع‌کننده هستند که این اعداد و ارقام چگونه محاسبه شده و چرا فاصله غرامت پرداختی با خسارت واقعی تا این اندازه نجومی است.

 

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز