«اسکورت»، روایتی انسانی از زیستی خطرناک
غزل رنجبری منتقد سینما در یادداشتی به نقد و بررسی فیلم سینمایی «اسکورت» ساخته جدید یوسف حاتمیکیا که در چهلچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، پرداخته است.
«اسکورت» تازهترین تجربه یوسف حاتمیکیاست؛ فیلمی جادهای که با تکیه بر ریتم تند، تعقیبهای نفسگیر و فضاسازی دقیق، جای خود را میان آثار اکشن سالهای اخیر باز میکند. حاتمیکیا در این پروژه عمداً از سایه سنگین پدر فاصله گرفته و تلاش کرده است امضای شخصیتری ارائه دهد؛ نتیجه نیز فیلمی است که در مسیر حرکت و جاده، به استانداردی قابل اتکا میرسد.
جاده؛ قهرمان پنهان فیلم
«اسکورت» در صحنههای جادهایاش بهترین عملکرد را نشان میدهد؛ از برداشتهای بلند تا قابهای حسابشده از خودروها، همهچیز حکایت از آن دارد که کارگردان به خوبی منطق این ژانر را میشناسد. جاده در این فیلم فقط یک لوکیشن نیست، میدانی زنده و نفسدار است که ریتم فیلم را تعیین میکند و مخاطب را میان سرعت و خطر نگه میدارد.
ایده ورود به جهان شوتیها نیز انتخاب هوشمندانهای است که فیلم را از نمونههای تکراری دور میکند و به آن هویت مستقل میبخشد.
کارگردانی قابل قبول
حاتمیکیا با کنترل میزانسنها و دوری از اغراقهای معمول اکشن ایرانی، نشان میدهد که بر جغرافیا و ریتم اثر تسلط دارد.
طراحی صحنهها تمیز و کاربردی است، دوربین بهجا حرکت میکند و فراز و فرودها با هدف ایجاد تعلیق شکل گرفتهاند.
«اسکورت» در بخش اجرا فیلمی منسجم است و حتی در برخی نقاط فراتر از میانگین آثار اکشن سالهای اخیر ظاهر میشود.
در کنار امتیازهای فنی، بازی امیر جدیدی نیز بخش مهمی از بار دراماتیک فیلم را بر دوش میکشد و حضورش تکیهگاهی برای روایت است.
ایده داستانی جذاب، با چند لغزش جزئی
فیلمنامه بر پایه یک ایده قوی بنا شده است؛ روایتی انسانی از زیست خطرناک شوتیها. این جهان خاکستری، ظرفیت درامی بالایی دارد و فیلم از آن بهره میبرد. هرچند در برخی فرازها، شخصیتپردازی کامل نمیشود و بعضی گرهها با شتاب حلوفصل میشوند، اما کلیت روایت همچنان قابل دفاع و سرپا باقی میماند.
«اسکورت» در مجموع یک فیلم جادهای خوشساخت با کارگردانی دقیق و ریسکپذیر است و بخشهای اکشن و جادهای فیلم چنان منسجم و حرفهای طراحی شدهاند که ضعف برخی بازیها و چند لغزش روایی را کمرنگ میکند.
یوسف حاتمیکیا با این اثر نشان میدهد که میتواند روی پای خودش بایستد و در یکی از دشوارترین ژانرهای سینمای ایران، فیلمی قابل اعتنا بسازد.
این فیلم اگرچه بینقص نیست، اما یکی از مهیجترین تجربههای سال و یک گام رو به جلو در سینمای اکشن ایران محسوب میشود.
