عضو ستاد حقوقی دفاع از کشور در گفتوگو با ایلنا:
محاصرهای علیه مردم؛ آمریکا بدنبال فشار هدفمند بر معیشت و سلامت ایرانیان است
یک متخصص حقوق بینالملل تاکید کرد: از میان کشورهایی که در دستورالعملهای نظامی خود تاکید کردهاند که نباید محاصره دریایی صورت گیرد که منجر به آسیبرساندن به غیرنظامیان شده و مانع از رسیدن غذا به آنها شود میتوان به دستورالمعلهای نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا اشاره کرد. براساس دستورالعملهای نظامی این کشور هم محاصره دریایی یک کشور به نحوی که منجر به نرسیدن غذا به غیرنظامیان شود از مصادیق جنایت جنگی است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، سههفتهای از محاصره دریایی ایران توسط ایالات متحده آمریکا میگذرد، اقدامی نظامی که بیش و پیش از هر مساله دیگری سلامت و زندگی ایرانیان را با چالش جدی مواجه کرده است.
این روزها بیش از هر زمان دیگری بیم از به مخاطره افتادن «امنیت غذایی» و «دسترسی به دارو» تبدیل به دغدغه مردم ایران شده است. اگر این محاصره باعث نرسیدن مواد غذایی یا مواد اولیه مورد نیاز تولید غذا به کشور شود چه خواهیم کرد؟ آیا در آینده غذای مورد نیاز مردم تامین خواهد بود؟ راستی محاصره دریایی و انسداد شریانهای اقتصادی کشور در مسیرهای دریایی چه بر سر قوت روزانه مردم خواهد آورد. طرف مقابل تاکجا میتواند به این محاصره ادامه دهد؟ این بخشی از سوالاتی است که مردم در گفتگوهای روزمره خود با یکدیگر مطرح میکنند.
«محمد علی بهمنی قاجار» متخصص حقوق بینالملل و عضو ستاد حقوقی دفاع از کشور در گفتوگو با خبرنگار ایلنا از تبعات حقوقی محاصره دریایی ایران برای آمریکا و مخاطرات این اقدام برای امنیت غذایی ایرانیان گفت. رفتاری که او آن را «نقض آتشبس» و نقض قواعد حقوق بشردوستانه حاکم بر مخاصمات مسلحانه میداند.
این حقوقدان توضیح داد: محاصره دریایی یکی از مصادیق جنگ است و این اقدام آمریکا نقض آتشبس توسط این کشور است. اگر هدف آمریکا از محاصره دریایی جلوگیری از رسیدن غذا به غیرنظامیان باشد، میتواند از مصادیق «جنایت جنگی» قلمداد شود. این قاعده مهم در دستورالعمل «سن رمو» ناظر بر «نبردهای دریایی» و بسیاری دیگر از دستورالعملهای نظامی دریایی مورد تصریح قرار گرفته و طرف محاصرهکننده و تحریمکننده نباید از رسیدن کمکهای بشردوستانه به مردم ممانعت کند.
او اضافه کرد: از میان کشورهایی که در دستورالعملهای نظامی خود تاکید کردهاند که نباید محاصره دریایی صورت گیرد که منجر به آسیبرساندن به غیرنظامیان شده و مانع از رسیدن غذا به آنها شود میتوان به دستورالمعلهای نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا اشاره کرد. براساس دستورالعملهای نظامی این کشور هم محاصره دریایی یک کشور به نحوی که منجر به نرسیدن غذا به غیرنظامیان شود از مصادیق جنایت جنگی است.
به گفته وی در دستورالعملهای نظامی کشورهای فرانسه، کانادا و استرالیا نیز بر این موارد تصریح شده ضمن آنکه در رویه سازمان ملل هم درباره عملکرد اسرائیل و محاصره دریایی غزه بر این موضوع تاکید شده است. در قطعنامههای سازمان کنفرانس اسلامی و کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز این موارد مورد تاکید و تصریح قرار گرفتهاند.
به گفته این وکیل دادگستری، این موضوع که ایجاد ممانعت برای رسیدن غذا به غیرنظامیان رفتاری خلاف و مغایر با حقوق جنگ است، قدمتی بسیار دارد و از بعد از جنگ جهانی اول مورد تاکید جهانیان بوده است. بعد از جنگ جهانی اول کمیسیونی تحت عنوان «کمیسیون بررسی مسئولیتها» ایجاد شد. این کمیسیون در سال ۱۹۱۹ گزارشی ارائه داد و تصریح کرد که گرسنگی دادن عمدی غیرنظامیان در جنگ، تخطی از عرف و قانون متعارف جنگ است و مشمول «تعقیب جنایی» است. در ماده ۵۴ پروتکل الحاقی اول به کنوانسیونهای ۴گانه ژنو نیز به این موضوع اشاره شده است.
او معتقد است که محاصره دریایی کشور بزرگی مانند ایران که دارای مرزهایی گسترده بوده و از طریق مرزهای زمینی و دریای خزر یا همان دریای کاسپین میتواند علاوه بر خلیج فارس و دریای عمان به «آبهای آزاد» دسترسی پیدا کند تلاشی عبث است. هدف این اقدام تنها ایجاد رنج برای غیرنظامیان است و حتی آمریکا هم این موضوع را کتمان نمیکند آنها ادعا میکنند که نیروی هوایی، دریایی، پدافند و به صورت کلی نیروی نظامی ایران را از بین بردهایم در نتیجه هدف تنها فشار اقتصادی بر مردم غیرنظامی است.
به گفته وی، همه این رفتارها به سخره گرفتن حقوق بینالملل و حقوق بینالملل بشردوستانه است و جایگاه آمریکا را به عنوان کشوری که پیش از این مدعی پرچمداری حقوق بشر و آزادی بوده و میخواست نماد یک فرهنگ انسانگرا باشد، به شدت متزلزل میکند.
عضو ستاد حقوقی دفاع از کشور این را هم گفت که دستگاه قضایی ایالات متحده آمریکا امروز مسئولیت دارد که نسبت به این حوادث واکنش نشان داده و مانع از این شود که رئیسجمهور این کشور چنین آشکار قواعد بنیادین حقوق بشردوستانه و قواعد بنیادین مبتنی بر انسانیت و توام با اخلاق و حیات همراه با کرامت انسانی را خدشهدار کند.
