در نشست «فارسی گویان ادب ایران زمین» مطرح شد؛
چرایی نامگذاری سالروز فوت شهریار به عنوان روز شعر؛ سوال درستی است/ جریان ادبیات ایران اتفاقی و عقیم است
در نشست «فارسی گویان ادب ایران زمین» جریان ادبیات ایران در حوزه داستاننویسی جریانی اتفاقی و عقیم خوانده شد.
به گزارش ایلنا، همزامان با روز شعر و ادب فارسی نشست «فارسی گویان ادب ایران زمین» عصر دیروز (شنبه بیستوهفتم شهریورماه) با موضوع واکاوی جریان شعر و ادب فارسی با حضور حمیدرضا شکارسری و داوود ملکی در خانه فرهنگ صدف منطقه 4 برگزار شد.
در این برنامه ملکی در مفهوم ادبیات به گفته دکتر زرین کوب اشاره کرده و گفت: بر اساس این تعریف ادبیات در هر قالبی را میتوان هنری دانست که به واسطه آن پیچیدگی های انسانی در هر بعدی را به زبان ساده اما ماندگار بیان کرد. با این دید میتوان به قطعیت گفت که در بین سایر شاخههای هنر ،ادبیات را میتوان سرآمد دانست.
نویسنده مانیفست روزگار سالخوردگی با اشاره به اینکه هر مولفه انسانی می تواند کارکردهایی دربر داشته باشد گفت: این خصیصه برای ادبیات هم وجود دارد و در عین حال با قوت هم وجود داشته و تاثیرگذار است. در این جا به سه کارکد مهم ادبیات اشاره میکنم که اولین آن تقویت نگرش مبتنی بر اندیشه در بین تولیدکنندگان و همچنین مخاطبان آثار است. ادبیات هنر اندیشیدن است که به واسطه آن میتوان فکر و ذهن را به گوشهای از زوایای پنهان وجودی بشر کشانید. این خصیصهای است که ادبیات را از هنرهای دیگر متمایز میکند. کارکرد بعدی ادبیات ایجاد و بهبود روابط اجتماعی است. مصداق آن این جمله است که بزرگی گفته ادب از که آموختی گفت از بیادبان. این مصداق به خصوص در ادبیات داستانی بسیار مشهود و ملموس است. ما در داستان خیلی مواقع موضوعاتی را به چالش میکشیم که چرک آلود و اندوهبار است اما وقتی به فرامتن داستان توجه شود به این مهم خواهیم رسید که مخاطب با دیدن این نوع نگاهه و زاویه دید فکر و نگاهش شاید به آن موضوع تغییر کرده و در صدد تغییر نگرش خود برآید. و کارکرد سوم کارکرد دیپلماسی آن است. امروزه ادبیات به زبان عمومی تبدیل گشته و کشورهای توسعه یافته به واسطه تبادل آثار و افکار ادیبان و اندیشمندان خود سطح دیپلماتیک خود را گسترش داده و آنرا راهی برای بهبود روابط بینالمللی خود قرار میدهند.
وی در ادامه به واکاوی کوتاهی در ادبیات معاصر ایران پرداخت و در طی آن جریان ادبیات ایران در حوزه داستاننویسی را جریانی اتفاقی و عقیم خواند. او گفت: با بررسی تارخ ادبیات ایران نسبت به جهان متاسفانه می بینیم که در زمانی که نویسندگان اروپایی در حال تجربه و تولید آثار ادبی بودند در ایران فقط جنگ بوده و کشمکش و بر همین اساس به دلیل کمبود راه برای ایجاد روابط بینالمللی مناسب داستاننویسی خیلی دیر به این مرزو بوم وارد شد و آن هم بر اثر شاید بتوان گفت اتفاق.
حمید رضا شکارسری یکی دیگر از میهمانان این برنامه بود که بحث خود را با ماهیت شعر آغاز کرد و گفت: سخن آهنگین و موزون همیشه و در همه جا توانسته اثری فراتر از آنچه که از یک جمله یا یک متن بر میآید را بگذارد. بنابر این ماهیت شعر بر اساس همین ویژگی پایهریزی شده و شعرا سعی کردهاند که با استفاده از آمیختگی زیباییشناسی هنر و علم ادبیات حرفها و تفکرات خود را طوری به مخاطب برسانند که بر اساس تعریف دکتر زرینکوب مخاطب آن را در سینه نگهداشته و برای دیگران نقل کند که این دقیقا اصالت ادبیات است.
شاعر مجموعه چه تنهاست ماه در ادامه به جریان شعر ایران اشاره داشته و در خصوص چرایی نامگذاری سالروز فوت مرحوم شهریار به عنوان روز شعر و ادب فارسی گفت: دقیقا سوال سوال بجایی است که البته من دلایل خود را در جواب آن بیان میکنم که یکی از آنها این است که شهریار و شعر او از جمله با نفوذ ترین آثار در بین مردم بوده و خوانده شده یعنی دقیقا ویژگی بارزی که یک اثر هنر شعر باید داشته باشد را داراست. مردم در واقع با اشعار او زندگی کردهاند و روزگار گذراندهاند. از دیگر ویژگیهای آثار شهریار این است که شهریار در اکثر قالبهای شعری اثر داشته و آثار در خور توجه و با کیفتی را خلق کرده است. در قصیده، مثنوی و حتی در شعر نو نیز از شهریار آثار ی را قابل اعتنا و قوی می بینیم که من فکر می کنم همین ویژگیها باعث شده که این روز به عنوان روز شعر و ادب فارسی انتخاب گردد.