ایلنا از کرمان گزارش می دهد؛
فقر موجب بازماندن و ترک تحصیل برخی از دانش آموزان قلعهگنجی می شود/کارگران فصلی منطقه توان خرید کیف و کفش فرزندان شان را ندارند
بازگشایی مدارس برای برخی خانوادههای قلعهگنج با حسابوکتاب نان و کفش گره خورده است بطوریکه داشتن لباس کیف و کفش مدرسه برای بسیاری از دانش آموزان تبدیل به آرزو شده است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، مناطق جنوبی استان کرمان از جمله قلعهگنج با وجود برخورداری از ظرفیتهای طبیعی و انسانی، همچنان با چالشهایی در حوزه زیرساختهای آموزشی و دسترسی برابر دانشآموزان به امکانات تحصیلی مواجه هستند.
در آستانه بازگشایی مدارس بسیاری از خانواده ها در قلعه گنج با مشکل تهیه لباس کیف و کفش روبرو هستند بطوریکه داشتن این وسایل برای بسیاری ازدانش آموزان منطقه تبدیل به آرزو شده است.
یکی از معلمان شهرستان قلعهگنج با تشریح مهمترین چالشهای آموزشی مناطق جنوبی استان کرمان گفت: فقر اقتصادی، فاصله طولانی روستاها، کمبود نیروی بومی و دسترسی محدود به اینترنت و تجهیزات آموزشی، از مهمترین موانع پیش روی دانشآموزان این مناطق است و در میان دانشآموزان دختر، عوامل فرهنگی و ازدواج زودهنگام نیز بر این مشکلات افزوده میشود.
حبیب فیروزی، از دبیران شهرستان قلعهگنج با ۱۳ سال سابقه کار در مدارس در گفتوگو با ایلنا با اشاره به گستردگی جغرافیایی این شهرستان افزود: یکی از مهمترین مشکلات، بعد مسافت است، چراکه قلعهگنج از شهرستانهای پهناور استان کرمان محسوب میشود و فاصله مرکز شهرستان تا برخی روستاهای دوردست بسیار زیاد است.
وی ادامه داد: این گستردگی جغرافیایی در تأمین و توزیع نیروی انسانی آموزش و پرورش نیز چالش ایجاد کرده است. همه نیروها حاضر نیستند در مناطق دوردست و روستاها خدمت کنند و از سوی دیگر در بسیاری از روستاها نیروی بومی به اندازه کافی وجود ندارد.
فیروزی با تأکید بر اهمیت استفاده از نیروهای بومی گفت: اگر نیروی آموزشی از همان منطقه باشد، بسیاری از مشکلات قابل مدیریت است. چنین معلمی دسترسی بیشتری به دانشآموزان و خانوادهها دارد و در شرایطی که امکانات آموزشی یا اینترنت مناسب وجود ندارد، میتواند با حضور و پیگیری بیشتر بخشی از این کمبودها را جبران کند.
فقر مالی موجب بازماندن و ترک تحصیل دانش آموزان قلعه گنجی می شود
این دبیر قلعهگنجی با اشاره به وضعیت اقتصادی برخی خانوادههای روستایی گفت: بخش قابل توجهی از خانوادههای کمبرخوردار درآمد ثابت ندارند و عمدتاً از طریق کارگری یا کشاورزی فصلی امرار معاش میکنند. برای مثال، خانوادهای ممکن است در بخشی از سال از محل برداشت محصول درآمد داشته باشد، اما در ماههای دیگر با مشکل مالی مواجه شود.
وی افزود: همین شرایط اقتصادی میتواند زمینهساز بازماندن برخی دانشآموزان از تحصیل یا ترک مدرسه شود, بهخصوص زمانی که دانشآموز احساس کند ورود زودهنگام به بازار کار میتواند درآمد بیشتری برای او ایجاد کند.
فیروزی با اشاره به گسترش برخی مشاغل کاذب در مناطق جنوبی استان گفت: در سالهای اخیر مشاغلی مانند سوختبری در برخی مناطق رواج پیدا کرده است و درآمد حاصل از این فعالیت در برخی موارد باعث میشود دانشآموز، ادامه تحصیل را کنار گذاشته و به سمت کسب درآمدهای این چنینی برود.
ترک تحصیل دختران به دلیل عوامل فرهنگی
این دبیر شهرستان قلعهگنج درباره وضعیت دانشآموزان دختر نیز گفت: بازماندگی از تحصیل در میان دختران، علاوه بر مشکلات اقتصادی و جغرافیایی، تحت تأثیر برخی عوامل فرهنگی قرار دارد.
وی افزود: در برخی خانوادهها، ازدواج در سن پایین باعث میشود دختران ناچار به ترک مدرسه شوند و مسیر تحصیل آنها ادامه پیدا نکند.
فیروزی با بیان اینکه مدارس شبانهروزی در شهرها و مناطق تابع شهرستان تا حدودی مشکل رفتوآمد دانشآموزان را کاهش دادهاند، گفت: شهرهایی مانند چاهدادخدا و رمشک مدارس شبانهروزی دارند و دانشآموزان برای ادامه تحصیل در بسیاری از رشتهها نیاز نیست به مرکز شهرستان مراجعه کنند، اما در برخی رشتههای تحصیلی که متقاضی کمتری دارند، دانشآموزان ناچارند برای ادامه تحصیل به مرکز شهرستان بیایند.
مدارس کپری کاهش یافته اما تجهیزات آموزشی همچنان چالش است
وی در بخش دیگری از سخنان خود درباره وضعیت فضاهای آموزشی در مناطق محروم گفت: تعداد مدارس کپری نسبت به گذشته به میزان زیادی کاهش یافته و خیران مدرسهساز طی سالهای اخیر در ساخت مدارس همکاری قابل توجهی داشتهاند، بنابراین نمیتوان گفت این مشکل به طور کامل وجود دارد، اما هنوز مواردی از کمبود فضای آموزشی وجود دارد.
این دبیر افزود: در حال حاضر یکی از چالشهای جدی، تجهیز مدارس است، از امکانات و ابزارهای آموزشی گرفته تا تجهیزات هوشمندسازی کلاسها. حتی در مدارس سطح شهر نیز تعداد کلاسهای هوشمند محدود است.
فیروزی ادامه داد: در برخی مدارس ممکن است تنها یک یا دو کلاس هوشمند وجود داشته باشد و همین مسئله استفاده مستمر همه معلمان و دانشآموزان از تجهیزات آموزشی نوین را دشوار میکند.
اینترنت، حلقه مفقوده آموزش در روستاها
وی دسترسی ضعیف به اینترنت را یکی دیگر از مشکلات دانشآموزان مناطق روستایی دانست و گفت: بسیاری از روستاها از اینترنت مناسب برخوردار نیستند و این مسئله در شرایطی که بخشی از آموزش به فضای مجازی وابسته شده، مشکلات زیادی برای دانشآموزان ایجاد میکند.
فیروزی با اشاره به تجربه دوران کرونا اظهار کرد: در آن دوره، معلمان بومی و گروههای جهادی تلاش کردند با حضور در روستاها و برگزاری کلاسهای حضوری، بخشی از عقبماندگی آموزشی دانشآموزانی را که به اینترنت دسترسی نداشتند جبران کنند.
تأکید بر اختصاص سهمیه استخدامی به نیروهای بومی
این دبیر شهرستان قلعهگنج مهمترین مطالبه خود را توجه بیشتر به جذب و ماندگاری نیروی بومی عنوان کرد و گفت: اگر قرار است سهمیهای برای شهرستان اختصاص پیدا کند، بهتر است تا حد امکان نیروهای بومی همان شهرستان جذب شوند.
وی افزود: گاهی نیرویی از شهرستان دیگری جذب میشود، یک سال در منطقه خدمت میکند و سپس از مسیرهای مختلف انتقالی میگیرد و از شهرستان خارج میشود، در نتیجه دوباره همان خلأ نیروی انسانی باقی میماند.
فیروزی تأکید کرد: وقتی نیروی بومی در همان روستا یا منطقه استخدام شود، حتی در صورت نبود اینترنت یا کمبود برخی امکانات، میتواند با شناختی که از شرایط منطقه دارد بخشی از مشکلات را مدیریت کند، اما نیروی غیربومی معمولاً با محدودیتهای بیشتری مواجه است.
وی با اشاره به نیاز مدارس قلعهگنج به تجهیزات آموزشی روز گفت: مسئولان باید برای دسترسی مدارس این شهرستان به ابزارهای الکترونیکی و آموزشی جدید همکاری بیشتری داشته باشند. حتی در مرکز شهرستان نیز با وجود فضای آموزشی قابل قبول، امکانات الکترونیکی مورد استفاده در برخی شهرستانهای برخوردار استان در اختیار مدارس قلعهگنج نیست.
فیروزی همچنین نبود سالنهای مناسب فرهنگی و اجتماعات را از دیگر کمبودهای آموزشی شهرستان دانست و گفت: برای برگزاری برنامهها و مراسم دانشآموزی، حتی داشتن یک سالن آمفیتئاتر مناسب نیز از نیازهای مدارس و دانشآموزان قلعهگنج است.
خانوادهها توان تأمین هزینههای مربوط به بازگشایی مدارس را ندارند
یک فعال فرهنگی هم در ادامه در گفتوگو با خبرنگار ایلنا با اشاره به شرایط اقتصادی خانوادهها گفت: وضعیت معیشتی مردم در این مقطع مناسب نیست و بسیاری از خانوادهها توان تأمین هزینههای مربوط به بازگشایی مدارس را ندارند.
وی افزود: خود من به عنوان یک بازنشسته و پدر دانشآموز، شرایط هزینهها را از نزدیک لمس میکنم، در حال حاضر قیمت یک جفت کفش دانشآموزی به کمتر از ۶ میلیون تومان نمیرسد و برای خرید یک شلوار و پیراهن نیز باید چند میلیون تومان هزینه کرد. در مجموع، تأمین لباس و کفش یک دانشآموز میتواند حدود ۱۰ میلیون تومان هزینه داشته باشد و هزینه نوشتافزار و رفتوآمد نیز به این مبلغ اضافه میشود.
این فعال فرهنگی ادامه داد: بخش قابل توجهی از مردم منطقه کارگر یا کارگر فصلی هستند و درآمد پایداری ندارند. در بخش کشاورزی نیز شرایط مناسب نیست و بسیاری از فعالیتها وابسته به فصل است.
درآمد حاصل از کشاورزی با هزینه های تولید هم خوانی ندارد
وی با اشاره به مشکلات تولیدکنندگان محصولات گلخانهای گفت: هزینه تولید افزایش یافته و در برخی موارد محصول با قیمت مناسبی به فروش نمیرسد بنابراین درآمد حاصل از کشاورزی با هزینههای تولید همخوانی ندارد و این مسئله مستقیماً بر وضعیت معیشتی خانوادهها اثر گذاشته است.
وی با بیان اینکه حتی برخی خانوادهها برای تأمین هزینههای روزمره با مشکل مواجهاند، گفت: در میان خانوادههایی که چند فرزند دارند، مواردی وجود دارد که خانواده با یارانه زندگی خود را میگذراند و توان تأمین هزینههای تحصیل فرزندان را ندارد.
وی همچنین از افزایش نمونههایی از کمکهای مردمی و داوطلبانه برای تأمین نیازهای دانشآموزان خبر داد و گفت: اخیراً در فضای مجازی شاهد بودیم یک آرایشگر اعلام کرده بود خانوادههایی که توان پرداخت هزینه اصلاح موی فرزندانشان را ندارند، میتوانند به صورت رایگان از خدمات وی استفاده کنند. همین موضوع نشان میدهد که بخشی از جامعه نسبت به شرایط اقتصادی خانوادهها حساس شده است.
کمک های خیر خواهانه کاهش پیدا کرده است
این فعال فرهنگی ادامه داد: در سالهای گذشته خیران و نیکوکاران در تأمین لباس، کفش و دیگر نیازهای دانشآموزان کمبرخوردار مشارکت داشتند، اما امسال به گفته برخی مسئولان مدارس، کمکهای خیرخواهانه برای این بخش کاهش یافته است.
وی افزود: اخیراً خانوادهای با داشتن دو دانشآموز برای دریافت لباس و کفش به آموزش و پرورش مراجعه کرده بود، اما امکان کمک وجود نداشت. طبق اعلام مسئولان، امسال کمک قابل توجهی از سوی خیران دریافت نشده و همین مسئله موجب شده خانوادههای نیازمند بیشتری برای تأمین لوازم تحصیل فرزندان خود با مشکل مواجه شوند.
این دبیر بازنشسته آموزش و پرورش با تأکید بر اینکه خانوادههای نیازمند برای تأمین اقلامی مانند کفش، لباس و نوشتافزار نیازمند حمایت هستند، گفت: به عنوان فعال فرهنگی موارد متعددی از مراجعه خانوادهها برای دریافت کمک را شاهد هستم و تا جایی که در توانمان هست یا از طریق رایزنی با نهادها و افراد خیر باشد، تلاش میکنیم مشکلات آنها را پیگیری کنیم.
وی تأکید کرد: مسئله فقط تهیه لباس و لوازم مدرسه نیست،وقتی درآمد خانوادهها ناپایدار باشد، تأمین هزینههای روزمره نیز دشوار میشود و این شرایط میتواند تحصیل دانشآموزان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
این دبیر بازنشسته با اشاره به احتمال ترک تحصیل برخی دانشآموزان در مناطق محروم، خواستار توجه بیشتر خیران و دستگاههای مسئول به نیازهای آموزشی و معیشتی خانوادههای کمبرخوردار شد.
