منظومه گوی و چوگان منتشر شد
قاسمی؛ منظومۀ گوی و چوگان را در سال ۹۷۷ ق در ۱۵۰۰ بیت سروده است. از این منظومه دو نسخۀ خطی، یک نسخه در کتابخانۀ آستان قدس رضوی و نسخۀ دیگر در کتابخانۀ ملی فرانسه وجود دارد.
ضمیمۀ ۳۴ آینۀ میراث(منظومۀ گوی و چوگان «کارنامه») سرودۀ قاسمی گنابادی با مقدمه، تصحیحات و تعلیفات بهرام گرامی و زهرا مجیدی(یوسفی) منتشر شد.
به گزارش ایلنا؛ میرزا محمدقاسم فرزند میرسید عبدالله حسینی مشهور به قاسمی گنابادی یا قاسمی حسینی جُنابُدی با تخلص قاسمی، در ۹۳۰ ق در خانوادهای از سادات گناباد تولد یافت. کلانتری گناباد به خاندان او اختصاص داشت و او بعد از پدر به این مقام رسید، ولی این شغل را به برادر خود میرزا ابوالفتح واگذارد و به شاعری روی آورد. قاسمی دانشهای عقلی، به ویژه ریاضی، را از غیاثالدین منصور دشتکی شیرازی و شعر و ادب را نزد هاتفی آموخت. او نخست از شاعران درگاه شاه اسماعیل صفوی بود و پس از آن به خدمت شاه تهماسب درآمد؛ اما در مقابل اشعاری که سرود پاداشی نگرفت و دربار صفوی را رها کرد و نزد محمودخان والی دیار بکر، منطقۀ کردنشین ترکیه، رفت و منظومهای در بحر متقارب، بدان گونه که برای شاه اسماعیل و شاه تهماسب ساخته بود، برای این سلطان و پیروزیهای وی سرود. قاسمی در ۹۸۲ ق(و به احتمالی ۹۸۴ ق) در دیار بکر درگذشت.
قاسمی منظومۀ گوی و چوگان یا کارنامه را در سال ۹۷۷ ق در ۱۵۰۰ بیت سروده است. بنابر گفتۀ مصححان از این منظومه دو نسخۀ خطی، یک نسخه در کتابخانۀ آستان قدس رضوی با تاریخ کتابت تقریباً یک سال قبل از فوت شاعر و نسخۀ دیگر در کتابخانۀ ملی فرانسه با تاریخ کتابت حدود ده سال بعد از فوت شاعر وجود دارد.
این منظومه نیز براساس این دو نسخه تصحیح شده است و مصححان در آن اختلاف دو نسخه را نشان دادهاند. همچنین معانی کلمات و عبارات دشوار و شرح بسیاری از ابیات همراه با شواهد شعری از بیش از سی شاعر در زیرنویسها آورده شده است.
ضمیمۀ ۳۴ آینۀ میراث(منظومۀ گوی و چوگان «کارنامه») سرودۀ قاسمی گنابادی با مقدمه، تصحیحات و تعلیفات بهرام گرامی و زهرا مجیدی(یوسفی) به صاحب امتیازی مرکز پژوهشی میراثمکتوب، مدیرمسئولی اکبر ایرانی، سردبیری مجدالدین کیوانی، معاونت سردبیری عسکر بهرامی و مدیریت داخلی حسنا سادات بنی طبا منتشر شده است.