روابط انسانی در یک خانه ویلایی
مجموعه داستان «خانه ویلایی»، نوشتهی مسعود لک به تازگی ازسوی نشر صدای معاصر منتشر شده است. او پیش از این مجموعه داستان کوتاهی با نام «شکارچی را به عروسیام دعوت کن» منتشر شده بود.
مسعود لک دربارهی این کتاب به خبرنگار ایلنا گفت: این کتاب دارای 10 داستان کوتاه است با محوریت ارتباط بین انسانها و روابط انسانی و همچنین روابط افراد با اجتماع است.
وی افزود: نگارش این داستانها را از سال نود شروع کردم. تعدادی از داستانهایی که در «خانه ویلایی» منتشر شده، قبلاً در کتاب «شکارچی را به عروسیام دعوت کن» وجود داشت که مجوز نگرفت و از کتاب حذف شد. اما خوشبختانه این بار داستانها بدون اصلاحیه منتشر شدند.
لک با اشاره به فضای داستانیِ «خانه ویلایی» افزود: در این کتاب سعی کردم موضوعات و مفاهیم را سادهتر و ملموستر بیان کنم. سعی کردم چندان با ذهنیتها درگیر نشوم و فضاهای و روایتهای سادهتری را استفاده کنم. در این کتاب تلاش شده تا خلاقیتی ارائه شود.
این نویسنده با بیان اینکه زبان برای من نقش مهمی دارد؛ گفت: سعی کردم بازیهای زبانی را در اثر به کار ببرم و خلاقیت و نثر مختصر به خودم را ایجاد کنم.
وی با اشاره به اسم کتاب گفت: «خانه ویلایی»، نام یکی از داستانهای کتاب است. ابتدا نام دیگری داشت که به پیشنهاد یکی از دوستان آن را تغییر دادم. این داستان، برگزیدهی جایزهی ادبی دومین دورهی اصفهان شد.
این کتاب در صدوسیو صفحه منتشر شده است. در بخشی از این کتاب آمده است:
«میگفت که میداند منتظر مردن استاد نیستم و نیتم خیر است. وقتی حال استاد کمی خوب میشد تلفن میزد، میخندید و از رفات و دلبستگی چند ساله استاد با شانه به سرهای لواسان میگفت که آوازهاش همه جا پیچیده است.
-استاد با شانه به سرها رفاقت دارند اما بعد از ناخوشیشان، لواسان دارد پر میشود از شانه به سرهایی که از غم استاد زمینگیر شدهاند. باور میکنید؟
لواسان بی شانه به سر جای مخوفی است. خیلی مخوف، شما نمیدانید بهروز خان، نمیدانید این طوری ملک اینجا متری دوزار هم نمیارزد. میارزد؟»