پس از ۸۳ سال زندگی شاعرانه اتفاق افتاد:
درگذشت علی باباچاهی شاعر و منتقد ادبی اهل بوشهر
علی باباچاهی، شاعر و منتقد ادبی امروز دوشنبه 4 اسفند ماه 1404 پس از یک دوره بیماری بر اثر ایست قلبی در بیمارستانی در کرج درگذشت. این چهره ادبی، متولد سال 1321 در بندر کنگان استان بوشهر بود که در سن 83 سالگی از دنیا رفت. جزییات مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری این شخصیت ادبی متعاقباً اعلام خواهد شد.
به گزارش ایلنا، «در بیتکیهگاهی»، «جهان و روشناییهای غمناک»، «از نسل آفتاب»، «صدای شن»، «از خاکمان آفتاب برمیآید»، «آوای دریامردان»، «منزلهای دریا بینشان است»، «نم نم بارانم»، «عقل عذابم میدهد»، «قیافهام که خیلی مشکوک است»، بخشی از مجموعه شعرهای علی باباچاهی شاعر و منقد ادبی است.
«رفته بودم به صید نهنگ»، «پیکاسو در آبهای خلیج فارس»، «فقط از پریان دریایی زخم زبان نمیخورَد»، «هوش و حواس گُل شببو برای من کافیست»، «گُلِ بارانِ هزار روزه»، «دنیا اشتباه میکند»، «بیا گوشماهی جمع کنیم»، «به شیوه خودشان عاشق میشوند»، از دیگر آثار شاعرانه این شخصیت برجسته ادبی کشور است.
همچنین «باغ انار از اینطرف است»، «در غارهای پُر از نرگس»، «این کشتی پراسرار»، «اتاق بر آب راه میروم»، «قشنگی دنیا به همین است»، «آدمها در غروب اسم ندارند» و «آئورا و دیگران من» از دیگر مجموعهها و آثار شاعرانه این شاعر و منتقد برجسته و فقید ادبی اهل بوشهر به شمار میرود که از وی به یادگار مانده است.