در گفتگو با ایلنا مطرح شد؛
شهادت پرستاران اورژانس در جنگ/ همچنان حقوق ها ناچیز است
یه فعال صنفی پرستاری گفت: متأسفانه در جنگ اخیر، چند نفر از همکاران ما در اورژانس پیشبیمارستانی به شهادت رسیدهاند. همچنین شاهد تخریب پایگاهها نیز بودهایم؛ هرچند ممکن است این تخریبها بهطور مستقیم نبوده باشد، اما پایگاههای اورژانس که در سطح شهر پراکنده هستند، دچار آسیبهای عمرانی قابل توجهی شدهاند.
رضا قرهباغی، فعال صنفی پرستاری و عضو هیئتمدیره انجمن پزشکی در رابطه با وضعیت پرستاران اورژانس پیشبیمارستانی در شرایط جنگی به خبرنگار ایلنا گفت: فعالیتهای امدادی در وضعیت جنگی واقعاً چندین برابر دشوارتر از حالت عادی شده بود. حتی در شرایط عادی نیز نیروهای پرستاری، بهویژه نیروهای فوریت، با سختیهای فراوانی مشغول به کار هستند؛ این امر به دلیل کمبود امکانات، عدم تناسب میان امکانات و نیروها، و همچنین حجم بالای مأموریتها و تماسها است.
وی گفت: در واقع، نیروهای فوریت همواره از جمله نیروهایی بودهاند که در شرایط سخت و با فشار مضاعف فعالیت کردهاند. اکنون با توجه به شرایط جنگی و حملاتی که صورت گرفت، بهویژه در شهرهای بزرگی که در جریان آن هستید، این سختیها بهطور طبیعی چندین برابر شد و جان همکاران ما نیز به مراتب بیشتر در معرض خطر قرار گرفت.
قرهباغی گفت: در برخی موارد، هنگام وقوع انفجارها و اعزام نیروها، شاهد آن بودیم که در پی انفجارهای ثانویه، آسیبهای شدیدی به نیروها وارد میشود. متأسفانه در همین جنگ اخیر، چند نفر از همکاران ما به شهادت رسیدهاند. همچنین شاهد تخریب پایگاهها نیز بودهایم؛ هرچند ممکن است این تخریبها بهطور مستقیم نبوده باشد، اما پایگاههای اورژانس که در سطح شهر پراکنده هستند، دچار آسیبهای عمرانی قابل توجهی شدهاند. این شرایط، علاوه بر استرسهای شغلی پیشین، فشار روانی مضاعفی را نیز بر نیروها تحمیل کرده است.
قرهباغی در پاسخ به این پرسش که وضعیت حقوقی پرستاران چگونه است و آیا پرداختها بهموقع انجام میشود یا مشکلات گذشته همچنان ادامه دارد، گفت: متأسفانه حقوق همکاران از قبل نیز پایین بوده و اکنون نیز تغییر محسوسی در آن ایجاد نشده است. با وجود این حجم از استرسهای شغلی و نگرانی همکاران نسبت به خانوادههایشان در زمان انجام شیفت، نهتنها بهبودی حاصل نشده، بلکه مشکلات پیشین نیز همچنان پابرجاست. تاکنون بهبود قابل توجهی در زمینه کارانهها نیز مشاهده نشده و همان حقوق قبلی همچنان پرداخت میشود. باید منتظر ماند و دید افزایش حقوق به چه صورت خواهد بود. البته تأخیری در پرداخت حقوق وجود نداشته، اما بهبودی نیز مشاهده نشده است.
وی در خصوص مهمترین مطالبات پرستاران گفت: مهمترین خواسته افزایش امتیاز سختی کار است. با توجه به شرایط فعلی، لازم است این امتیاز افزایش یابد تا همکاران بتوانند با حداقل ۲۰ سال سابقه خدمت بازنشسته شوند؛ چرا که در این حرفه آسیبهای فراوانی متحمل میشوند و به خصوص این آسببها در دورههای بحران چندین برابر میشود. موضوع دیگر، مسئله تعرفهگذاری خدمات پرستاری است که سالهاست مطرح شده، اما متأسفانه اقدامی مؤثر در این زمینه صورت نگرفته است، بهویژه برای نیروهای فوریتها که با توجه به ماهیت کارشان و حضور در محیطهای نامتعارف، حتی نسبت به پرستاران بیمارستانی نیز با سختیهای بیشتری مواجه هستند؛ نمونه آن را در همین شرایط جنگی بهوضوح مشاهده کردیم.