اعتراض به اصلاح قانون کار در آرژانتین ادامه دارد؛
نه به محدود شدن حق اعتصاب!
باوجود پایان یافتن روز کارگر، یک هفته بعد از اول ماه می، کماکان اعتراضات پراکنده علیه تغییر قانون کار در آرژانتین ادامه دارد.
به گزارش ایلنا و به نقل از خبرگزاری اسوشیتدپرس، کارگران آرژانتینی هفته گذشته در بوئنوس آیرس، پایتخت آرژانتین، به بهانه روز جهانی کارگر، اعتراضات گستردهای علیه اصلاحات قانون کار که توسط دولت خاویر میلی به مجلس فرستاده شده، به راه انداختند.
یک روز قبل از روز جهانی کارگر، کنفدراسیون سراسری کارگران آرژانتین یا CGTA، به سمت دفتر مرکزی دولت در مرکز پایتخت این کشور راهپیمایی ترتیب دادند تا در برابر تغییرات میلی در قانون کار اعتراض کنند.
قانون کار قبلی در آرژانتین از سال ۱۹۷۴ حمایتها و حقوق عادلانهای را برای کارگران آرژانتینی تضمین کرده بود، اما خاویر میلی با این بهانه که این قانون کار سرمایهگذاری شرکتهای خارجی را تضعیف کرده، قصد تغییر این قانون را دارد.
اکتاویو آرخولو، یکی از رهبران CGTA، به جمعیت کارگرانی که طبل میزدند، بنر تکان میدادند و علیه مایلی شعار میدادند، گفت: ما میخواهیم به این دولت بگوییم، دیگر بس است. آقای رئیس جمهور، صبر ما تمام شده است.
روسای جمهور گذشته برای دههها تلاش کردند تا بازار کار را آزاد کنند اما در مواجهه با مقاومت شدید اتحادیههای قدرتمند آرژانتین شکست خوردند. با وجود هفتهها اعتراض و اعتصاب سراسری، مایلی در ماه فوریه بسته قانون کار را تصویب کرد که پیروزی بزرگی برای دستور کار بازار آزاد او بود.
مخالفان مایلی به روند تجدیدنظر برای به چالش کشیدن این قانون چسبیدهاند. رهبران اتحادیه قصد دارند پس از آنکه دادگاهی هفته گذشته حکمی را که اجرای این قانون را به درخواست آنها به حالت تعلیق درآورده بود، لغو کرد، دادخواست دیگری ارائه دهند. انتظار میرود این پرونده به دیوان عالی کشور برود.
اصلاحات قانون کار در کشوری که اتحادیههای کارگری به تأسیس جنبش چپگرای پرونیست از دهه ۱۹۴۰ کمک کردند، نگرانیهایی ایجاد کرده است. این موضوع به ویژه زمانی حساس شده که تلاش اصلی خاویر میلی برای از بین بردن رکودِ تورمی، باعث کاهش شدید دستمزدهای حقیقی و افزایش بیکاری شده است.
قانون جدید کار مصوب دولت که با هدف کمک به کسبوکارهای داخلی و سرمایهگذاران خارجی تصویب شده و اخراج کارگر را آسانتر کرده، به شرکتها اجازه میدهد روزهای کاری را از هشت ساعت به ۱۲ ساعت افزایش دهند. همچنین قانون اضافه کار را به زیان کارگر تغییر داده و قوانین حداقل دستمزد را برای بیشتر واحدهای تولیدی جدید تغییر داده است. دورههای آزمایشی و کارآموزی را که در طی آن کارگران و کارمندان میتوانند بدون مزایا اخراج شوند، تمدید شده و حق مرخصیهای با حقوق نیز به شدت تضعیف شده است.
سرجیو آخیره، ۵۱ ساله، راننده اتوبوس در راهپیمایی اخیر روز کارگر آرژانتین به خبرنگار آسوشیتدپرس میگوید: «این دولتی است که به مردم اهمیتی نمیدهد. هزینهها همچنان در حال افزایش است و حقوق ما ثابت مانده است. ما با اضافه کاری زندگی میکنیم. اکنون آنها میخواهند آن را با بقیه مزایا از ما بگیرند.»
این قانون همچنین حق اعتصاب کارگران را محدود میکند، قدرت اتحادیههای ملی را برای تعیین حقوق در کل صنایع کاهش میدهد و اختیار دادگاهها را در مورد پرداختهای اخراج محدود میکند، که منتقدان میگویند مدتهاست کارفرمایان را در دام دعاوی پرهزینه انداخته و استخدام رسمی را دلسرد کرده است. تقریباً نیمی از کل آرژانتینیها بدون حساب و کتاب کار میکنند!
شواهد گویای آن است که باوجود پایان یافتن روز کارگر، یک هفته بعد از اول ماه می، کماکان اعتراضات پراکنده علیه تغییر قانون کار آرژانتین ادامه دارد.