سناریوی تاریک ناتو تا ۲۰۲۸؛ آلمان برای جنگ با روسیه آماده میشود
آلمان در حال برنامهریزی گسترده نظامی، لجستیکی و پزشکی برای مقابله با احتمال یک جنگ تمامعیار میان روسیه و ناتو است؛ سناریویی که پیش از این دور از ذهن بود اما اکنون به محور برنامهریزیهای عملی برلین تبدیل شده است.
به گزارش ایلنا، آلمان در حال آمادهسازی خود برای یکی از تاریکترین سناریوهای امنیتی در دهههای اخیر است؛ سناریویی که بر اساس برآوردهای اطلاعاتی در برلین، احتمال وقوع یک جنگ گسترده میان روسیه و ناتو تا سال ۲۰۲۸ را در نظر میگیرد. این فرض که زمانی دور از ذهن به نظر میرسید، اکنون به پایهای عملی برای برنامهریزیهای نظامی، لجستیکی، درمانی و حتی غیرنظامی تبدیل شده است.
به نوشته روزنامه بریتانیایی «تایمز»، این برنامهریزیها با جدیت بالا و تحت هدایت فرماندهی پشتیبانی نیروهای مسلح آلمان انجام میشود؛ نهادی که ریاست آن را ژنرال جرالد فونکه بر عهده دارد. هسته اصلی این سناریو بر این فرضیه استوار است که روسیه حملهای تمامعیار علیه ناتو را آغاز خواهد کرد؛ حملهای که آلمان ناگزیر از ایفای نقشی محوری در پاسخ به آن خواهد بود.
در چارچوب این سناریو، یک تیپ مکانیزه آلمانی با حدود ۴۸۰۰ سرباز، عملیات خود را از پایگاهی پیشرفته در لیتوانی آغاز میکند و ظرف چند روز، نزدیک به ۱۵ هزار نیروی دیگر از یگانهای واکنش سریع به آن میپیوندند. با گسترش درگیری، دهها هزار نیروی ناتو از طریق بنادر آلمان در دریای شمال وارد خاک این کشور میشوند تا از آنجا به سمت جناح شرقی ناتو منتقل شوند. این جابهجایی گسترده در شرایطی انجام خواهد شد که زیرساختهای حملونقل آلمان، از راهآهن گرفته تا جادهها، در معرض خرابکاری، حملات سایبری و حتی حملات موشکی دوربرد قرار دارند.
یکی از نگرانکنندهترین ابعاد این سناریو، پیامدهای انسانی آن است. پیشبینی میشود روزانه صدها مجروح جنگی به داخل آلمان منتقل شوند؛ وضعیتی که فشار سنگینی بر نظام سلامت کشور وارد میکند. به گفته فونکه، این فشار حتی از دوران اوج همهگیری کرونا نیز فراتر خواهد رفت و از پیچیدهترین چالشهایی است که ارتش آلمان تاکنون با آن روبهرو شده است.
برای مدیریت چنین شرایطی، ساختاری لجستیکی جدید با حدود ۵۵ هزار نیرو ایجاد شده که وظیفه آن تنها پشتیبانی نظامی نیست، بلکه طیفی گسترده از مسئولیتها را در بر میگیرد؛ از تخلیه و درمان مجروحان گرفته تا تأمین تدارکات، تضمین جریان مداوم نیروها و حتی استفاده اضطراری از منابع بخش خصوصی. هدف نهایی، حفظ آلمان بهعنوان ستون فقرات لجستیکی ناتو در اروپا است؛ حتی در بدترین شرایط ممکن، مانند قطع برق، اختلال گسترده در حملونقل و تشدید حملات ترکیبی.
از نگاه فرماندهان نظامی آلمان، بزرگترین تهدید نه لزوما جنگ کلاسیک، بلکه «جنگ ترکیبی» است؛ ترکیبی از خرابکاری، حملات سایبری، عملیات اطلاعاتی و فعالیت شبکههای پنهان. به همین دلیل، تنوع مسیرهای تأمین و توانایی جابهجایی سریع میان آنها، اهمیتی حیاتی یافته است.
نکته قابل توجه آن است که آلمان، در کنار بهرهگیری از فناوریهای نوین، به برخی الگوهای دوران جنگ سرد نیز بازگشته است؛ دورانی که دفاع ملی تنها وظیفه ارتش نبود و جامعه مدنی، اقتصاد و بخش خصوصی نیز نقش مشخصی در آن داشتند. اکنون نیز برنامههایی برای بهروزرسانی همین الگوها، متناسب با عصر پهپادها و حملات سایبری، در دست اجراست.
در حوزه درمانی، محدودیت ظرفیت بیمارستانهای نظامی باعث میشود تا شبکه بیمارستانهای غیرنظامی برای شرایط بحرانی بازآرایی شود. با این حال، ماهیت خشن جراحات جنگی چالشی جدی برای نظام درمانی غیرنظامی محسوب میشود. در کنار همه اینها، پیچیدگیهای حقوقی و سیاسی نیز وجود دارد، اما به گفته فونکه، چارچوبهای قانونی فعلی امکان واکنش سریع در برابر تهدیدهای فوری را فراهم میکند.
در مجموع، آنچه در آلمان در حال شکلگیری است، تنها یک طرح نظامی نیست؛ بلکه تلاشی فراگیر برای آمادهسازی یک کشور مدرن در برابر احتمال بازگشت جنگی تمامعیار به قلب اروپا است.
