در نشست «زاهد نیشابور» مطرح شد:
رباعیات عطار کم از آثار خیام ندارد/ قرابت تئوری مکتب انسانگرایی مزلو وراجرز با آثار منثور شیخ عطار
به مناسب روز عطار نشست «زاهد نیشابور» در خانه فرهنگ صدف برگزار شد.
به گزارش ایلنا، حکیم ابومحمد فریدالدین عطار نیشابوری از شاعران قرن ششم هجری بود که در نیشابور دیده به جهان گشود. حکیم عطار را بیشک میتوان یکی از بزرگترین عرفا و پاکباختگان خودشناسی و خداشناسی معرفی کرد که با نگاهی به آثار وی این گفته به گزاف نیست. آثاری مانند تذکره الاولیاه، الهی نامه، منطق الطیر با ۴۶۰۰ بیت، مختارنامه و...
۲۵ فرودرین ماه به حکم بزرگداشت این شاعر و عارف بزرگوار هم روز خجستهای شد که به همین مناسبت برنامه «زاهد نیشابور» روز سه شبه ۲۴ فروردین سال جدید در خانه فرهنگ صدف برگزار شد.
در این برنامه که حمیدرضا شکارسری به عنوان میهمان حضور داشت به جایگاه بلند رباعیات عطار اشاره کرد و گفت: ما در ایران وقتی نامی از رباعی میبریم ذهن و نگاه به سرعت به اسم خیام خیره میماند اما در این میان اگر مطالعه دقیق و وسیع داشته باشیم میبینیم که رباعیات عطار اگر ارزشی مضاعف نداشته باشد قطعا کم از آثار خیام ندارد اما متاسفانه به دلیل کم توجهی به ادبیات کلاسیک این امر مغفول مانده است.
شاعر «ردپا بر لبه تیغ» با اشاره به زندگینامه شیخ عطار بیان داشت: در نظر داشته باشیم که عطار در یکی از خونبارترین دورههای تاریخی ایران زیسته و هنر او با وجود تمام درگیریها، گزفت و بندها و کشت و کشتارها ارزش بیشتری پیدا میکند. از جمله بارزترین نقاط زندگی وی چگونگی سرگشتگی او وروی آوردن به عرفان است با توجه به روایات متعدد اگر با نگاه زیباییشناختی بخواهیم آنرا بررسی کنیم میبینیم و قتی این تحول را در قالب یک قصه میخوانیم چقدر تاثیر گذار و قابل تامل است تا اگر به صورت یک واقعه تاریخی نقل میشد.
داوود ملکی نویسنده از دیگر میهمانان این برنامه بود که به بررسی افکار شیخ عطار پرداخت.
وی گفت: با نگاهی به زندگی این عارف بزرگ و همچنین بررسی معانی مثل عرفان و تصوف میتوان به این تصویر ست یافت که شیخ عطار نه یک صوفی بلکه عارفیست که عرفان وی راه کمال را به انسان نشان میدهد ونه اینکه ادعایی باشد بر معرفت خود عارف.
نویسنده «مانیفست روزگار سالخوردگی» با معرفی پژوهشی به نام بررسی دیدگاههای روانشناختی عطار بر اساس مکتب انسان گرایی با رویکرد میان رشتهای (کاری از زهره نجفی، مهنوش مانی و مهرداد کلانتری از دانشگاه اصفهان) به تبیین برخی دیدگاههای مشترک پرداخت و گفت: با توجه به تئوری مکتب انسان گرایی که توسط مزلو وراجرز ارائه شده که پایه آن ارزشهای اخلاقی انسان، پرهیز از تعصبات، دوری از تزویر وریا، و رسیدن به آرمان شهر میباشد، با کمی دقت در ابیات و آثار منثور شیخ عطار نیز میتوان این مضامین را به خوبی مشاهده نمود که این نقاط نقاط مشترکی است میتواند با عث مفاخره ما باشد زیرا که این مکتب در سال ۱۹۶۰ در اروپا پا گرفت اما اشعار و آموزههای شیخ عطار چندین قرن پیش به رشته تحریر درآمده. حال اگر ما دیر فهمیدهایم گناه گردن آنها نیست.