تکرار یک سناریوی آشنا در استقلال؛ بلاتکلیفی نیمکت سرمربیگری
در حالی که سهراب بختیاریزاده توانسته استقلال را به صدر جدول برساند، بیمیلی مدیران باشگاه برای برنامهریزی فصل آینده، آینده این سرمربی را در هالهای از ابهام قرار داده است.
به گزارش ایلنا، پس از قطع همکاری باشگاه استقلال با ریکاردو ساپینتو، مدیران این باشگاه بار دیگر به گزینهای آشنا روی آوردند و هدایت تیم را به سهراب بختیاریزاده سپردند؛ مربیای که پیش از این نیز در مقاطع مختلف روی نیمکت آبیها نشسته بود.
بختیاریزاده خیلی زود روند آمادهسازی تیم را آغاز کرد و توانست شرایط استقلال را بهبود ببخشد؛ بهطوری که این تیم به صدر جدول رسید. اما تحولات منطقهای و توقف رقابتهای لیگ برتر از ابتدای اسفند ۱۴۰۴، همهچیز را در حالت تعلیق قرار داد. اکنون با گذشت نزدیک به دو ماه، هنوز مشخص نیست لیگ از سر گرفته میشود یا خیر.
در چنین شرایطی، اگر مسابقات ادامه پیدا کند، بختیاریزاده همچنان به کار خود ادامه خواهد داد، اما برای فصل آینده هیچ تضمینی درباره حضور او وجود ندارد. حتی گفته میشود پیش از توقف مجدد تمرینات، او پیشنهاد داده بود برنامههای فصل بعد را تدوین و ارائه کند، اما این درخواست با پاسخ مشخصی مواجه نشد.
با توجه به بسته بودن پنجره نقلوانتقالات استقلال، بختیاریزاده قصد داشت با استفاده از بازیکنان جوان و تیمهای پایه، راهحلی برای عبور از بحران پیدا کند. با این حال، مدیران باشگاه اعلام کردند تصمیمگیری درباره برنامه فصل آینده باید در هیأتمدیره بررسی شود.
گزارشها حاکی از آن است که برخی اعضای هیأتمدیره اساساً تمایلی به دریافت برنامه از بختیاریزاده نداشتهاند؛ موضوعی که بهعنوان نشانهای از بیمیلی برای ادامه همکاری با او تلقی میشود. این در حالی است که پیشتر نیز زمزمههایی درباره مخالفت باشگاه با تمدید همکاری او مطرح شده بود.
ابهام در تصمیمات مدیریتی استقلال همچنان پابرجاست. برخی گمانهزنیها از انتظار مدیران برای مشخص شدن وضعیت سایر مربیان یا حتی بازگشت به گزینههای خارجی حکایت دارد.
اگر لیگ نیمهتمام باقی بماند و تغییرات روی نیمکت استقلال رخ دهد، سناریویی مشابه فصل گذشته برای بختیاریزاده تکرار خواهد شد؛ حضوری کوتاهمدت و سپس جایگزینی با مربی دیگر.
با این حال، هنوز همهچیز قطعی نیست. در صورت تغییر شرایط و ادامه موفقیتهای استقلال، این احتمال وجود دارد که مدیران باشگاه در تصمیم خود تجدیدنظر کنند. اما فعلاً سکوت درباره آینده و عدم برنامهریزی رسمی، بیش از هر چیز نشاندهنده فضای مبهم و تصمیمات پنهان در ساختار مدیریتی استقلال است.
