سینوزیت مزمن چطور به وجود می‌آید؟

به طور معمول، سینوس‌ها از طریق دهانه‌های کوچکی به داخل بینی تخلیه می‌شوند.هر چیزی که مانع این جریان شود، می‌تواند باعث تجمع مخاط و گاهی اوقات چرک در سینوس‌ها شود. تخلیه سینوس‌ها می‌تواند توسط ناهنجاری‌های ساختاری بینی، عفونت یا تورم بافت ناشی از آلرژی مسدود شود.

تجمع ترشحات مخاطی منجر به افزایش فشار سینوس و درد صورت می‌شود. در بزرگسالان، سینوزیت مزمن اغلب با تورم بینی ناشی از آلرژی، به ویژه آلرژی به گرد و غبار استنشاقی، کپک، گرده یا هاگ قارچ‌ها مرتبط است. این آلرژی‌ها باعث آزاد شدن هیستامین و سایر مواد شیمیایی می‌شوند که باعث تورم پوشش داخلی بینی و انسداد تخلیه سینوس‌ها می‌شوند.

پولیپ‌ها، تومورهای بینی و شکستگی‌های بینی می‌توانند تخلیه سینوس‌ها را مسدود کرده و منجر به سینوزیت مزمن شوند. سینوزیت مزمن همچنین در افرادی که سینوس‌ها و مجاری بینی آنها از نظر ساختاری به طور غیرطبیعی باریک است، دیده می‌شود. افراد مبتلا به آسم، فیبروز کیستیک یا مشکلات سیستم ایمنی بیشتر از دیگران به سینوزیت مزمن مبتلا می‌شوند.

شایع‌ترین علامت سینوزیت مزمن، فشار دردناک در قسمت‌های بالایی صورت، به ویژه در پیشانی، پشت بینی، بین یا پشت چشم‌ها یا در گونه است. گاهی اوقات، درد سینوس می‌تواند مانند درد دندان احساس شود. سایر علائم شامل گرفتگی بینی، آبریزش بینی که در شب بدتر می‌شود و نفس بدبو است که به مشکلات دندانی ربطی ندارد. تب و ترشحات غلیظ و تغییر رنگ یافته بینی از علائم سینوزیت حاد، یک عفونت سینوسی کوتاه مدت است که معمولاً توسط ویروس‌ها یا باکتری‌ها ایجاد می‌شود. همین علائم می‌توانند در سینوزیت مزمن نیز وجود داشته باشند.

علائم سینوزیت مزمن می‌تواند ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد. برخی از پزشکان سینوزیت را هنگامی مزمن می‌دانند که حداقل سه ماه طول بکشد.