در نشست وندالیسم و هنرهای شهری در تهران مطرح شد:
سرقت مجسمههای تهران مهمترین وندالیسم هنرهای شهری است
مهمترین وندالیسم در هنرهای شهری سرقت مجسمههای تهران بود که در سال ۱۳۸۹ اتفاق افتاد.
به گزارش ایلنا؛ نشست «وندالیسم و هنرهای شهری در تهران» با سخنرانی سیدرضا حسینی لاهیجی و سیدمحمود شعیبی عصر سه شنبه ۲۹ دی ماه در پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری جهاد دانشگاهی برگزار شد.
سیدرضا حسینی لاهیجی در این نشست با نمایش تصاویری از هنرهای شهری در شهر تهران و شهرهایی از دیگر کشورها گفت: هنر یک سرمایهگذاری در حوزه آرامش شهروندان است و بهترین مرجع برای تصمیمگیری درباره هنرهای شهری هنرمندان مجرب هستند.
حسینی لاهیجی در ادامه گفت: نقاشی دیواری، آثار حجم، نمادها و نشانهها، یادمانها، گرافیک محیطی و رنگ در منظر شهری، هنرهای جدید و هنرهای مردمی در حوزه هنرهای شهری قرار میگیرند که امروز متاسفانه در شهرها از جمله شهر تهران فضاهایی برای هنرهای شهری وجود ندارد.
حسینی لاهیجی افزود: ایجاد شوک تصویری برای برهم زدن عادات تصویری از شیوههایی است که در هنرهای شهری کاربرد دارد و مبلمان شهری هم میتواند به شکل آثار هنری ارائه شود و آثار هنر جدید نیز در شهر جایگاه مهمی دارد. جای گرافیستها در شهر خالی است در حالی که گرافیستها میتوانند حضور موثری در شهر داشته باشند.
او با اشاره به وندالیسم به عنوان پدیدهای مبنی بر تخریب اموال عمومی گفت: سرقت و غیب شدن مجسمههای شهر تهران در سال ۱۳۸۹ مهمترین وندالیسم هنرهای شهری بود.
سیدمحمود شعیبی نیز در این نشست گفت: زیبایی شهر میتواند در کاهش وندالیته موثر باشد و هرچه محیط شهر امنتر باشد، وندالیسم هم کمتر میشود، بنابراین شهر باید به گونهای طراحی شود که فضا به وندالها داده نشود.
شعیبی با اشاره به هنر خیابانی (street art)، هنر مردمی (public art) و هنرهای شهری گفت: هر سه گروه این هنرها بیشتر در حوزه هنرهای شهری تعریف میشوند و هنرهای شهری که موضوع نسبتا جدیدی است میبایست چند دهه بگذرد تا به عنوان بخش مهمی از هنرهای تجسمی شناخته شود و مبانی نظری آن نیز تبیین شود.
شعیبی سپس به وندالیسم پرداخت و گفت: وندالیسم داشتن روحیه بیمارگونه برای تخریب اموال و اماکن عمومی است و در هنرهای شهری نیز به عنوان اموال عمومی میتواند وندالیسم رخ دهد.
او با اشاره به انواع وندالیسم گفت: وندالیسم به سه دسته گروهی و هدفمند، فردی و بیهدف و مدیریتی تقسیم میشود و میتواند علل تربیتی روانی یا اجتماعی داشته باشد.
شعیبی افزود: وندالهایی که به سراغ هنرهای شهری میروند به دو دسته تقسیم میشوند، دسته اول افرادی که مثل سایر اموال عمومی به سراغ هنرهای شهری هم میروند و آنها را تخریب میکنند و گروه دوم افرادی که به طور اختصاصی متوجه اثر هنری میشوند و به سراغ تخریب آثار هنری میروند چون معتقدند افرادی با رانت و رابطه و... آثار هنری شهری را ارائه کردهاند.
او در ادامه به رابطه وندالیسم و گرافیتی اشاره کرد و گفت: در خیلی از منابع تا چند سال پیش گرافیتی و وندالیسم همنشین بودند اما امروزه با تغییر شکل هنری، گرافیتی وجه هنری پیدا کرده است و گرافیتیهایی آن را از شیوه و مرام وندال جدا کردند، مانند بنکسی که از گرافیتیهای مشهور و تاثیرگذار است.