خبرگزاری کار ایران

چهارشنبه آخر سال؛ کشور در قرقِ ایران بود/ آمریکایی‌ها: خدا به دادمان برسد!

چهارشنبه آخر سال؛ کشور در قرقِ ایران بود/ آمریکایی‌ها: خدا به دادمان برسد!

حال و روز این روزهای کاخ سفید را مارک اسلاپینسکی، روزنامه‌نگار کانادایی، اینطور توصیف می‌کند: «فوری: گزارش‌هایی منتشر شده که تعداد دیگری از مقامات ارشد دولت ترامپ در حال برنامه‌ریزی برای استعفا هستند… این اتفاق الان دارد می‌افتد!»

به گزارش خبرنگار ایلنا، آخرین چهارشنبه سال که قرار بود تهران در قرق منافقان، ستون پنجمی‌ها و سلطنت‌طلبان باشد، تاریخ کشور طور دیگری ورق خورد، کشور در قرق کامل مردم بود و هیچ خبری از ضدانقلاب و گارد جاویدان موساد نبود. 

به رغم فراخوان گسترده موساد، تلویزیون اینترنشنال و دیگر شبکه‌های ضدانقلاب برای حضور براندازانه در ۲۶ اسفند، خبرنگاران ایرانی و خارجی از سراسر ایران، این خبر را ارسال کردند: کشور در قرق کامل مردم انقلابی است و کوچک‌ترین تحرک و حضوری از ضدانقلاب دیده نمی‌شود. 

این‌بار هم با هوشیاری مردم و فهم دقیق از وضعیت کشور، تهدیدات دشمن آمریکایی – صهیونی بی‌اثر ماند و خبری از شادی‌های منافقانه و کشتارهای داعش‌وار نشد. تمام برنامه‌ریزی‌ها بر باد رفت و  فراخوان‌ها بی‌اثر ماند و پول‌ها سوخت شد. دست پهلوی و دار و دسته منافقان از ایران کوتاه همچنان ماند و ترامپ...

بخوانید قصه ترامپ را...

ترامپ به راستی تنها مانده است، نتانیاهو که خود را از چشم‌ها پنهان داشته و در جلسات امنیتی نیز حاضر نمی‌شود، در این میان ترامپ هنوز جلوی دوربین‌ها حاضر است. او شب گذشته؛ خشمگنانه اتاق‌های کاخ سفید را بالا و پایین می‌کرد و دندان بر دندان می‌سایید: 

«دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، با عصبانیت از امانوئل مکرون، رئیس‌ جمهوری فرانسه، به دلیل نپیوستن به ائتلافی درباره تنگه هرمز و عدم مشارکت در تجاوز به ایران گفت: او خیلی زود دیگر در مقام خود نخواهد بود.»

او همچنین از متحدان آمریکایی خود انتقاد کرد که درخواست‌هایش برای اعزام کشتی‌های جنگی جهت اسکورت کشتی‌ها در تنگه هرمز را رد کرده‌اند و گفت: «این کشورها پس از دریافت حمایت‌های امنیتی برای دهه‌ها، به اندازه کافی وفادار به آمریکا نبوده‌اند.»

جان بولتون، مشاور امنیت ملی پیشین آمریکا، برای آنکه این وضعیت اسفبار را توجیه کند، گفت: «ترامپ با وجود اطلاع داشتن از توانایی ایران برای بستن تنگه هرمز، برای آن آماده نشده بود.»

براستی کشوری که سالیان سال دیگر کشورها را تحقیر می‌کرد و کاری جز تجاوز به خاک و جان و مال و عرض ساکنان دیگر مرزهای دور و نزدیک با خود نداشت، در تله‌ی عنکبوت گرفتار شده است. حال و روز این روزهای کاخ سفید را مارک اسلاپینسکی، روزنامه‌نگار کانادایی، اینطور توصیف می‌کند: «فوری: گزارش‌هایی منتشر شده که تعداد دیگری از مقامات ارشد دولت ترامپ در حال برنامه‌ریزی برای استعفا هستند…

این اتفاق الان دارد می‌افتد!» 

شاون رایان، نظامی و پیمانکار سابق CIA آمریکا، در واکنش به استعفای جو کنت نوشت: «گاهی اوقات تأثیرگذارترین جمله‌ای که می‌توانید بگویید، یک استعفای محکم است! جای تأسف است که کار به اینجا کشیده شده است. خدا به دادمان برسد! امیدوارم این حرف بعضی‌ها (حامیان ترامپ) را بیدار کند.»

اما در میدان...

در میدان جنگ، نقاط استراتژیک آمریکایی یک به یک حذف می‌شوند و ناوها از منطقه هر ساعت دورتر و دورتر. درست مانند ناو آبراهام لینکن که عملیاتی نشده؛ گریخت یا ناو هواپیمابر فورد که با ترسی که بر تن ساکنان آن افتاده بود، با یک آتش‌سوزی عامدانه، ۳۰ ساعت در آتش سوخت و از منطقه و دریای سرخ خارج شد. به این ترتیب، ناوهایی که قرار بود منطقه را به آتش بکشند و ایران را تسلیم کنند، فرار را بر ماندن ترجیح دادند و برای همیشه گم شدند. 

اینجاست که توییت هوشمندانه یک یمنی به عمق جان و دل ایرانیان می‌نشیند وقتی خطاب به ترامپ می‌نویسد: «اگه یه شماره ناشناس باهات تماس گرفت، جواب نده. ممکنه ترامپ باشه که می‌خواد ازت کمک بگیره.» 

براستی روز هجدهم جنگ، روز منحصر به فردی بود....

وصف این شب را وحید یامین‌پور اینطور نوشت: «همه‌ی اخبار و گمانه‌ها بر تولید ترس و اضطراب متمرکز بود. ترامپ پلید از یک شگفتانه برای ایران سخن گفته بود و مزدور سبُک‌مغزش پهلوی مفلوک، از پیش فراخوان ترور مسلحانه داده بود. مردم روزه‌دار پیش از سرخی غروب خیابان‌ها را پُر کردند تا جایی برای قدم‌های ناپاک وطن‌ستیزان باقی نماند. سال‌ها بعد یاد این شب‌ها ما را به خروش خواهد آورد. روزها و شب‌هایی که عرصه مجاهدت، مقارن با عبادت و روزه‌داری است. تن دادن به تهدید و ترور و نترسیدن. ترس ابزار کلیدی شیطان است «إِنَّما ذلِکُمُ الشَّیْطانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیاءَهُ». 

ما از تحت ولایت شیطان بیرون رفته‌ایم و دیگر این ابزار بر ما اثر نمی‌کند. آنگاه که کید و کار شیطان بی‌اثر شود، نصرت الهی خود را آشکار می‌کند و مگر اکنون آشکار نشده؟ چه بسا مهمترین نصرت و یاری الهی که اکنون آشکار شده همین سکینه و آرامشی است که در متن جنگ و در همسایگی ترور و آتش در چهره‌های مومنان آشکار شده: «هو الّذی انزل السّکینة فی قلوب المؤمنین»؛ خدای متعال آرامش به دلهای مؤمنین داد، «لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم»؛ تا این‌که ایمانشان تقویت شود…

مردم، هر شب با ایمانی افزون از شب قبل تکبیر می‌گویند. کار تمام است. آنچه کارشناسان جنگی نامش را تصعید یا افزایش متقابل تنش گذاشته‌اند در این‌سو به افزایش تصاعدی ایمان و سکینه بدل شده…

با ریخته شدن خون هر شهیدی، بیداری ما و ایمان و سکینه بیشتر اوج می‌گیرد. این جنگ، بیرون از زمان و مکان معمول و متعارف رخ داده. ما همه هر شب در خیابان به عملیات اعزام می‌شویم و هر روز مسافر کاروان راهیان نور هستیم.»

در این میان دختران و پسرانی که هنوز دل به عمو ترامپ و وعده‌های آزادی‌اش بسته‌اند، کافی‌ست این توییت را از یک کاربر آمریکایی بخوانند، وقتی نوشت: «به اون دختر ایرانی که بخاطر ترامپ نیمه برهنه شده و خوش‌رقصی می‌کند، بگید؛ تیم #اپستین به همراه ترامپ در این اتاق (عکسی دهشتناک که دیدن آن جز شرم و اندوه چیزی به همراه ندارد به همین دلیل از انتشارش خودداری کردیم) دندان‌های کودکان را می‌کشیدند تا نتونن آسیبی بهشون برسونن.» 

اطمینان داشته باشید در دنیایی که ترامپ و  نتانیاهو تعیین‌کننده سیاست‌ها و فرامینش باشند، چیزی جز پلیدی، تجاوز و کشتار و خیانت وجود ندارد. 

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز