ایلنا بررسی میکند:
حقوق زنان کارگر در قانون کار/ مادران حقوق ویژه دارند
یکی از مسائلی که زنان کارگر با آن مواجه هستند این است که بیشتر مفادی که در قانون کار ایران برای زنان مطرح شده است، محدود به وظایف مادری و امتیازات دوران بارداری و شیردهی است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در آستانه هشتم مارس (روز جهانی زن) این روز برای زنان کارگر اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که اساساً فلسفه نامگذاری این روز به عنوان روز جهانی زن، به پاس مبارزات و اعتراضات زنان کارگر در این روز بوده است.
در کشور ما ایران نیز زنان کارگر تلاش زیادی برای بهبود وضعیت معیشتی از طریق تشکلیابی و اعتراضات صنفی تاکنون داشتند. در قانون کار ایران نیز برخی مواد شامل زنان کارگر می شود.
در این ارتباط، مواد ۷۵ تا ۷۸ قانون کار به امتیازاتی برای زنان کارگر اختصاص یافته تا شرایط کارشان را بهبود بخشد.
برای مثال در ماده ۷۵ قانون کار آمده است: انجام کارهای خطرناک، سخت و زیانآور و نیز حمل بار بیشتر از حد مجاز با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی، برای کارگران زن ممنوع است.
همچنین در ماده ۷۶ در ارتباط با شرایط خاص زنان کارگر که شامل حق مرخصی زایمان و حفاظت از نوزادان میخوانیم: مرخصی بارداری و زایمان کارگران زن جمعاً ۹۰ روز است. حتیالامکان ۴۵ روز از این مرخصی باید پس از زایمان مورد استفاده قرارگیرد. برای زایمان توأمان ۱۴ روز به مدت مرخصی اضافه میشود. پس از پایان مرخصی زایمان، کارگر زن به کار سابق خود باز میگردد و این مدت با تأیید سازمان تأمین اجتماعی جزء سوابق خدمت ویمحسوب میشود. همچنین حقوق ایام مرخصی زایمان طبق مقررات قانون تأمین اجتماعی پرداخت خواهد شد.
از طرف دیگر بارداری زنان کارگر شرایط خاص کار را به واحدها تحمیل میکند. در ماده ۷۷ قانون کار در این رابطه آمده است: در مواردی که به تشخیص پزشک سازمان تأمین اجتماعی، نوع کار برای کارگر باردار خطرناک یا سخت تشخیص داده شود، کارفرما تاپایان دوره بارداری وی بدون کسر حقالسعی کار مناسبتر و سبکتری به او ارجاع میکند.
از طرف دیگر، در ماده ۷۷ قانون کار علاوه بر این برای کارگران زنی که در دوران شیردهی هستند، آمده است: در کارهایی که دارای کارگر زن هستند کارفرما مکلف است به مادران شیرده تا پایان دو سالگی کودک پس از هر سه ساعت نیم ساعتفرصت شیر دادن بدهد. این فرصت جزء ساعات کار آنان محسوب میشود و همچنین کارفرما مکلف است متناسب با تعداد کودکان و با در نظر گرفتنگروه سنی آنها مراکز مربوط به نگهداری کودکان (از قبیل شیرخوارگاه، مهد کودک و…) را ایجاد نماید.
طبق قانون کار «آییننامه اجرایی، ضوابط تأسیس و اداره شیرخوارگاه و مهد کودک توسط سازمان بهزیستی کشور تهیه و پس از تصویب وزیر کار به مرحله اجراء گذاشته میشود.»
به نظر میرسد علاوه بر مواد فوق، امتیازات قابل توجهی باید به زنان کارگر در ارتباط با مزد، جلوگیری از خشونت و آزار در محیط کار و حق تشکلیابی و مرخصی و نگهداری از فرزندان داده شود تا بتوانیم باتوجه به نابرابری مزدی میان زنان و مردان، به نقطه مطلوبی برسیم.