هشدار درباره «مواجهه ویرانگر» اروپا و روسیه؛ زنگ خطر جنگ در پنج سال آینده
یک تحلیلگر ارشد فرانسوی با هشدار درباره آینده امنیت اروپا، از احتمال وقوع یک «مواجهه ویرانگر» میان اروپا و روسیه در پنج سال آینده خبر داده است؛ هشداری که در شرایط تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی جهانی، بازتاب گستردهای یافته است.
به گزارش ایلنا، اولیویه اشمیت، پژوهشگر راهبردی فرانسوی و استاد مؤسسه عملیات نظامی آکادمی دفاع دانمارک در گفتوگو با روزنامه «لوموند»، تأکید کرده است که تحولات جنگهای اخیر، بهویژه در اوکراین و خاورمیانه، الگوهای سنتی جنگ را دگرگون کرده و جهان را وارد مرحلهای جدید از درگیریهای فناورانه کرده است.
وی با اشاره به نقش گسترده هوش مصنوعی، پهپادها و سامانههای هدفگیری دقیق، از شکلگیری چیزی تحت عنوان «عصر دقت جمعی» سخن گفته است؛ عصری که در آن فناوریهای نوین، ماهیت نبردها را بهطور بنیادین تغییر دادهاند. با این حال، او هشدار میدهد که برتری فناورانه لزوماً به معنای پیروزی سیاسی نیست و حتی بازیگران ضعیفتر نیز میتوانند با استفاده از این ابزارها، هزینههای سنگینی به طرف مقابل تحمیل کنند.
این تحلیلگر فرانسوی در بخش مهمی از سخنان خود، به احتمال رویارویی مستقیم اروپا و روسیه اشاره کرده و گفته است: «خطر واقعی یک درگیری با روسیه در پنج سال آینده وجود دارد.» به گفته او، این سناریو به دلیل تجربه میدانی ارتش روسیه در جنگهای طولانیمدت، میتواند پیامدهای بسیار سنگینی برای اروپا داشته باشد.
اشمیت همچنین مدعی شده است که راهبرد نظامی روسیه در صورت وقوع جنگ احتمالی، میتواند شامل فشار مستقیم بر غیرنظامیان اروپایی از طریق حملات دوربرد یا اقدامات تخریبی باشد؛ رویکردی که هدف آن، ایجاد فشار سیاسی بر دولتهای غربی عنوان شده است. او با اشاره به تجربه جنگ اوکراین، مدعی شده که مسکو در عمل، الزامات حقوق بشردوستانه بینالمللی را در اولویت قرار نمیدهد.
او در ادامه تأکید کرده است که اروپا در حال ورود به مرحلهای جدید از منازعات است؛ مرحلهای که دیگر صرفا به «عملیات محدود و کنترلشده» خلاصه نمیشود و میتواند پیامدهای مستقیم و گستردهتری برای امنیت داخلی کشورهای اروپایی به همراه داشته باشد.
این تحلیلگر فرانسوی همچنین با نگاهی گستردهتر به تحولات جهانی، به راهبرد چین در منطقه آسیا-اقیانوسیه اشاره کرده و آن را در سه مرحله شامل مهار نفوذ آمریکا، ایجاد توانمندیهای فرامنطقهای و حرکت به سمت هژمونی منطقهای توصیف کرده است. او معتقد است موضوع تایوان در این چارچوب، بیش از آنکه صرفاً نظامی باشد، ماهیتی سیاسی و ایدئولوژیک دارد.
در مجموع، این تحلیل نشان میدهد که نظام بینالملل در حال ورود به مرحلهای از رقابتهای پیچیده و چندلایه است که در آن فناوریهای نوین، قدرتهای بزرگ و بحرانهای منطقهای بهطور همزمان بر امنیت جهانی تأثیر میگذارند.
